¹Job prit la parole et dit:

¹آنگاه ایوب جواب داد:

²On dirait, en vérité, que le genre humain c'est vous, Et qu'avec vous doit mourir la sagesse.

²«شما فکر می کنید که عقل همه مردم را دارید و وقتی بمیرید حکمت هم با شما می میرد.

³J'ai tout aussi bien que vous de l'intelligence, moi, Je ne vous suis point inférieur; Et qui ne sait les choses que vous dites?

³اما بدانید که من هم مانند شما عقل دارم و از شما کمتر نیستم. چیزهائی را که گفتید هر کسی می داند.

⁴Je suis pour mes amis un objet de raillerie, Quand j'implore le secours de Dieu; Le juste, l'innocent, un objet de raillerie!

⁴در گذشته، هرگاه پیش خدا دعا می کردم، او دعای مرا اجابت می فرمود، اما حالا، در حالیکه گناهی ندارم، حتی دوستانم به من می خندند و مسخره ام می کنند.

⁵Au malheur le mépris! c'est la devise des heureux; A celui dont le pied chancelle est réservé le mépris.

⁵آنهائی که آسوده و آرامند مصیبت زدگان را توهین می کنند و به افتادگان لگد می زنند.

⁶Il y a paix sous la tente des pillards, Sécurité pour ceux qui offensent Dieu, Pour quiconque se fait un dieu de sa force.

⁶خانۀ دزدان در امان است و کسانی که از خدا نمی ترسند، در آسایش بسر می برند. آن ها به قدرت خود متکی هستند نه به خدا.

⁷Interroge les bêtes, elles t'instruiront, Les oiseaux du ciel, ils te l'apprendront;

⁷چیزهائی را که شما می گوئید، اگر از حیوانات بپرسید به شما می آموزند. اگر از پرندگان سوال کنید به شما جواب می دهند. نباتات زمین برای تان بیان می کنند و حتی ماهیان به شما می گویند که دست قدرت خدا همه چیز را آفریده است.

⁸Parle à la terre, elle t'instruira; Et les poissons de la mer te le raconteront.

⁸زندگی هر زنده جان و نَفَس همۀ بشر در دست او است.

⁹Qui ne reconnaît chez eux la preuve Que la main de l'Eternel a fait toutes choses?

⁹همانطوریکه با زبان مزۀ طعام خوب را می فهمیم، با گوش هم کلام حقیقت را تشخیص می دهیم.

¹⁰Il tient dans sa main l'âme de tout ce qui vit, Le souffle de toute chair d'homme.

¹⁰اشخاص پیر دانا هستند، اما خدا دانا و توانا است. اشخاص پیر بصیرت دارند، ولی خدا دارای بصیرت و قدرت است.

¹¹L'oreille ne discerne-t-elle pas les paroles, Comme le palais savoure les aliments?

¹¹آنچه را که خدا خراب کند، هیچ کسی نمی تواند آباد نماید. اگر کسی را به زندان بیندازد، کسی نمی تواند او را آزاد کند.

¹²Dans les vieillards se trouve la sagesse, Et dans une longue vie l'intelligence.

¹²هرگاه باران را متوقف سازد، زمین خشک می شود و اگر طوفان را بفرستد زمین را زیر آب غرق می کند.

¹³En Dieu résident la sagesse et la puissance. Le conseil et l'intelligence lui appartiennent.

¹³بلی، خدا توانا و دانا است و اختیار فریب دهندگان و فریب خوردگان در دست او است.

¹⁴Ce qu'il renverse ne sera point rebâti, Celui qu'il enferme ne sera point délivré.

¹⁴حکمت فرمانروایان و مشاوران را از آن ها می گیرد و قضات را احمق می سازد.

¹⁵Il retient les eaux et tout se dessèche; Il les lâche, et la terre en est dévastée.

¹⁵پادشاهان را خلع و اسیر خود می کند.

¹⁶Il possède la force et la prudence; Il maîtrise celui qui s'égare ou fait égarer les autres.

¹⁶کاهنان را حقیر و زورمندان را سرنگون می سازد.

¹⁷Il emmène captifs les conseillers; Il trouble la raison des juges.

¹⁷بلاغت معتمدین و فهم اشخاص پیر را از بین می برد.

¹⁸Il délie la ceinture des rois, Il met une corde autour de leurs reins.

¹⁸حاکمان را ذلیل و زورمندان را حقیر می کند.

¹⁹Il emmène captifs les sacrificateurs; Il fait tomber les puissants.

¹⁹چیزهائی را که تاریک و مبهم هستند روشن می سازد.

²⁰Il ôte la parole à ceux qui ont de l'assurance; Il prive de jugement les vieillards.

²⁰به ملتها قوت و نیرو می بخشد و بعد آن ها را از بین می برد. به تعداد شان می افزاید و سپس آن ها را به دست دشمن می سپارد.

²¹Il verse le mépris sur les grands; Il relâche la ceinture des forts.

²¹حکمت زمامداران جهان را از آن ها می گیرد و آن ها را در بیابان آواره می سازد.در تاریکی کورمال کورمال راه می روند و مانند مستان، اُفتان و خیزان قدم می زنند.

²²Il met à découvert ce qui est caché dans les ténèbres, Il produit à la lumière l'ombre de la mort.

²²در تاریکی کورمال کورمال راه می روند و مانند مستان، اُفتان و خیزان قدم می زنند.

²³Il donne de l'accroissement aux nations, et il les anéantit; Il les étend au loin, et il les ramène dans leurs limites.

²⁴Il enlève l'intelligence aux chefs des peuples, Il les fait errer dans les déserts sans chemin;

²⁵Ils tâtonnent dans les ténèbres, et ne voient pas clair; Il les fait errer comme des gens ivres.