French 1910

Paite

Job

19

1Job prit la parole et dit:
1Huan Jobin a dawnga, hichiin a chi a:
2Jusques à quand affligerez-vous mon âme, Et m'écraserez-vous de vos discours?
2Bangtan ka kha hihbuaia, thutea honhihjan gawp ding na hi ua?
3Voilà dix fois que vous m'outragez; N'avez-vous pas honte de m'étourdir ainsi?
3Hiai sawmvei tak na honkouta ua: ka tunga giloutaka na hih uh na zum kei ua.
4Si réellement j'ai péché, Seul j'en suis responsable.
4Huan na na paikhialta mawng leng maw, keimah kianga ka diklouhna om gige hi.
5Pensez-vous me traiter avec hauteur? Pensez-vous démontrer que je suis coupable?
5Kei demin nou kiliansak petmah ve nuchin, ka minsiatna ka tungah gen ven uchin:
6Sachez alors que c'est Dieu qui me poursuit, Et qui m'enveloppe de son filet.
6Pathianin ka thu ah honzouta chih tuin thei un, huan a lenin a honum suak hi.
7Voici, je crie à la violence, et nul ne répond; J'implore justice, et point de justice!
7Ngai un, Hiamgamna, chiin ka kikou khiaa, himahleh jakin ka om kei: panpih deihin ka kikoua, himahleh vaihawmna a om kei hi.
8Il m'a fermé toute issue, et je ne puis passer; Il a répandu des ténèbres sur mes sentiers.
8Ka pai theihlouhna dingin ka lampi a um a, huan ka paina dingte ah khomial a koih hi.
9Il m'a dépouillé de ma gloire, Il a enlevé la couronne de ma tête.
9Ka thupina honsuahsaka, ka lu akipan lallukhu a la.
10Il m'a brisé de toutes parts, et je m'en vais; Il a arraché mon espérance comme un arbre.
10Ning chitengah a hon hihniama, ka mangta hi: huan, sing bangin ka lametna a bot khia.
11Il s'est enflammé de colère contre moi, Il m'a traité comme l'un de ses ennemis.
11Ka tungah a hehna leng a soua, amah adingin a galte laka khat bangin a honsim hi.
12Ses troupes se sont de concert mises en marche, Elles se sont frayé leur chemin jusqu'à moi, Elles ont campées autour de ma tente.
12A sepaihpawlte a hongkuan khawm ua, ka siatna dingin a lampi uh a bawl uh, huan ka puanin kimvelin puanin a kai uh.
13Il a éloigné de moi mes frères, Et mes amis se sont détournés de moi;
13Kei akipanin ka unaute gamlapi ah a koiha, ka mel-theihte kei akipanin a mituam vekta uh.
14Je suis abandonné de mes proches, Je suis oublié de mes intimes.
14Ka tanauten a honjuausanta ua, huan ka lawm theihngeiten a honmangngilhta uh.
15Je suis un étranger pour mes serviteurs et mes servantes, Je ne suis plus à leurs yeux qu'un inconnu.
15Ka in tengte leh, ka sikhanuten, mikhual a honsa ua: a mitmuh un namdangmi ka hi.
16J'appelle mon serviteur, et il ne répond pas; Je le supplie de ma bouche, et c'est en vain.
16Ka sikha ka sama, a hondawng kei, ka kamin amah khem mahleng leng.
17Mon humeur est à charge à ma femme, Et ma plainte aux fils de mes entrailles.
17Ka ji adingin muhthadahhuai ka hia, ka nu tate adingin, kihhuai.
18Je suis méprisé même par des enfants; Si je me lève, je reçois leurs insultes.
18Naupang neute nangawnin a honsimmoh ua; ka thoh leh, ka siatna dingin thu a gen uhi.
19Ceux que j'avais pour confidents m'ont en horreur, Ceux que j'aimais se sont tournés contre moi.
19Ka lawm gilte tengtengin kei a honhua ua: huan amau ka itte ka tungah a hel uh.
20Mes os sont attachés à ma peau et à ma chair; Il ne me reste que la peau des dents.
20Ka guh ka vun ah leh ka sa ah a belh bikbeka, huan ka ha vun toh ka suakta hi.
21Ayez pitié, ayez pitié de moi, vous, mes amis! Car la main de Dieu m'a frappé.
21Honhehpih un, honhehpih un, Aw nou ka lawmte; Pathian khutin kei a honkhoihta ngala.
22Pourquoi me poursuivre comme Dieu me poursuit? Pourquoi vous montrer insatiables de ma chair?
22Bangdia Pathian banga nou honsawi na hi ua, ka saa bangdia lungkim lou na hi ua?
23Oh! je voudrais que mes paroles fussent écrites, Qu'elles fussent écrites dans un livre;
23Aw ka thute tuin gelhin om le uh aw; Aw laibu ah kigelh lut le aw;
24Je voudrais qu'avec un burin de fer et avec du plomb Elles fussent pour toujours gravées dans le roc...
24Sik leh ngen gelhna zumin khantawn adingin suangpia gelh hile uh aw;
25Mais je sais que mon rédempteur est vivant, Et qu'il se lèvera le dernier sur la terre.
25Himahleh ka Tanpa a hing chih leh, leitungah a tawp chiangin a ding ding chih ka thei hi:
26Quand ma peau sera détruite, il se lèvera; Quand je n'aurai plus de chair, je verrai Dieu.
26Huan ka vun huchibanga hihsiata a om khit nungin, himahleh ka sa akipan Pathian ka mu ding hi:
27Je le verrai, et il me sera favorable; Mes yeux le verront, et non ceux d'un autre; Mon âme languit d'attente au dedans de moi.
27Keimah adingin amah keimahmahin ka mu dia, huan ka miten a en dia, midang hi louin. Ka sungah ka lungtang a sidangta hi!
28Vous direz alors: Pourquoi le poursuivions-nous? Car la justice de ma cause sera reconnue.
28Amah bangchibangin i sawi ta phet diamah; na chih uleh, kei ah thu bul muhin a om chih theiin;Namsau kihta un: hehnain lah namsau gawtnate a hontun ngala, huchia vaihawmna a om chih na theih theihna ding un.
29Craignez pour vous le glaive: Les châtiments par le glaive sont terribles! Et sachez qu'il y a un jugement.
29Namsau kihta un: hehnain lah namsau gawtnate a hontun ngala, huchia vaihawmna a om chih na theih theihna ding un.