1Kennst du die Zeit, da die Steinböcke gebären, oder hast du beobachtet, wann die Hindinnen werfen?
1آیا می دانی که بُز کوهی چه وقت می زاید؟ آیا وضع حمل آهو را مشاهده کرده ای؟
2Zählst du die Monde, die sie erfüllen sollen, und weißt du die Zeit ihres Gebärens?
2آیا می دانی که چند ماه چوچۀ خود را در شکم حمل می کند و چه وقت آن را بدنیا می آورد؟
3Sie legen sich nieder, werfen ihre Jungen und sind ihrer Wehen los.
3چه وقت از درد زایمان فارغ می شود و چه وقت می زاید؟
4Ihre Jungen erstarken, wachsen im Freien auf, verlassen sie und kommen nicht mehr zurück.
4چوچه ها در صحرا بزرگ و قوی می شوند. بعد از پدر و مادر جدا شده دیگر بر نمی گردند.
5Wer hat den Wildesel frei laufen lassen, und wer hat die Bande des Wildlings aufgelöst,
5چه کسی به خرهای وحشی آزادی داد و آن ها را رها کرد؟
6dem ich die Steppe zur Wohnung angewiesen habe, das salzige Land zum Aufenthalt?
6من بیابان را خانۀ شان و شوره زارها را مسکن شان ساختم.
7Er lacht der lärmenden Stadt, und das Geschrei des Treibers hört er nicht;
7شور و غوغای شهر را دوست ندارند و صدای چوپان به گوش شان نمی رسد.
8er ersieht die Berge zu seiner Weide und läuft allen grünen Kräutern nach.
8دامنۀ کوهها چراگاه آن است و در آنجا در تلاش سبزه می باشند.
9Wird der Büffel willig sein, dir zu dienen? Bleibt er an deiner Krippe über Nacht?
9آیا گاو وحشی می خواهد که خدمت ترا کند؟ آیا در کنار آخور تو می خوابد؟
10Kannst du den Büffel mit einem Stricke binden, daß er dir Furchen mache oder hinter dir her den Talgrund egge?
10آیا می توانی آن گاو را با ریسمان ببندی تا زمینت را قلبه کند؟
11Vertraust du ihm wegen seiner großen Kraft und überlässest du ihm deine Arbeit?
11آیا به قوت زیادش اعتماد داری که کارهایت را به او حواله کنی؟
12Rechnest du auf ihn, daß er dir deine Ernte einbringe oder deine Tenne fülle?
12آیا باور می کنی که اگر او را بفرستی محصولت را می آورد و در خرمنگاه جمع می کند؟
13Die Straußin schwingt fröhlich ihre Flügel; sind es aber fromme Schwingen und Federn?
13شترمرغ با غرور بال می زند، اما پرو بال آن طوری نیست که بتواند پرواز کند.
14Nein, sie überläßt ihre Eier der Erde und läßt sie im Sande ausbrüten.
14شترمرغ به روی زمین تخم می دهد تا خاک آن را گرم نگهدارد.
15Sie vergißt, daß ein Fuß sie zertreten und ein wildes Tier sie verderben kann.
15غافل از اینکه ممکن است کسی آن را زیر پا کند یا ذریعۀ کدام حیوان وحشی پایمال شود.
16Sie ist hart gegen ihre Jungen, als gehörten sie ihr nicht; es macht ihr keinen Kummer, wenn sie sich umsonst abgemüht hat;
16با چوچه های خود با خشونت رفتار می کند که گوئی از خودش نیستند و به زحمتی که کشیده بی تفاوت است.
17denn Gott hat ihr die Weisheit versagt und ihr keinen Verstand zugeteilt.
17زیرا خدا به او شعور نداده و او را از عقل محروم کرده است.
18Zur Zeit, da sie ihre Flügel in die Höhe schlägt, verlacht sie Roß und Reiter.
18اما هرگاه بالهای خود را باز کند و بدود، هیچ اسپ و سوارکار به او رسیده نمی توانند.
19Hast du dem Roß Stärke verliehen und seinen Hals mit der flatternden Mähne umhüllt?
19آیا تو به اسپ نیرویش را داده ای؟ آیا تو گردنش را با یال پوشانده ای؟
20Lehrst du es springen wie eine Heuschrecke, daß sein stolzes Schnauben furchtbar klingt?
20آیا تو او را وادار می سازی که مثل ملخ جست و خیز بزند و شیهۀ مهیب بکشد؟
21Es scharrt den Boden, freut sich seiner Stärke und läuft den Waffen entgegen;
21می بینی که چگونه با غرور سُم خود را بر زمین می کوبد و از نیروی خود لذت می برد و به جنگ می رود.
22es lacht der Furcht, ist unverzagt und weicht vor dem Schwerte nicht zurück;
22ترس در دلش راه ندارد و بدون هراس با شمشیر مقابله می کند.
23ber ihm klirrt der Köcher, blitzen Speer und Wurfspieß.
23از سرو صدای اسلحه و برق نیزه و گرز نمی ترسد.
24Es scharrt den Boden mit Ungestüm und bleibt nicht stehen, wenn die Posaune ertönt;
24با شنیدن صدای نعرۀ جنگ، دیگر آرام نمی گیرد و با خشم و هیجان به میدان محاربه می شتابد.
25sobald die Posaune erklingt, spricht es: Hui! Von ferne wittert es die Schlacht, die Donnerstimme der Führer und das Feldgeschrei.
25با هر صدای شیپور شیهه می کشد و از دور بوی جنگ به مشامش می رسد و فریاد و خروش فرماندهان، او را به هیجان می آورد.
26Macht es dein Verstand, daß der Habicht fliegt und seine Flügel gen Süden ausbreitet?
26آیا به شاهین تو آموخته ای که چگونه پرواز کند و بالهای خود را به سوی جنوب بگشاید؟
27Schwingt sich auf dein Geheiß der Adler empor und legt sein Nest in der Höhe an?
27آیا عقاب به فرمان تو آشیانۀ خود را بر فراز قلۀ بلند می سازد؟
28Er wohnt in Felsspalten und horstet auf Klippen und Bergesspitzen.
28ببین که چطور بالای صخره ها خانه می سازد و بر سنگهای تیز می نشیند.
29Von dort aus erspäht er sich Beute, seine Augen schweifen weit umher;
29از آنجا شکار خود را زیر نظر می گیرد و چشمان تیزبینش از دور آن را می بیند.جائی که لاشه باشد، حاضر می شود و چوچه هایش خون آن را می مکند.»
30seine Jungen schlürfen Blut, und wo ein Aas ist, da ist er.
30جائی که لاشه باشد، حاضر می شود و چوچه هایش خون آن را می مکند.»