1Da antwortete Zophar, der Naamatiter, und sprach:
1Atëherë Zofari nga Naamathi u përgjigj dhe tha:
2Darum veranlassen mich meine Gedanken zu einer Antwort, und deswegen drängt es mich zu reden .
2"Për këtë mendimet e mia më shtyjnë të përgjigjem, për shkak të shqetësimit që ndjej brenda vetes sime.
3Einen Verweis, mir zur Schande, muß ich vernehmen; aber mein Geist treibt mich zu antworten um meiner Einsicht willen.
3Kam dëgjuar një qortim që më turpëron, por fryma ime më shtyn të përgjigjem ashtu si e gjykoj.
4Weißt du nicht, daß von alters her, seit Menschen auf Erden sind,
4A nuk e di ti që gjithnjë, qysh prej kohës që njeriu u vu mbi tokë,
5der Gottlosen Frohlocken kurz ist und die Freude der Frevler nur einen Augenblick währt?
5triumfi i të këqijve zgjat pak dhe gëzimi i të pabesëve zgjat vetëm një çast?
6Wenn er schon bis zum Himmel erhoben würde und sein Haupt bis an die Wolken reichte,
6Edhe sikur madhështia e tij të arrinte deri në qiell dhe koka e tij të prekte retë,
7so geht er doch, gleich seinem Kot, auf ewig unter, und die ihn gesehen, werden sagen: Wo ist er?
7ai do të vdesë për gjithmonë si jashtëqitjet e tij; ata që e kanë parë do të thonë: "Ku është?".
8Wie ein Traum wird er verschwinden, man wird ihn nimmer finden, er vergeht wie ein Nachtgesicht.
8Do të fluturojë si një ëndërr dhe nuk do të gjendet më; do të zhduket si një vegim nate.
9Das Auge, das ihn gesehen, sieht ihn nimmer wieder, und seine Stätte kennt ihn nicht mehr.
9Syri që e shihte, nuk do ta dallojë më; edhe banesa e tij nuk do ta shohë më.
10Seine Söhne müssen die Armen entschädigen und ihre Hände sein Vermögen wieder herausgeben.
10Bijtë e tij do të kërkojnë të fitojnë favorin e të varfërve dhe duart e tij do të rivendosin pasurinë e tij.
11Seine Gebeine waren voller Jugendkraft: die liegt nun mit ihm im Staub.
11Forca rinore që i mbushte kockat do të dergjet në pluhur bashkë me të.
12Ist das Böse noch so süß in seinem Munde, daß er es unter seiner Zunge birgt,
12Edhe sikur e keqja të jetë e ëmbël në gojën e tij, ai e fsheh atë nën gjuhë,
13daß er es hegt und nicht lassen kann und an seinem Gaumen festhält:
13nuk lejon që të dalë që andej por vazhdon ta mbajë në gojë.
14so verwandelt sich doch seine Speise in seinem Eingeweide und wird in seinem Innern zu Schlangengift.
14Por ushqimi i tij, që është në zorrët e veta transformohet dhe bëhet një helm gjarpëri brenda tij.
15Das verschlungene Gut muß er wieder von sich geben, Gott treibt es ihm aus dem Leibe heraus.
15Ai do të vjellë pasuritë që ka gëlltitur; vetë Perëndia do t'ia nxjerrë nga barku.
16Schlangengift hat er gesaugt: darum wird ihn die Zunge der Otter töten.
16Ai ka thithur helm gjarpëri, gjuha e një nepërke do ta vrasë.
17Er wird seine Lust nicht sehen an den Bächen, den Strömen von Honig und von Milch.
17Nuk ka për të parë më lumenj as përrenj që rrjedhin me mjaltë dhe gjalpë.
18Das Erworbene muß er zurückgeben, und er kann es nicht verschlingen; seines eingetauschten Gutes wird er nicht froh;
18Do të kthejë atë për të cilën është lodhur pa e vënë aspak në gojë; nuk do të ketë asnjë gëzim nga përfitimet e tregtisë së tij.
19denn er hat Arme unterdrückt und sie liegen lassen, ein Haus beraubt, anstatt gebaut.
19Sepse ka shtypur dhe braktisur të varfrin, ka shtënë në dorë me forcë një shtëpi që nuk e kishte ndërtuar.
20Sein Bauch wußte nichts von Genügsamkeit; vor seiner Begehrlichkeit blieb nichts verschont.
20Duke qenë se lakmia e tij nuk ka njohur kurrë qetësi, ai nuk do të shpëtojë asgjë nga gjërat që dëshironte aq shumë.
21Nichts entging seiner Freßgier, darum wird auch sein Gut nicht beständig sein.
21Asgjë nuk do t'i shpëtojë pangopësisë së tij, prandaj mirëqënia e tij nuk do të zgjasë.
22Mitten in seinem Überfluß wird ihm angst, alle Hände der Unglücklichen kommen über ihn.
22Kur të jetë në kulmin e bollëkut do të gjendet ngushtë; dora e të gjithë atyre që vuajnë do të ngrihet kundër tij.
23Es wird geschehen, während er seinen Bauch noch füllt, wird Er über ihn senden die Glut seines Zornes und wird auf ihn regnen lassen, in seine Speise hinein.
23Kur të jetë bërë gati për të mbushur barkun, Perëndia do të dërgojë mbi të zjarrin e zemërimit të tij, që do të bjerë mbi të kur të jetë duke ngrënë.
24Flieht er vor der eisernen Rüstung, so wird ihn der eherne Bogen durchbohren.
24Ai mund të shpëtojë nga një armë prej hekuri, por atë do ta shpojë një hark prej bronzi.
25Er zieht daran , und der Pfeil geht aus seinem Leibe hervor, blitzend fährt er aus seiner Galle, und Todesschrecken kommen über ihn.
25Nxirret shigjeta që del nga trupi i tij, maja e shndritshme del nga vreri i tij, atë e pushton tmerri.
26Alle Finsternis ist aufgespart für seine Schätze, ihn wird ein Feuer verzehren, das nicht ausgeblasen wird; es frißt weg, was in seinem Zelte übriggeblieben ist.
26Errësirë e plotë është caktuar për thesaret e tij; do ta konsumojë një zjarr jo i nxitur; ata që kanë mbetur në çadrën e tij do të jenë në ankth.
27Der Himmel wird seine Schuld offenbaren und die Erde sich wider ihn empören.
27Qielli do të zbulojë paudhësinë e tij dhe toka do të ngrihet kundër tij.
28Der Reichtum seines Hauses fährt dahin, muß zerrinnen am Tage seines Zornes.
28Të ardhurat e shtëpisë së tij do t'i merren, do t'i marrin në ditën e zemërimit të tij.
29Das ist des gottlosen Menschen Teil von Gott, das Erbe, das Gott ihm zugesprochen hat.
29Ky është fati që Perëndia i cakton njeriut të keq, trashëgimi që i është dhënë nga Perëndia.