¹Mein Sohn, merke auf meine Weisheit und neige dein Ohr meiner Belehrung zu;

¹Biri im, ki kujdes për diturinë time, vëri veshin arsyetimit tim,

²daß du Vorsicht übest und deine Lippen Erkenntnis bewahren.

²me qëllim që ti të ruash gjykimin dhe buzët e tua të fiksojnë diturinë.

³Denn von Honig triefen die Lippen der Fremden, und glätter als Öl ist ihr Gaumen;

³Sepse buzët e gruas që shkel kurorën nxjerrin mjaltë dhe goja e saj është më e butë se vaji;

⁴aber zuletzt ist sie bitter wie Wermut, scharf wie ein zweischneidig Schwert;

⁴por në fund ajo është e hidhur si pelini, e mprehtë si një shpatë me dy presa.

⁵ihre Füße laufen zum Tod, ihre Schritte streben dem Totenreich zu;

⁵Këmbët e saj zbresin drejt vdekjes, hapat e saj çojnë drejtpërdrejt në Sheol.

⁶den Pfad des Lebens erwägt sie nicht einmal; sie geht eine unsichere Bahn, die sie selbst nicht kennt.

⁶Ajo nuk ecën në shtegun e jetës, por ti nuk i jep rëndësi kësaj gjëje; rrugët e saj janë të gabuara, por ti nuk e kupton.

⁷Und nun, ihr Söhne, höret mir zu und weichet nicht von den Reden meines Mundes!

⁷Prandaj tani, bij të mi, më dëgjoni dhe mos u largoni nga fjalët e gojës sime.

⁸Bleibe fern von dem Weg, der zu ihr führt, und nähere dich nicht der Tür ihres Hauses!

⁸Mbaje larg prej saj rrugën tënde dhe mos iu afro portës së shtëpisë së saj,

⁹Daß du nicht Fremden deine Ehre opferst und deine Jahre dem Grausamen;

⁹për të mos ua dhënë të tjerëve fuqinë tënde dhe vitet e tua dikujt që nuk ka mëshirë.

¹⁰daß sich nicht Fremde von deinem Vermögen sättigen und du dich nicht abmühen müssest für eines andern Haus,

¹⁰Me qëllim që të huajt të mos ngopen me pasurinë tënde, dhe mundi yt të mos shkojë në shtëpinë e një të huaji,

¹¹also daß, wenn dir dann Leib und Fleisch hinschwindet, du zuletzt seufzen und sagen müssest:

¹¹dhe të mos rënkosh kur do të të vijë fundi, kur mishi dhe trupi yt do të jenë të konsumuar,

¹²Warum habe ich doch die Zucht gehaßt, warum hat mein Herz die Zurechtweisung verachtet?

¹²dhe të thuash: "Vallë si urreva mësimin, dhe si e ka përçmuar qortimin zemra ime?

¹³Ich habe nicht gehört auf die Stimme meiner Lehrer und meinen Lehrmeistern kein Gehör geschenkt!

¹³Nuk dëgjova zërin e atyre që më mësonin dhe nuk ua vura veshin atyre që më udhëzonin.

¹⁴Fast wäre ich gänzlich ins Unglück geraten, inmitten der Versammlung und der Gemeinde!

¹⁴U ndodha pothuajse në një të keqe të plotë në mes të turmës dhe të kuvendit".

¹⁵Trinke Wasser aus deinem Born und Ströme aus deinem Brunnen!

¹⁵Pi ujin e sternës sate dhe ujin e rrjedhshëm të pusit tënd.

¹⁶Sollen deine Quellen sich auf die Straße ergießen, deine Wasserbäche auf die Plätze?

¹⁶A duhet burimet e tua të derdhen jashtë, si rrëke uji nëpër rrugë?

¹⁷Sie sollen dir allein gehören und keinem Fremden neben dir!

¹⁷Qofshin vetëm për ty dhe jo për të huajtë bashkë me ty.

¹⁸Dein Born sei gesegnet, und freue dich des Weibes deiner Jugend!

¹⁸Qoftë i bekuar burimi yt dhe gëzohu me nusen e rinisë sate.

¹⁹Die liebliche Hindin, die anmutige Gemse, möge dich ihr Busen allezeit ergötzen, mögest du dich an ihrer Liebe stets berauschen!

¹⁹Drenushë e dashur dhe gazelë hirplotë, sisët e saj le të të kënaqin kurdoherë, dhe qofsh vazhdimisht i dhënë pas dashurisë që ke për të.

²⁰Warum aber, mein Sohn, wolltest du dich an einer andern vergehen und den Busen einer Fremden umarmen?

²⁰Pse vallë, biri im, të biesh në dashuri me një grua që ka shkelur kurorën dhe të rrokësh gjirin e një të huaje?

²¹Denn eines jeglichen Wege liegen klar vor den Augen des HERRN, und er achtet auf alle seine Pfade!

²¹Sepse rrugët e njeriut janë gjithnjë përpara syve të Zotit, dhe ai vëzhgon të gjitha shtigjet e tij.

²²Den Gottlosen nehmen seine eigenen Missetaten gefangen, und von den Stricken seiner Sünde wird er festgehalten.

²²I pabesi zihet nga vetë paudhësitë e tij dhe mbahet nga litarët e mëkatit të tij.

²³Er stirbt an Zuchtlosigkeit, und infolge seiner großen Torheit taumelt er dahin.

²³Ai ka për të vdekur sepse nuk korrigjohet dhe do të zhduket për shkak të marrëzisë së tij.