¹Ruft nicht die Weisheit laut, und läßt nicht die Klugheit ihre Stimme vernehmen?

¹A nuk bërtet vallë dituria dhe maturia a nuk e bën zërin e saj të dëgjohet?

²Oben auf den Höhen, draußen auf dem Wege, mitten auf den Straßen hat sie sich aufgestellt;

²Ajo qëndron në këmbë mbi majën e lartësive, gjatë rrugës, në kryqëzimet e rrugëve;

³zur Seite der Tore, am Ausgang der Stadt, beim Eingang der Pforten ruft sie laut:

³bërtet pranë portave, në hyrje të qyteteve, në prag të dyerve;

⁴An euch, ihr Männer, ergeht mein Ruf, und meine Stimme an die Menschenkinder!

⁴"Ju drejtohem juve, o njerëz dhe zëri im u drejtohet bijve të njeriut.

⁵Ihr Einfältigen, werdet klug, und ihr Toren, brauchet den Verstand!

⁵Kuptoni, o njerëz të thjeshtë, maturinë, dhe ju, njerëz pa mend, kini një zemër të urtë.

⁶Höret, denn ich habe Vortreffliches zu sagen, und meine Lippen öffnen sich für das, was gerade ist.

⁶Më dëgjoni, sepse do të flas për gjëra të rëndësishme dhe buzët e mia do të hapen për të thënë gjëra të drejta.

⁷Denn mein Gaumen redet Wahrheit, aber meine Lippen verabscheuen loses Geschwätz.

⁷Sepse goja ime do të shpallë të vërtetën; pabesia është e neveritshme për buzët e mia.

⁸Alle Reden meines Mundes sind gerecht, es ist nichts Verkehrtes noch Verdrehtes darin.

⁸Të gjitha fjalët e gojës sime janë të drejta, në to nuk ka asgjë të shtrembër dhe të çoroditur.

⁹Den Verständigen sind sie ganz recht, und wer Erkenntnis sucht, findet sie richtig.

⁹Janë të gjitha të drejta për atë që ka mend dhe për ata që kanë gjetur dijen.

¹⁰Nehmet meine Zucht an und nicht Silber, und Erkenntnis lieber als feines Gold.

¹⁰Pranoni mësimin tim dhe jo argjendin, dijen në vend të arit të zgjedhur,

¹¹Ja, Weisheit ist besser als Perlen, und keine Kleinodien sind ihr zu vergleichen.

¹¹sepse dituria vlen më tepër se margaritarët, të gjitha gjërat që dikush mund dikush të dëshiroje nuk barazohen me të.

¹²Ich, die Weisheit, wohne bei dem Scharfsinn und gewinne die Erkenntnis wohldurchdachter Pläne.

¹²Unë, dituria, rri me maturinë dhe e gjej dijen në meditim.

¹³Die Furcht des HERRN ist ein Hassen des Bösen; Stolz und Übermut, schlechten Wandel und ein verdrehtes Maul hasse ich.

¹³Frika e Zotit është të urresh të keqen; unë e urrej kryelartësinë, arrogancën, rrugën e keqe dhe gojën e çoroditur.

¹⁴Von mir kommt Rat und Tüchtigkeit; ich bin verständig, mein ist die Kraft.

¹⁴Mua më takon mendimi dhe dituria e vërtetë; unë jam zgjuarsia, mua më përket forca.

¹⁵Durch mich herrschen die Könige und erlassen die Fürsten gerechte Verordnungen.

¹⁵Nëpërmjet meje mbretërojnë mbretërit dhe princat vendosin drejtësinë.

¹⁶Durch mich regieren die Herrscher und die Edeln, alle Richter auf Erden.

¹⁶Nëpërmjet meje qeverisin krerët, fisnikët, tërë gjykatësit e tokës.

¹⁷Ich liebe, die mich lieben, und die mich frühe suchen, finden mich.

¹⁷Unë i dua ata që më duan, dhe ata që më kërkojnë me kujdes më gjejnë.

¹⁸Reichtum und Ehre kommen mit mir, bedeutendes Vermögen und Gerechtigkeit.

¹⁸Me mua janë pasuria dhe lavdia, pasuria që zgjat dhe drejtësia.

¹⁹Meine Frucht ist besser als Gold, ja als feines Gold, und was ich einbringe, übertrifft auserlesenes Silber.

¹⁹Fryti im është më i mirë se ari, po, se ari i kulluar, dhe prodhimi im më tepër se argjendi i zgjedhur.

²⁰Ich wandle auf dem Pfade der Gerechtigkeit, mitten auf der Bahn des Rechts,

²⁰Unë eci në rrugën e drejtësisë, në mes të shtigjeve të drejtësisë,

²¹auf daß ich meinen Liebhabern ein wirkliches Erbteil verschaffe und ihre Schatzkammern fülle.

²¹për t'i bërë ata që më duan të trashëgojnë pasurinë e vërtetë dhe për të mbushur thesaret e tyre.

²²Der HERR besaß mich am Anfang seiner Wege, ehe er etwas machte, vor aller Zeit.

²²Zoti më zotëroi në fillim të rrugës së tij, përpara veprave të tij më të lashta.

²³Ich war eingesetzt von Ewigkeit her, vor dem Anfang, vor dem Ursprung der Erde.

²³U vendosa nga amshimi, që në krye, para se toka të ekzistonte.

²⁴Als noch keine Fluten waren, ward ich geboren, als die wasserreichen Quellen noch nicht flossen.

²⁴Më prodhuan kur nuk kishte ende humnera, kur nuk kishte burime me ujë të bollshëm.

²⁵Ehe die Berge eingesenkt wurden, vor den Hügeln ward ich geboren.

²⁵Më prodhuan para se themelet e maleve të ishin përforcuar, para kodrinave,

²⁶Als er die Erde noch nicht gemacht hatte und was außerhalb derselben liegt , die ganze Summe des Weltenstaubs,

²⁶kur nuk kishte sajuar ende as tokën, as fushat dhe as plisat e para të dheut.

²⁷als er den Himmel abzirkelte, war ich dabei; als er auf dem Meeresspiegel den Horizont abgrenzte,

²⁷Kur ai fiksonte qiejtë, unë isha aty; kur bënte një rreth mbi sipërfaqen e humnerës,

²⁸als er die Wolken droben befestigte und die Brunnen der Tiefe mauerte;

²⁸kur i bënte të qëndrueshëm qiejtë e epërm, kur përforconte burimet e humnerës,

²⁹als er dem Meer seine Schranke setzte, damit die Wasser seinen Befehl nicht überschritten, als er den Grund der Erde legte,

²⁹kur i caktonte detit caqet e tij në mënyrë që ujërat të mos kalonin përtej urdhërit të tij, kur vendoste themelet e dheut,

³⁰da stand ich ihm als Werkmeister zur Seite und zu seinem Entzücken Tag für Tag und spielte vor seinem Angesicht allezeit;

³⁰unë isha pranë tij si një arkitekt, isha çdo ditë kënaqësia e tij, duke u gëzuar çdo çast para tij;

³¹ich spielte auf seinem Erdkreis und hatte mein Ergötzen an den Menschenkindern.

³¹kënaqesha në pjesën e banueshme të botës dhe gjeja ëndjen time me bijtë e njerëzve.

³²Und nun, ihr Söhne, gehorchet mir! Wohl denen, die meine Wege bewahren!

³²Tani, pra, më dëgjoni, o bij; lum ata që ndjekin rrugët e mia!

³³Gehorchet der Zucht und werdet weise und seid nicht zügellos!

³³Dëgjoni këto mësime, tregohuni të urtë dhe mos i hidhni poshtë!

³⁴Wohl dem Menschen, der mir also gehorcht, daß er täglich an meiner Pforte wacht und die Pfosten meiner Tür hütet;

³⁴Lum ai njeri që më dëgjon, duke u gdhirë çdo ditë te portat e mia dhe duke ruajtur shtalkat e portave të mia.

³⁵denn wer mich findet, der findet das Leben und erlangt Gnade von dem HERRN;

³⁵Sepse ai që më gjen, gjen jetën, dhe siguron përkrahjen e Zotit.

³⁶wer mich aber verfehlt, schadet seiner eigenen Seele; alle, die mich hassen, lieben den Tod!

³⁶Por ai që mëkaton kundër meje, i bën të keqe vetvetes; të gjithë ata që më urrejnë duan vdekjen".