¹Lobe den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, du bist sehr groß; mit Pracht und Majestät bist du angetan,

¹Beko, o shpirti im, Zotin! O Zot, Perëndia im, ti je jashtëzakonisht i madh; je veshur me shkëlqim dhe madhështi.

²du, der in Licht sich hüllt wie in ein Gewand, der den Himmel ausspannt wie ein Zelt,

²Ai të mbështjell me dritë si të ishte një mantel dhe i shtrin qiejtë si një çadër;

³der sich seinen Söller zimmert aus Wasser, Wolken zu seinem Wagen macht und auf den Fittichen des Windes einherfährt,

³ai ndërton mbi ujërat dhomat e tij të larta, i bën retë si qerren e tij dhe ecën mbi krahët erës.

⁴der Winde zu seinen Boten macht, Feuerflammen zu seinen Dienern.

⁴I bën erërat lajmëtarë të tij dhe flakët e zjarrit shërbëtorë të tij.

⁵Er hat die Erde auf ihre Grundfesten gestützt, daß sie nimmermehr wanken wird.

⁵Ai e ka krijuar tokën mbi themelet e saj; kjo nuk do të luajë kurrë përjetë.

⁶Mit der Flut decktest du sie wie mit einem Kleid; die Wasser standen über den Bergen;

⁶Ti e kishe mbuluar me humnerë si me një rrobe; ujërat ishin ndalur mbi malet.

⁷aber vor deinem Schelten flohen sie, von deiner Donnerstimme wurden sie verscheucht.

⁷Në qortimin tënd ato ikën, në zërin e gjëmimit tënd u larguan me nxitim.

⁸Berge stiegen empor, Täler senkten sich zu dem Ort, welchen du ihnen gesetzt hast.

⁸Dolën malet dhe luginat u ulën në vendin që ti kishe caktuar për to.

⁹Du hast den Wassern eine Grenze gesetzt, die sie nicht überschreiten sollen; sie dürfen die Erde nicht wiederum bedecken.

⁹Ti u vure ujërave një kufi që nuk duhet ta kapërxenin; ato nuk do të kthehen më të mbulojnë tokën.

¹⁰Du lässest Quellen entspringen in den Tälern; sie fließen zwischen den Bergen hin;

¹⁰Ai bën që të dalin burime në luginat; ato rrjedhin midis maleve,

¹¹sie tränken alle Tiere des Feldes; die Wildesel löschen ihren Durst.

¹¹dhe u japin për të pirë tërë kafshëve të fushës; gomarët e egër shuajnë etjen e tyre.

¹²ber ihnen wohnen die Vögel des Himmels; die lassen aus dem Dickicht ihre Stimme erschallen.

¹²Pranë tyre banojnë shpendët e qiellit; midis gjelbërimeve lartojnë këngën e tyre.

¹³Du tränkst die Berge von deinem Söller herab; von der Frucht deiner Werke wird die Erde satt.

¹³Nga dhomat e sipërme të tij ai u jep ujë maleve; toka ngopet me frytin e veprave të tua.

¹⁴Du lässest Gras wachsen für das Vieh und Pflanzen, die der Mensch bearbeiten soll, um Nahrung aus der Erde zu ziehen;

¹⁴Ai bën që të rritet bari për bagëtinë dhe bimësia në shërbim të njeriut, duke nxjerrë nga toka ushqimin e tij,

¹⁵und damit der Wein des Menschen Herz erfreue und seine Gestalt schön werde vom Öl und das Brot das Herz des Menschen stärke.

¹⁵dhe verën që gëzon zemrën e njeriut, vajin që bën të shkëlqejë fytyra tij dhe bukën që i jep forcë zemrës së njeriut.

¹⁶Die Bäume des HERRN trinken sich satt, die Zedern Libanons, die er gepflanzt hat,

¹⁶Kështu ngopen drurët e Zotit dhe kedrat e Libanit që ai ka mbjellë;

¹⁷woselbst die Vögel nisten und der Storch, der die Zypressen bewohnt.

¹⁷aty bëjnë folenë e tyre zogjtë, ndërsa lejleku bën nëpër selvitë banesën e tij.

¹⁸Die hohen Berge sind für die Steinböcke, die Felsenklüfte sind der Klippdachsen Zuflucht.

¹⁸Malet e larta janë për dhitë e egra, shkëmbinjtë janë streha e lepujve.

¹⁹Er hat den Mond für bestimmte Zeiten gemacht; die Sonne weiß ihren Untergang.

¹⁹Ai ka bërë hënën për stinët, dielli e di orën e perëndimit të tij.

²⁰Schaffst du Finsternis, und wird es Nacht, so regen sich alle Tiere des Waldes.

²⁰Ti dërgon terrin dhe bëhet natë; gjatë asaj shkojnë rreth e qark gjithë kafshët e pyllit.

²¹Die jungen Löwen brüllen nach Raub und verlangen ihre Nahrung von Gott.

²¹Luanët e vegjël vrumbullojnë duke kërkuar gjahun dhe i kërkojnë Perëndisë ushqimin e tyre.

²²Geht die Sonne auf, so ziehen sie sich zurück und legen sich in ihre Höhlen;

²²Por, kur lind dielli, ata tërhiqen dhe rrinë në strofkat e tyre.

²³der Mensch aber geht aus an sein Tagewerk, an seine Arbeit bis zum Abend.

²³Atëherë njeriu del për të punuar dhe punon deri në mbrëmje.

²⁴HERR, wie sind deiner Werke so viel! Du hast sie alle weislich geordnet, und die Erde ist voll deiner Geschöpfe.

²⁴Sa të shumta janë veprat e tua, o Zot! Ti i ke bërë të gjitha me dituri; toka është plot me pasuritë e tua.

²⁵Da ist das Meer, so groß und weit ausgedehnt; darin wimmelt es ohne Zahl, kleine Tiere samt großen;

²⁵Ja deti, i madh dhe i gjerë, ku gëlojnë krijesa të panumërta;

²⁶da fahren die Schiffe; der Leviatan, den du gemacht hast, um darin zu spielen.

²⁶e përshkojnë anijet dhe Leviathani, që ti ke formuar për t'u tallur në të.

²⁷Sie alle warten auf dich, daß du ihnen ihre Speise gebest zu seiner Zeit;

²⁷Të gjithë presin që ti t'u japësh ushqimin në kohën e duhur.

²⁸wenn du ihnen gibst, so sammeln sie; wenn du deine Hand auftust, so werden sie mit Gut gesättigt;

²⁸Ti ua jep atyre dhe ata e mbledhin; ti hap dorën dhe ngopen me të mira.

²⁹verbirgst du dein Antlitz, so erschrecken sie; nimmst du ihren Odem weg, so vergehen sie und werden wieder zu Staub;

²⁹Ti fsheh fytyrën tënde dhe ata e humbasin fare; ti heq frymën, dhe ata vdesin duke u kthyer përsëri në pluhurin e tyre.

³⁰sendest du deinen Odem aus, so werden sie erschaffen, und du erneuerst die Gestalt der Erde.

³⁰Ti dërgon frymën tënde dhe ata krijohen, kështu ti ripërtërin faqen e dheut.

³¹Die Herrlichkeit des HERRN währe ewig! Möge der HERR Freude erleben an seinen Werken!

³¹Lavdia e Zotit të rrojë përjetë; le të gëzohet Zoti me veprat e tij;

³²Blickt er die Erde an, so zittert sie; rührt er die Berge an, so rauchen sie.

³²ai shikon tokën dhe kjo dridhet; ai prek malet dhe ato nxjerrin tym.

³³Ich will dem HERRN singen mein Leben lang, meinen Gott lobpreisen, solange ich noch bin.

³³Unë do t'i këndoj Zotit deri sa të kem jetë; do t'i këndoj lavde Perëndisë tim deri sa të jem.

³⁴Möge mein Gedicht ihm wohlgefallen! Ich freue mich am HERRN.

³⁴Le të jetë mendimi im i pëlqyer prej tij; unë do të ngazëllohem tek Zoti.

³⁵Möchten die Sünder von der Erde vertilgt werden und die Gottlosen nicht mehr sein! Lobe den HERRN, meine Seele! Hallelujah!

³⁵Le të zhduken mëkatarët nga toka dhe të pabesët mos qofshin më. Shpirti im, bekoje Zotin! Aleluja.