1[] Και απεκριθη Σωφαρ ο Νααμαθιτης και ειπε·
1ויען צפר הנעמתי ויאמר׃
2Δια τουτο οι στοχασμοι μου με κινουσιν εις το να αποκριθω, και δια τουτο σπευδω.
2לכן שעפי ישיבוני ובעבור חושי בי׃
3Ηκουσα την εις εμε ονειδιστικην επιπληξιν, και το πνευμα της συνεσεως μου με καμνει να αποκριθω.
3מוסר כלמתי אשמע ורוח מבינתי יענני׃
4Δεν γνωριζεις τουτο παλαιοθεν αφ' οτου ο ανθρωπος ετεθη επι της γης,
4הזאת ידעת מני עד מני שים אדם עלי ארץ׃
5οτι ο θριαμβος των ασεβων ειναι ολιγοχρονιος, και η χαρα του υποκριτου στιγμαια.
5כי רננת רשעים מקרוב ושמחת חנף עדי רגע׃
6Και αν το μεγαλειον αυτου αναβη εις τους ουρανους και η κεφαλη αυτου φθαση εως των νεφελων,
6אם יעלה לשמים שיאו וראשו לעב יגיע׃
7θελει αφανισθη διαπαντος ως κοπρος αυτου· οσοι εβλεπον αυτον θελουσι λεγει, Που εκεινος;
7כגללו לנצח יאבד ראיו יאמרו איו׃
8θελει πεταξει ως ονειρον και δεν θελει ευρεθη· και, ως ορασις της νυκτος θελει εξαφανισθη.
8כחלום יעוף ולא ימצאוהו וידד כחזיון לילה׃
9Και ο οφθαλμος οστις εβλεπεν αυτον δεν θελει ιδει αυτον πλεον· και ο τοπος αυτου δεν θελει πλεον γνωρισει αυτον.
9עין שזפתו ולא תוסיף ולא עוד תשורנו מקומו׃
10[] Οι υιοι αυτου θελουσι ζητησει την ευνοιαν των πτωχων, και αι χειρες αυτου θελουσιν επιστρεψει τα αγαθα αυτων.
10בניו ירצו דלים וידיו תשבנה אונו׃
11Τα οστα αυτου γεμουσιν απο των αμαρτηματων της νεοτητος αυτου, και θελουσι κοιμηθη μετ' αυτου εν χωματι.
11עצמותיו מלאו עלומו ועמו על עפר תשכב׃
12Αν και η κακια ηναι γλυκεια εν τω στοματι αυτου, κρυπτη αυτην υπο την γλωσσαν αυτου·
12אם תמתיק בפיו רעה יכחידנה תחת לשונו׃
13αν και περιθαλπη αυτην και δεν αφινη αυτην, αλλα κρατη αυτην εν τω μεσω του ουρανισκου αυτου·
13יחמל עליה ולא יעזבנה וימנענה בתוך חכו׃
14ομως η τροφη αυτου θελει αλλοιωθη εις τα εντοσθια αυτου· χολη ασπιδων θελει γεινει εν αυτω.
14לחמו במעיו נהפך מרורת פתנים בקרבו׃
15Τα πλουτη οσα κατεπιε, θελει εξεμεσει· ο Θεος θελει εκσπασει αυτα απο της κοιλιας αυτου.
15חיל בלע ויקאנו מבטנו יורשנו אל׃
16Φαρμακιον ασπιδων θελει θηλασει· γλωσσα εχιδνης θελει θανατωσει αυτον.
16ראש פתנים יינק תהרגהו לשון אפעה׃
17Δεν θελει ιδει τους ποταμους, τους ρυακας τους ρεοντας μελι και βουτυρον.
17אל ירא בפלגות נהרי נחלי דבש וחמאה׃
18Εκεινο, δια το οποιον εκοπιασε, θελει αποδωσει και δεν θελει καταπιει αυτο· κατα την αποκτησιν θελει γεινει η αποδοσις αυτου, και δεν θελει χαρη.
18משיב יגע ולא יבלע כחיל תמורתו ולא יעלס׃
19Διοτι κατεθλιψεν, εγκατελιπε τους πενητας· ηρπασεν οικιαν, την οποιαν δεν ωκοδομησε.
19כי רצץ עזב דלים בית גזל ולא יבנהו׃
20Βεβαιως δεν θελει γνωρισει αναπαυσιν εν τη κοιλια αυτου· δεν θελει διασωσει ουδεν εκ των επιθυμητων αυτου.
20כי לא ידע שלו בבטנו בחמודו לא ימלט׃
21Δεν θελει μεινει εις αυτον ουδεν προς τροφην· οθεν δεν θελει ελπισει επι τα αγαθα αυτου.
21אין שריד לאכלו על כן לא יחיל טובו׃
22Εν τη πληρει αφθονια αυτου θελει επελθει επ' αυτον στενοχωρια· πασα η δυναμις της ταλαιπωριας θελει επιπεσει επ' αυτον.
22במלאות שפקו יצר לו כל יד עמל תבואנו׃
23[] Ενω καταγινεται να εμπληση την κοιλιαν αυτου, ο Θεος θελει αποστειλει τον θυμον της οργης αυτου επ' αυτον, και θελει επιβρεξει αυτον κατ' αυτου ενω τρωγει.
23יהי למלא בטנו ישלח בו חרון אפו וימטר עלימו בלחומו׃
24Ενω φευγει το οπλον το σιδηρουν, το χαλκινον τοξον θελει διαπερασει αυτον.
24יברח מנשק ברזל תחלפהו קשת נחושה׃
25Το βελος συρεται και διαπερα το σωμα, και η αστραπτουσα ακμη εξερχεται εκ της χολης αυτου. Τρομοι ειναι επ' αυτον,
25שלף ויצא מגוה וברק ממררתו יהלך עליו אמים׃
26παν σκοτος κρυπτεται εν τοις ταμειοις αυτου· πυρ ασβεστον θελει κατατρωγει αυτον· οσοι εναπελειφθησαν εν τη σκηνη αυτου θελουσι δυστυχει.
26כל חשך טמון לצפוניו תאכלהו אש לא נפח ירע שריד באהלו׃
27Ο ουρανος θελει ανακαλυψει την ανομιαν αυτου· και η γη θελει σηκωθη κατ' αυτου.
27יגלו שמים עונו וארץ מתקוממה לו׃
28Η περιουσια του οικου αυτου θελει αφανισθη· θελει διαρρευσει εν τη ημερα της κατ' αυτου οργης.
28יגל יבול ביתו נגרות ביום אפו׃
29Αυτη ειναι η παρα του Θεου μερις του ασεβους ανθρωπου, και η κληρονομια η διωρισμενη εις αυτον παρα του Θεου.
29זה חלק אדם רשע מאלהים ונחלת אמרו מאל׃