1[] Μη εις ημας, Κυριε, μη εις ημας, αλλ' εις το ονομα σου δος δοξαν, δια το ελεος σου, δια την αληθειαν σου.
1Jo neve, o Zot, jo neve, por emrit tënd jepi lavdi, për mirësinë tënde dhe për besnikërinë tënde.
2Δια τι να ειπωσι τα εθνη, και που ειναι ο Θεος αυτων;
2Sepse do të thonë kombet: "Ku është tani Perëndia i tyre?".
3Αλλ' ο Θεος ημων ειναι εν τω ουρανω· παντα οσα ηθελησεν εποιησε.
3Por Perëndia ynë është në qiejtë dhe bën tërë atë që i pëlqejnë.
4Τα ειδωλα αυτων ειναι αργυριον και χρυσιον, εργα χειρων ανθρωπων·
4Idhujt e tyre janë argjend dhe ar, vepër e duarve të njeriut.
5Στομα εχουσι και δεν λαλουσιν· οφθαλμους εχουσι και δεν βλεπουσιν·
5kanë gojë por nuk flasin, kanë sy por nuk shohin,
6ωτα εχουσι και δεν ακουουσι· μυκτηρας εχουσι και δεν οσφραινονται·
6kanë veshë por nuk dëgjojnë, kanë hundë por nuk nuhasin,
7Χειρας εχουσι και δεν ψηλαφωσι· ποδας εχουσι και δεν περιπατουσιν· ουδε ομιλουσι δια του λαρυγγος αυτων.
7kanë duar por nuk prekin, kanë këmbë por nuk ecin; me grykën e tyre nuk nxjerrin asnjë zë.
8Ομοιοι αυτων ας γεινωσιν οι ποιουντες αυτα, πας ο ελπιζων επ' αυτα.
8Njëlloj si ata janë ata që i bëjnë, tërë ata që u besojnë atyre.
9[] Ο Ισραηλ ηλπισεν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
9O Izrael, ki besim tek Zoti! Ai është ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.
10Ο οικος του Ααρων ηλπισεν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
10O shtëpi e Aaronit, ki besim tek Zoti! Ai është ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.
11Οι φοβουμενοι τον Κυριον ηλπισαν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
11O ju që keni frikë nga Zoti; kini besim tek Zoti! Ai është ndihma e tyre dhe mburoja e tyre.
12Ο Κυριος μας ενεθυμηθη· θελει ευλογει, θελει ευλογει τον οικον Ισραηλ· θελει ευλογει τον οικον Ααρων.
12Zoti na kujtoi dhe do të na bekojë; po, ai do të bekojë shtëpinë e Izraelit dhe do të bekojë shtëpinë e Aaronit.
13Θελει ευλογει τους φοβουμενους τον Κυριον, τους μικρους μετα των μεγαλων.
13Ai do të bekojë ata që kanë frikë nga Zoti, të vegjël dhe të mëdhenj.
14Ο Κυριος θελει αυξησει υμας, υμας και τα τεκνα υμων.
14Zoti ju bëftë të rriteni, ju dhe bijtë tuaj.
15σεις εισθε οι ευλογημενοι του Κυριου, του ποιησαντος τον ουρανον και την γην.
15Qofshin të bekuar nga Zoti, që ka bërë qiejtë dhe tokën.
16Οι ουρανοι των ουρανων ειναι του Κυριου, την δε γην εδωκεν εις τους υιους των ανθρωπων.
16Qiejtë janë qiejtë e Zotit, por tokën ai ua ka dhënë bijve të njerëzve.
17Οι νεκροι δεν θελουσιν αινεσει τον Κυριον, ουδε παντες οι καταβαινοντες εις τον τοπον της σιωπης·
17Nuk janë të vdekurit ata që lëvdojnë të Zotin, as ata që zbresin në vendin e heshtjes.
18αλλ' ημεις θελομεν ευλογει τον Κυριον, απο του νυν και εως του αιωνος. Αλληλουια.
18Por ne do ta bekojmë Zotin, tani dhe përjetë. Aleluja.