1[] <<Ωιδη των Αναβαθμων.>> Εν τη θλιψει μου εκραξα προς τον Κυριον, και εισηκουσε μου.
1Në ankthin tim i klitha Zotit, dhe ai m'u përgjigj.
2Κυριε, λυτρωσον την ψυχην μου απο χειλεων ψευδων, απο γλωσσης δολιας.
2O Zot, më çliro nga buzët gënjeshtare dhe nga gjuha mashtruese.
3Τι θελει σοι δωσει η τι θελει σοι προσθεσει, η δολια γλωσσα;
3Çfarë do të të japin ose çfarë do të të shtojnë, o gjuhë gënjeshtare?
4Τα ηκονημενα βελη του δυνατου, μετα ανθρακων αρκευθου.
4Shigjeta të mprehta të një trimi, me qymyr dëllinje.
5[] Ουαι εις εμε, διοτι παροικω εν Μεσεχ, κατοικω εν ταις σκηναις του Κηδαρ·
5I mjeri unë, që banoj në Meshek dhe që strehohem në çadrat e Kedarit!
6Πολυν καιρον κατωκησεν η ψυχη μου μετα των μισουντων την ειρηνην.
6Tepër gjatë kam banuar me ata që e urrejnë paqen.
7Εγω αγαπω την ειρηνην· αλλ' οταν ομιλω, αυτοι ετοιμαζονται δια πολεμον.
7Unë jam për paqen; ata përkundrazi, kur unë flas, janë për luftën.