1ויען צפר הנעמתי ויאמר׃
1 Yna atebodd Soffar y Naamathiad:
2לכן שעפי ישיבוני ובעבור חושי בי׃
2 "Yn awr, fe'm cynhyrfir i ateb; am hynny atebaf ar frys.
3מוסר כלמתי אשמע ורוח מבינתי יענני׃
3 Clywais gerydd sy'n fy nifr�o; y mae cynnwrf fy meddwl yn fy ngorfodi i ateb.
4הזאת ידעת מני עד מני שים אדם עלי ארץ׃
4 Onid wyt yn gwybod hyn? o'r dechrau, er pan osodwyd pobl ar y ddaear,
5כי רננת רשעים מקרוב ושמחת חנף עדי רגע׃
5 byr yw gorfoledd y drygionus, ac am gyfnod yn unig y pery llawenydd yr annuwiol.
6אם יעלה לשמים שיאו וראשו לעב יגיע׃
6 Er i'w falchder esgyn i'r uchelder, ac i'w ben gyffwrdd �'r cymylau,
7כגללו לנצח יאבד ראיו יאמרו איו׃
7 eto derfydd am byth fel ei dom ei hun, a dywed y rhai a'i gwelodd, 'Ple mae ef?'
8כחלום יעוף ולא ימצאוהו וידד כחזיון לילה׃
8 Eheda ymaith fel breuddwyd, ac ni fydd yn bod; fe'i hymlidir fel gweledigaeth nos.
9עין שזפתו ולא תוסיף ולא עוד תשורנו מקומו׃
9 Y llygad a'i gwelodd, ni w�l mohono mwy, ac nid edrych arno yn ei le.
10בניו ירצו דלים וידיו תשבנה אונו׃
10 Cais ei blant ffafr y tlawd, a dychwel ei ddwylo ei gyfoeth.
11עצמותיו מלאו עלומו ועמו על עפר תשכב׃
11 Y mae ei esgyrn sy'n llawn egni yn gorwedd gydag ef yn y llwch.
12אם תמתיק בפיו רעה יכחידנה תחת לשונו׃
12 "Er i ddrygioni droi'n felys yn ei enau, a'i fod yntau am ei gadw dan ei dafod,
13יחמל עליה ולא יעזבנה וימנענה בתוך חכו׃
13 ac yn anfodlon ei ollwng, ond yn ei ddal dan daflod ei enau,
14לחמו במעיו נהפך מרורת פתנים בקרבו׃
14 eto y mae ei fwyd yn ei gylla yn troi'n wenwyn asb iddo.
15חיל בלע ויקאנו מבטנו יורשנו אל׃
15 Llynca gyfoeth, ac yna'i chwydu; bydd Duw'n ei dynnu allan o'i fol.
16ראש פתנים יינק תהרגהו לשון אפעה׃
16 Sugna wenwyn yr asb, ac yna fe'i lleddir gan golyn gwiber.
17אל ירא בפלגות נהרי נחלי דבש וחמאה׃
17 Ni chaiff weld ffrydiau o olew, nac afonydd o f�l a llaeth.
18משיב יגע ולא יבלע כחיל תמורתו ולא יעלס׃
18 Dychwel ffrwyth ei lafur heb iddo elwa arno; er cymaint ei enillion, ni chaiff eu mwynhau.
19כי רצץ עזב דלים בית גזל ולא יבנהו׃
19 Oherwydd gorthrymodd y tlawd a'i adael yn ddiymgeledd; cipiodd du375? nas adeiladodd.
20כי לא ידע שלו בבטנו בחמודו לא ימלט׃
20 Ni u373?yr sut i dawelu ei chwant, ac ni ddianc dim rhag ei wanc.
21אין שריד לאכלו על כן לא יחיל טובו׃
21 Nid oes gweddill iddo'i fwyta, ac felly nid oes parhad i'w ffyniant.
22במלאות שפקו יצר לו כל יד עמל תבואנו׃
22 Wedi digoni ei chwant, �'n gyfyng arno; daw holl rym gofid arno.
23יהי למלא בטנו ישלח בו חרון אפו וימטר עלימו בלחומו׃
23 Pan fydd ar fedr llenwi ei fol, gyrrir arno angerdd llid, a'i dywallt i lawr i'w berfedd.
24יברח מנשק ברזל תחלפהו קשת נחושה׃
24 "Fe ffy rhag arfau haearn, ond fe'i trywenir gan y saeth bres.
25שלף ויצא מגוה וברק ממררתו יהלך עליו אמים׃
25 Tynnir hi allan o'i gorff, y blaen gloyw allan o'i fustl; daw dychrynfeydd arno.
26כל חשך טמון לצפוניו תאכלהו אש לא נפח ירע שריד באהלו׃
26 Tywyllwch llwyr a gadwyd ar gyfer ei drysorau; ysir ef gan d�n nad oes raid ei chwythu; difethir yr hyn a adawyd yn ei babell.
27יגלו שמים עונו וארץ מתקוממה לו׃
27 Dadlenna'r nefoedd ei gamwedd, a chyfyd y ddaear yn ei erbyn.
28יגל יבול ביתו נגרות ביום אפו׃
28 Bydd i'r dilyw ddwyn ymaith ei du375?, a llifogydd, yn nydd ei lid.
29זה חלק אדם רשע מאלהים ונחלת אמרו מאל׃
29 Dyma dynged yr annuwiol oddi wrth Dduw, a'r etifeddiaeth a osododd iddo."