1ויען איוב ויאמר׃
1 Atebodd Job:
2שמעו שמוע מלתי ותהי זאת תנחומתיכם׃
2 "Gwrandewch eto ar fy ngeiriau; felly y rhowch gysur imi.
3שאוני ואנכי אדבר ואחר דברי תלעיג׃
3 Goddefwch i mi lefaru, ac wedi imi lefaru, cewch watwar.
4האנכי לאדם שיחי ואם מדוע לא תקצר רוחי׃
4 Oni chaf ddweud fy nghwyn wrth rywun? a pham na chaf fod yn ddiamynedd?
5פנו אלי והשמו ושימו יד על פה׃
5 Edrychwch arnaf, a synnwch, a rhowch eich llaw ar eich genau.
6ואם זכרתי ונבהלתי ואחז בשרי פלצות׃
6 Pan ystyriaf hyn, rwy'n arswydo, a daw cryndod i'm cnawd.
7מדוע רשעים יחיו עתקו גם גברו חיל׃
7 "Pam y caiff yr annuwiol fyw, a heneiddio'n gadarnach eu nerth?
8זרעם נכון לפניהם עמם וצאצאיהם לעיניהם׃
8 Y mae eu plant yn byw o'u cwmpas, a'u teulu yn eu hymyl.
9בתיהם שלום מפחד ולא שבט אלוה עליהם׃
9 Y mae eu tylwyth yn ddiogel oddi wrth ddychryn, ac ni ddaw dyrnod Duw arnynt.
10שורו עבר ולא יגעל תפלט פרתו ולא תשכל׃
10 Y mae eu tarw'n cyfloi yn ddi-feth, a'u buwch yn bwrw lloi heb erthylu.
11ישלחו כצאן עויליהם וילדיהם ירקדון׃
11 Caiff eu plantos grwydro'n rhydd fel defaid, a dawnsia'u plant yn hapus.
12ישאו כתף וכנור וישמחו לקול עוגב׃
12 Canant gyda'r dympan a'r delyn, a byddant lawen wrth su373?n y pibau.
13יבלו בטוב ימיהם וברגע שאול יחתו׃
13 Treuliant eu dyddiau mewn esmwythyd, a disgynnant i Sheol mewn heddwch.
14ויאמרו לאל סור ממנו ודעת דרכיך לא חפצנו׃
14 Dywedant wrth Dduw, 'Cilia oddi wrthym; ni fynnwn wybod dy ffyrdd.
15מה שדי כי נעבדנו ומה נועיל כי נפגע בו׃
15 Pwy yw'r Hollalluog i ni ei wasanaethu, a pha fantais sydd inni os gwedd�wn arno?'
16הן לא בידם טובם עצת רשעים רחקה מני׃
16 "Ai yn eu dwylo'u hunain y mae eu ffyniant? Pell yw cyngor y drygionus oddi wrth Dduw.
17כמה נר רשעים ידעך ויבא עלימו אידם חבלים יחלק באפו׃
17 "Pa mor aml y diffoddir lamp yr annuwiol, ac y daw eu dinistr arnynt hwy, ac y tynghedir hwy i boen gan ei lid?
18יהיו כתבן לפני רוח וכמץ גנבתו סופה׃
18 A ydynt hwy fel gwelltyn o flaen y gwynt, neu fel us a ddygir ymaith gan y storm?
19אלוה יצפן לבניו אונו ישלם אליו וידע׃
19 A geidw Duw ddinistr rhiant i'w blant? Na, taled iddo ef ei hun, a'i ddarostwng.
20יראו עינו כידו ומחמת שדי ישתה׃
20 Bydded i'w lygaid ei hun weld ei ddinistr, ac yfed o lid yr Hollalluog.
21כי מה חפצו בביתו אחריו ומספר חדשיו חצצו׃
21 Pa ddiddordeb fydd ganddo yn ei deulu ar ei �l, pan fydd nifer ei fisoedd wedi darfod?
22הלאל ילמד דעת והוא רמים ישפוט׃
22 "A ellir dysgu gwybodaeth i Dduw? Onid ef sy'n barnu'r beilchion?
23זה ימות בעצם תמו כלו שלאנן ושליו׃
23 "Bydd un farw yn ei lwyddiant, mewn llonyddwch a thawelwch,
24עטיניו מלאו חלב ומח עצמותיו ישקה׃
24 ei lwynau yn llawn braster, a m�r ei esgyrn yn iraidd.
25וזה ימות בנפש מרה ולא אכל בטובה׃
25 Bydd arall farw yn chwerw ei ysbryd, heb brofi daioni.
26יחד על עפר ישכבו ורמה תכסה עליהם׃
26 Ond gorweddant gyda'i gilydd yn y pridd, a'r pryfed yn amdo drostynt.
27הן ידעתי מחשבותיכם ומזמות עלי תחמסו׃
27 "Yn awr gwn eich meddyliau, a'r bwriadau sydd gennych i'm drygu;
28כי תאמרו איה בית נדיב ואיה אהל משכנות רשעים׃
28 oherwydd dywedwch, 'Ble'r aeth tu375?'r pendefig? a phle mae trigfannau'r annuwiol?'
29הלא שאלתם עוברי דרך ואתתם לא תנכרו׃
29 Oni ofynnwch i'r rhai sy'n teithio'r ffordd? Onid ydych yn adnabod yr arwyddion,
30כי ליום איד יחשך רע ליום עברות יובלו׃
30 yr arbedir y drygionus rhag dydd dinistr, ac y gwaredir ef rhag dydd digofaint?
31מי יגיד על פניו דרכו והוא עשה מי ישלם לו׃
31 Pwy a'i cyhudda yn ei wyneb? Pwy a d�l yn �l iddo am yr hyn a wnaeth?
32והוא לקברות יובל ועל גדיש ישקוד׃
32 Pan ddygir ef i'r bedd, cedwir gwyliadwriaeth ar ei feddrod.
33מתקו לו רגבי נחל ואחריו כל אדם ימשוך ולפניו אין מספר׃
33 Y mae tywyrch y fynwent yn dyner arno; bydd gorymdaith yn dilyn ar ei �l, a thyrfa niferus yn cerdded o'i flaen.
34ואיך תנחמוני הבל ותשובתיכם נשאר מעל׃
34 Sut, felly, y mae eich gwagedd yn gysur i mi? Nid oes ond twyll yn eich atebion."