1וישבתו שלשת האנשים האלה מענות את איוב כי הוא צדיק בעיניו׃
1 Peidiodd y tri gu373?r � dadlau rhagor � Job, am fod Job yn ei ystyried ei hun yn fwy cyfiawn na Duw.
2ויחר אף אליהוא בן ברכאל הבוזי ממשפחת רם באיוב חרה אפו על צדקו נפשו מאלהים׃
2 Ond yr oedd Elihu fab Barachel y Busiad, o dylwyth Ram, wedi ei gythruddo yn erbyn Job. Yr oedd yn ddig am ei fod yn ei ystyried ei hun yn gyfiawn gerbron Duw,
3ובשלשת רעיו חרה אפו על אשר לא מצאו מענה וירשיעו את איוב׃
3 a'r un mor ddig wrth ei dri chyfaill am eu bod yn methu ateb Job er iddynt ei gondemnio.
4ואליהו חכה את איוב בדברים כי זקנים המה ממנו לימים׃
4 Tra oeddent hwy'n llefaru wrth Job, yr oedd Elihu wedi cadw'n dawel am eu bod yn hu375?n nag ef.
5וירא אליהוא כי אין מענה בפי שלשת האנשים ויחר אפו׃
5 Ond digiodd pan welodd nad oedd gan y tri gu373?r ateb i Job.
6ויען אליהוא בן ברכאל הבוזי ויאמר צעיר אני לימים ואתם ישישים על כן זחלתי ואירא מחות דעי אתכם׃
6 Yna dywedodd Elihu fab Barachel y Busiad: "Dyn ifanc wyf fi, a chwithau'n hen; am hyn yr oeddwn yn ymatal, ac yn swil i ddweud fy marn wrthych.
7אמרתי ימים ידברו ורב שנים ידיעו חכמה׃
7 Dywedais, 'Caiff profiad maith siarad, ac amlder blynyddoedd draethu doethineb.'
8אכן רוח היא באנוש ונשמת שדי תבינם׃
8 Ond yr ysbryd oddi mewn i rywun, ac anadl yr Hollalluog, sy'n ei wneud yn ddeallus.
9לא רבים יחכמו וזקנים יבינו משפט׃
9 Nid yr oedrannus yn unig sydd ddoeth, ac nid yr hen yn unig sy'n deall beth sydd iawn.
10לכן אמרתי שמעה לי אחוה דעי אף אני׃
10 Am hyn yr wyf yn dweud, 'Gwrando arnaf; gad i minnau ddweud fy marn.'
11הן הוחלתי לדבריכם אזין עד תבונתיכם עד תחקרון מלין׃
11 "B�m yn disgwyl am eich geiriau, ac yn gwrando am eich deallusrwydd; tra oeddech yn dewis eich geiriau,
12ועדיכם אתבונן והנה אין לאיוב מוכיח עונה אמריו מכם׃
12 sylwais yn fanwl arnoch, ond nid oedd yr un ohonoch yn gallu gwrthbrofi Job, nac ateb ei ddadleuon.
13פן תאמרו מצאנו חכמה אל ידפנו לא איש׃
13 Peidiwch � dweud, 'Fe gawsom ni ddoethineb'; Duw ac nid dyn a'i trecha.
14ולא ערך אלי מלין ובאמריכם לא אשיבנו׃
14 Nid yn f'erbyn i y trefnodd ei ddadleuon; ac nid �'ch geiriau chwi yr atebaf fi ef.
15חתו לא ענו עוד העתיקו מהם מלים׃
15 "Y maent hwy wedi eu syfrdanu, ac yn methu ateb mwyach; pallodd geiriau ganddynt.
16והוחלתי כי לא ידברו כי עמדו לא ענו עוד׃
16 A oedaf fi am na lefarant hwy, ac am eu bod hwy wedi peidio ag ateb?
17אענה אף אני חלקי אחוה דעי אף אני׃
17 Gwnaf finnau fy rhan trwy ateb, a dywedaf fy marn.
18כי מלתי מלים הציקתני רוח בטני׃
18 Yr wyf yn llawn o eiriau, ac ysbryd ynof sy'n fy nghymell.
19הנה בטני כיין לא יפתח כאבות חדשים יבקע׃
19 O'm mewn yr wyf fel petai gwin yn methu arllwys allan, a minnau fel costrelau newydd ar fin rhwygo.
20אדברה וירוח לי אפתח שפתי ואענה׃
20 Rhaid i mi lefaru er mwyn cael gollyngdod, rhaid i mi agor fy ngenau i ateb.
21אל נא אשא פני איש ואל אדם לא אכנה׃
21 Ni ddangosaf ffafr at neb, ac ni wenieithiaf i neb;
22כי לא ידעתי אכנה כמעט ישאני עשני׃
22 oherwydd ni wn i sut i wenieithio; pe gwnawn hynny, byddai fy nghreawdwr ar fyr dro yn fy symud.