1משכיל לאסף למה אלהים זנחת לנצח יעשן אפך בצאן מרעיתך׃
1 1 Masc�l. I Asaff.0 Pam, Dduw, y bwriaist ni ymaith am byth? Pam y myga dy ddigofaint yn erbyn defaid dy borfa?
2זכר עדתך קנית קדם גאלת שבט נחלתך הר ציון זה שכנת בו׃
2 Cofia dy gynulleidfa a brynaist gynt, y llwyth a waredaist yn etifeddiaeth iti, a Mynydd Seion lle'r oeddit yn trigo.
3הרימה פעמיך למשאות נצח כל הרע אויב בקדש׃
3 Cyfeiria dy draed at yr adfeilion bythol; dinistriodd y gelyn bopeth yn y cysegr.
4שאגו צרריך בקרב מועדך שמו אותתם אתות׃
4 Rhuodd dy elynion yng nghanol dy gysegr, a gosod eu harwyddion eu hunain yn arwyddion yno.
5יודע כמביא למעלה בסבך עץ קרדמות׃
5 Y maent wedi malurio, fel coedwigwyr yn chwifio'u bwyeill mewn llwyn o goed.
6ועת פתוחיה יחד בכשיל וכילפת יהלמון׃
6 Rhwygasant yr holl waith cerfiedig a'i falu � bwyeill a morthwylion.
7שלחו באש מקדשך לארץ חללו משכן שמך׃
7 Rhoesant dy gysegr ar d�n, a halogi'n llwyr breswylfod dy enw.
8אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל מועדי אל בארץ׃
8 Dywedasant ynddynt eu hunain, "Difodwn hwy i gyd"; llosgasant holl gysegrau Duw trwy'r tir.
9אותתינו לא ראינו אין עוד נביא ולא אתנו ידע עד מה׃
9 Ni welwn arwyddion i ni, nid oes proffwyd mwyach; ac nid oes yn ein plith un a u373?yr am ba hyd.
10עד מתי אלהים יחרף צר ינאץ אויב שמך לנצח׃
10 Am ba hyd, O Dduw, y gwawdia'r gwrthwynebwr? A yw'r gelyn i ddifr�o dy enw am byth?
11למה תשיב ידך וימינך מקרב חוקך כלה׃
11 Pam yr wyt yn atal dy law, ac yn cuddio dy ddeheulaw yn dy fynwes?
12ואלהים מלכי מקדם פעל ישועות בקרב הארץ׃
12 Ond ti, O Dduw, yw fy mrenin erioed, yn gweithio iachawdwriaeth ar y ddaear.
13אתה פוררת בעזך ים שברת ראשי תנינים על המים׃
13 Ti, �'th nerth, a rannodd y m�r, torraist bennau'r dreigiau yn y dyfroedd.
14אתה רצצת ראשי לויתן תתננו מאכל לעם לציים׃
14 Ti a ddrylliodd bennau Lefiathan, a'i roi'n fwyd i fwystfilod y m�r.
15אתה בקעת מעין ונחל אתה הובשת נהרות איתן׃
15 Ti a agorodd ffynhonnau ac afonydd, a sychu'r dyfroedd di-baid.
16לך יום אף לך לילה אתה הכינות מאור ושמש׃
16 Eiddot ti yw dydd a nos, ti a sefydlodd oleuni a haul.
17אתה הצבת כל גבולות ארץ קיץ וחרף אתה יצרתם׃
17 Ti a osododd holl derfynau daear, ti a drefnodd haf a gaeaf.
18זכר זאת אויב חרף יהוה ועם נבל נאצו שמך׃
18 Cofia, O ARGLWYDD, fel y mae'r gelyn yn gwawdio, a phobl ynfyd yn difr�o dy enw.
19אל תתן לחית נפש תורך חית ענייך אל תשכח לנצח׃
19 Paid � rhoi dy golomen i'r bwystfilod, nac anghofio bywyd dy drueiniaid am byth.
20הבט לברית כי מלאו מחשכי ארץ נאות חמס׃
20 Rho sylw i'th gyfamod, oherwydd y mae cuddfannau'r ddaear yn llawn ac yn gartref i drais.
21אל ישב דך נכלם עני ואביון יהללו שמך׃
21 Paid � gadael i'r gorthrymedig droi ymaith yn ddryslyd; bydded i'r tlawd a'r anghenus glodfori dy enw.
22קומה אלהים ריבה ריבך זכר חרפתך מני נבל כל היום׃
22 Cyfod, O Dduw, i ddadlau dy achos; cofia fel y mae'r ynfyd yn dy wawdio'n wastad.
23אל תשכח קול צרריך שאון קמיך עלה תמיד׃
23 Paid ag anghofio crechwen dy elynion, a chrochlefain cynyddol dy wrthwynebwyr.