¹נקטה נפשי בחיי אעזבה עלי שיחי אדברה במר נפשי׃

¹Duši moji se gnusi življenje; zato naj tožba moja teče, govoril bodem v bridkosti duše svoje.

²אמר אל אלוה אל תרשיעני הודיעני על מה תריבני׃

²Rečem Bogu: Ne obsojaj me; povej mi, zakaj se prepiraš z menoj?

³הטוב לך כי תעשק כי תמאס יגיע כפיך ועל עצת רשעים הופעת׃

³Ti li dobro de, da tlačiš, da zametaš rok svojih delo, s svetlobo pa obsevaš namero brezbožnih?

⁴העיני בשר לך אם כראות אנוש תראה׃

⁴Imaš li oči mesene, ali pa vidiš, kakor človek vidi?

⁵הכימי אנוש ימיך אם שנותיך כימי גבר׃

⁵So li dnevi tvoji kakor dnevi smrtnika, ali leta tvoja omejena kakor dnevi človeka?

⁶כי תבקש לעוני ולחטאתי תדרוש׃

⁶da vprašuješ tako po krivdi moji in greh moj zasleduješ,

⁷על דעתך כי לא ארשע ואין מידך מציל׃

⁷dasi veš, da nisem kriv in da nikogar ni, ki more oteti iz tvoje roke!

⁸ידיך עצבוני ויעשוני יחד סביב ותבלעני׃

⁸Roke tvoje so me upodobile in naredile vsega, kakor sem kroginkrog – in sedaj me zatiraš?

⁹זכר נא כי כחמר עשיתני ואל עפר תשיבני׃

⁹Spomni se vendar, da si me kakor glino napravil, in hočeš me zopet vrniti v prah?

¹⁰הלא כחלב תתיכני וכגבנה תקפיאני׃

¹⁰Me li nisi kakor mleko ulil in strdil kakor sir?

¹¹עור ובשר תלבישני ובעצמות וגידים תסככני׃

¹¹S kožo in mesom si me oblekel, s kostmi in kitami si me prepletel.

¹²חיים וחסד עשית עמדי ופקדתך שמרה רוחי׃

¹²Življenje in milost si mi daroval in s svojo skrbjo mi duha varoval.

¹³ואלה צפנת בלבבך ידעתי כי זאת עמך׃

¹³A tole si skrival v srcu svojem, vem, da ti je bilo to v mislih:

¹⁴אם חטאתי ושמרתני ומעוני לא תנקני׃

¹⁴ako bom grešil, da name boš strogo pazil in krivde moje me ne boš oprostil.

¹⁵אם רשעתי אללי לי וצדקתי לא אשא ראשי שבע קלון וראה עניי׃

¹⁵Ako sem krivično ravnal, gorje mi! in čeprav bi bil pravičen, si ne upam povzdigniti glave, nasičen sramote in zroč bedo svojo.

¹⁶ויגאה כשחל תצודני ותשב תתפלא בי׃

¹⁶In ako bi povzdignil glavo, podil me boš kakor lev in zopet izkazoval čudovito moč svojo na meni;

¹⁷תחדש עדיך נגדי ותרב כעשך עמדי חליפות וצבא עמי׃

¹⁷vnovič postaviš priče svoje proti meni in pomnožiš nevoljo svojo zoper mene, vedno nova krdela in vojske boš pošiljal nadme.

¹⁸ולמה מרחם הצאתני אגוע ועין לא תראני׃

¹⁸Zakaj si mi dal priti iz materinega telesa? Naj bi bil umrl in nobeno oko me ne bi bilo videlo!

¹⁹כאשר לא הייתי אהיה מבטן לקבר אובל׃

¹⁹Naj bi bil, kakor bi ne bil živel nikdar, od materinega telesa naj bi bil prenesen v grob!

²⁰הלא מעט ימי יחדל ישית ממני ואבליגה מעט׃

²⁰Ni li dni mojih malo? Odnehaj, obrni se od mene, da se malo razvedrim,

²¹בטרם אלך ולא אשוב אל ארץ חשך וצלמות׃

²¹preden odidem, odkoder se ne vrnem, v deželo temine in smrtne sence,v deželo temnejšo od mraka, kjer je le senca smrti in nered, kjer noč najbolj črna se šteje za svetlost.

²²ארץ עפתה כמו אפל צלמות ולא סדרים ותפע כמו אפל׃

²²v deželo temnejšo od mraka, kjer je le senca smrti in nered, kjer noč najbolj črna se šteje za svetlost.