¹ויען איוב ויאמר׃

¹Tedaj odgovori Job in reče:

²אמנם ידעתי כי כן ומה יצדק אנוש עם אל׃

²Resnično, vem, da je tako; a kako more smrtni človek biti pravičen pred Bogom mogočnim?

³אם יחפץ לריב עמו לא יעננו אחת מני אלף׃

³Ako bi se hotel pravdati ž Njim, Mu ne more odgovoriti ene na tisoč.

⁴חכם לבב ואמיץ כח מי הקשה אליו וישלם׃

⁴Modrega je srca in presilne moči – kdo Mu je kdaj kljuboval in ni škode imel?

⁵המעתיק הרים ולא ידעו אשר הפכם באפו׃

⁵On premakne gore, in nihče ne zapazi, da jih je prevrnil v jezi svoji.

⁶המרגיז ארץ ממקומה ועמודיה יתפלצון׃

⁶On strese zemljo ž njenega mesta, in stebri njeni se pretresejo.

⁷האמר לחרס ולא יזרח ובעד כוכבים יחתם׃

⁷On veli solncu, in ne vzide, in zapečati zvezde v temo.

⁸נטה שמים לבדו ודורך על במתי ים׃

⁸On razprostira nebo sam in hodi po valovih morja.

⁹עשה עש כסיל וכימה וחדרי תמן׃

⁹On nareja voz na nebu in rimščice in gostosevce in ozvezdja na jugu.

¹⁰עשה גדלות עד אין חקר ונפלאות עד אין מספר׃

¹⁰On nareja velike reči, ki se ne morejo preiskati, čudna dela, ki jim ni števila.

¹¹הן יעבר עלי ולא אראה ויחלף ולא אבין לו׃

¹¹Glej, on gre poleg mene, pa ga ne vidim, hodi mimo mene, pa ga ne zapazim.

¹²הן יחתף מי ישיבנו מי יאמר אליו מה תעשה׃

¹²Če plen pograbi, kdo mu zabrani? kdo mu poreče: Kaj delaš?

¹³אלוה לא ישיב אפו תחתו שחחו עזרי רהב׃

¹³Bog ne odvrača jeze svoje. Pomočniki Rahaba [Rahab (t. j. prevzetnik) je ime Egiptu.] se pred Njim morajo ukloniti.

¹⁴אף כי אנכי אעננו אבחרה דברי עמו׃

¹⁴Koliko manj bi Mu mogel jaz odgovarjati, kje naj dobim besed, da bi se prepiral ž Njim?

¹⁵אשר אם צדקתי לא אענה למשפטי אתחנן׃

¹⁵Tudi ko bi prav imel, bi mu ne mogel odgovoriti – milosti bi rajši prosil sodnika svojega.

¹⁶אם קראתי ויענני לא אאמין כי יאזין קולי׃

¹⁶Ko bi ga klical in bi mi odgovoril, jaz bi ne veroval, da je slišal moj glas,

¹⁷אשר בשערה ישופני והרבה פצעי חנם׃

¹⁷on, ki me streti hoče v viharju in množi rane moje brez vzroka,

¹⁸לא יתנני השב רוחי כי ישבעני ממררים׃

¹⁸še sape mi ne da vase potegniti, a siti me z bridkostjo.

¹⁹אם לכח אמיץ הנה ואם למשפט מי יועידני׃

¹⁹Če gre za moč močnega, On reče: „Glej, tu sem!“ in če za sodbo: „Kdo si me upa pozvati?“

²⁰אם אצדק פי ירשיעני תם אני ויעקשני׃

²⁰Ako bi tudi prav imel, bi me vendar usta moja obsodila, ako bi bil popoln, bi On dokazal, da sem popačenec.

²¹תם אני לא אדע נפשי אמאס חיי׃

²¹Nedolžen sem! ne maram za dušo svojo, zaničujem življenje svoje –

²²אחת היא על כן אמרתי תם ורשע הוא מכלה׃

²²vse eno je! Zato pravim: I nedolžnega i brezbožnega uničuje!

²³אם שוט ימית פתאם למסת נקים ילעג׃

²³Ko bič nagloma ubije, smeje se On izkušnji nedolžnih.

²⁴ארץ נתנה ביד רשע פני שפטיה יכסה אם לא אפוא מי הוא׃

²⁴Zemlja je izročena oblasti krivičnikov, On zakriva obraz njenim sodnikom. Če On ne, kdo pa drugi?

²⁵וימי קלו מני רץ ברחו לא ראו טובה׃

²⁵Dnevi moji teko h koncu hitreje nego tekač, beže, sreče ne vidijo nič.

²⁶חלפו עם אניות אבה כנשר יטוש עלי אכל׃

²⁶Lete naprej kakor čolni iz bičja, kakor orel, ko šine doli na plen.

²⁷אם אמרי אשכחה שיחי אעזבה פני ואבליגה׃

²⁷Ko rečem: Hočem pozabiti žalovanje svoje, opustim svoj tožni obraz in razvedrim si lice –

²⁸יגרתי כל עצבתי ידעתי כי לא תנקני׃

²⁸groza me je vseh bolečin mojih; vem, da me ne spoznaš za nekrivega.

²⁹אנכי ארשע למה זה הבל איגע׃

²⁹Moram veljati za krivca – čemu bi se pa trudil zaman?

³⁰אם התרחצתי במו שלג והזכותי בבר כפי׃

³⁰Ko bi se umil s snežnico in z lugom si očistil roke,

³¹אז בשחת תטבלני ותעבוני שלמותי׃

³¹ti me vtakneš v mlakužo, in celo svoji obleki se bom gnusil!

³²כי לא איש כמני אעננו נבוא יחדו במשפט׃

³²Zakaj On ni mož kakor jaz, da bi mu odgovarjal, da bi skupaj šla pred sodbo.

³³לא יש בינינו מוכיח ישת ידו על שנינו׃

³³Ni ga med nama razsodnika, ki bi smel na oba položiti roke.

³⁴יסר מעלי שבטו ואמתו אל תבעתני׃

³⁴Naj umakne od mene šibo svojo in naj me ne plaši strah njegov,in govoril bom in ne bom se Ga bal; kajti nisem tak sam v sebi.

³⁵אדברה ולא איראנו כי לא כן אנכי עמדי׃

³⁵in govoril bom in ne bom se Ga bal; kajti nisem tak sam v sebi.