¹אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃

¹Človek, rojen iz žene, je kratkih dni in dosita ima nadlog,

²כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃

²je kakor cvetka, ki se dvigne iz popka, pa uvene, in beži kakor senca in nima obstanka.

³אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃

³In nad takim še odpiraš oko svoje, in mene vodiš v sodbo s seboj?

⁴מי יתן טהור מטמא לא אחד׃

⁴O, da bi kdaj prišel čist iz nečistega! Niti eden!

⁵אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃

⁵Ker so torej določeni njegovi dnevi in meseci po številu pri tebi, ker si mu napravil meje, ki jih ne sme prestopiti:

⁶שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃

⁶ozri se stran od njega, da dobi pokoj, dokler ne dokonča kakor najemnik dneva svojega.

⁷כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃

⁷Kajti za drevo je upanje: če ga posekajo, zopet požene odrastke, in njegovo mladje ne prestane.

⁸אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃

⁸Ko se v zemlji mu postara korenina in mu parobek umira v prahu,

⁹מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃

⁹da le začuti duh vode, vnovič ozeleni in požene veje kakor mlada sajenica.

¹⁰וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃

¹⁰Mož pa umre in leži strt, človek izpusti duha, in kje je?

¹¹אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃

¹¹Kakor se voda razteče iz jezera in reka usahne in se posuši,

¹²ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃

¹²tako leže človek in ne vstane; dokler bodo nebesa, se ne prebude in nič jih ne vzdrami iz spanja.

¹³מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃

¹³O da bi me shranil v šeolu, da bi me skril, dokler ne mine jeza tvoja, mi določil rok, in potem se me spomnil!

¹⁴אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃

¹⁴(Ko človek umre, bo li spet živel?) Vse dni, dokler sem v vojni službi, bi hotel čakati, dokler mi ne pride prememba.

¹⁵תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃

¹⁵Ti bi poklical, in jaz bi ti odgovoril; tožilo bi se ti po svojih rok stvari.

¹⁶כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃

¹⁶Kajti sedaj šteješ korake moje; ne paziš li na greh moj?

¹⁷חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃

¹⁷Zapečatena je v zvezku pregreha moja, in še pridevaš h krivici moji.

¹⁸ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃

¹⁸Saj še gora se sesuje in razdrobi in skalovje preperi z mesta svojega,

¹⁹אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃

¹⁹vode prevotlijo kamene, njih nalivi odplavijo zemeljski prah: enako uničuješ smrtniku upanje.

²⁰תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃

²⁰Ti ga ukrotiš za vselej, in odide; ko mu onespodobiš lice, ga pošlješ v grob.

²¹יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃

²¹Ako so v časti otroci njegovi, on tega ne ve, in so li ponižani, tega ne zazna.Samo meso njegovo občuti ob njem bolečine in duša njegova žaluje v njem.

²²אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃

²²Samo meso njegovo občuti ob njem bolečine in duša njegova žaluje v njem.