¹ויען צפר הנעמתי ויאמר׃

¹Tedaj odgovori Zofar Naamatec in reče:

²לכן שעפי ישיבוני ובעבור חושי בי׃

²Zato mi odgovarjajo misli moje in zaradi tega sem znotraj razburjen.

³מוסר כלמתי אשמע ורוח מבינתי יענני׃

³Svarilo, sebi v sramoto, mi je poslušati! A duh moj po razsodnosti svoji mi odgovarja.

⁴הזאת ידעת מני עד מני שים אדם עלי ארץ׃

⁴Ne veš li tega, kar je od vekomaj, odkar je bil človek postavljen na zemljo:

⁵כי רננת רשעים מקרוב ושמחת חנף עדי רגע׃

⁵da je zmagoslavje brezbožnih kratko in radost bogapozabnika le za trenotek?

⁶אם יעלה לשמים שיאו וראשו לעב יגיע׃

⁶Najsi celó do neba stopa visokost njegova in glava njegova se dotika oblakov:

⁷כגללו לנצח יאבד ראיו יאמרו איו׃

⁷kakor blato njegovo pogine za vselej; kateri so ga videli, poreko: Kje je?

⁸כחלום יעוף ולא ימצאוהו וידד כחזיון לילה׃

⁸Kakor sen odleti, in ne bodo ga našli, izgubi se kakor ponočna prikazen.

⁹עין שזפתו ולא תוסיף ולא עוד תשורנו מקומו׃

⁹Oko ga je ugledalo, a ne bo ga videlo več, in nikdar več ga ne bo gledalo mesto njegovo.

¹⁰בניו ירצו דלים וידיו תשבנה אונו׃

¹⁰Njegovi otroci bodo iskali prijaznosti ubogih in njih roke bodo povračale oškodovancem imetje njegovo.

¹¹עצמותיו מלאו עלומו ועמו על עפר תשכב׃

¹¹Kosti so mu bile polne mladostne moči, ta pa zdaj leži ž njim v prahu.

¹²אם תמתיק בפיו רעה יכחידנה תחת לשונו׃

¹²Čeprav mu je hudoba sladka v ustih in jo skriva pod jezikom svojim,

¹³יחמל עליה ולא יעזבנה וימנענה בתוך חכו׃

¹³jo slastno goji in je noče pustiti, ampak jo zadržuje v grlu svojem:

¹⁴לחמו במעיו נהפך מרורת פתנים בקרבו׃

¹⁴vendar se izpremeni hrana v životu njegovem, kačji strup bode v notranjščini njegovi.

¹⁵חיל בלע ויקאנו מבטנו יורשנו אל׃

¹⁵Bogastvo je požrl, pa ga bo izbljuval, iz trebuha mu ga potegne Bog mogočni.

¹⁶ראש פתנים יינק תהרגהו לשון אפעה׃

¹⁶Sesal je kačji strup: gadji jezik ga usmrti.

¹⁷אל ירא בפלגות נהרי נחלי דבש וחמאה׃

¹⁷Ne bo gledal veselja svojega v potokih, v tekočih rekah medu in smetane.

¹⁸משיב יגע ולא יבלע כחיל תמורתו ולא יעלס׃

¹⁸Povrniti mora, kar je pridelal, ne sme tega uživati; primerno imetju, ki ga je pridobil, se ne more veseliti.

¹⁹כי רצץ עזב דלים בית גזל ולא יבנהו׃

¹⁹Kajti potrl je in zapustil ubožce, hiše si je siloma vzel, a ne bo jih dozidal.

²⁰כי לא ידע שלו בבטנו בחמודו לא ימלט׃

²⁰Kajti pokoja ni poznal v osrčju svojem, zato ne ohrani ničesar, kar mu je drago.

²¹אין שריד לאכלו על כן לא יחיל טובו׃

²¹Nič ni ušlo njegovi požrešnosti, zato ne bode trpežno blagostanje njegovo.

²²במלאות שפקו יצר לו כל יד עמל תבואנו׃

²²Ko bode v obilni obilosti, ga zadene stiska, roka vsakega trpina pride nanj.

²³יהי למלא בטנו ישלח בו חרון אפו וימטר עלימו בלחומו׃

²³Ko si bo hotel napolniti trebuh, Bog spusti nanj jeze svoje togoto, in deževala bo nanj, njemu v jed.

²⁴יברח מנשק ברזל תחלפהו קשת נחושה׃

²⁴Bežal bo pred železnim orožjem, a prestreli ga bronasti lok.

²⁵שלף ויצא מגוה וברק ממררתו יהלך עליו אמים׃

²⁵Izdere pšico, in pride ven iz telesa njegovega, svetlo jeklo iz žolči njegove, strahote ga objamejo.

²⁶כל חשך טמון לצפוניו תאכלהו אש לא נפח ירע שריד באהלו׃

²⁶Zgolj nesreča je prihranjena za vse zaklade njegove, požre ga ogenj, ki ga človek ne podpihava, požge, kar je preostalo v šatoru njegovem.

²⁷יגלו שמים עונו וארץ מתקוממה לו׃

²⁷Nebesa razkrijejo njegovo krivico, in zemlja se vzdigne zoper njega.

²⁸יגל יבול ביתו נגרות ביום אפו׃

²⁸Dobiček hiše njegove se spravi vstran, povodenj ga odplavi v dan jeze Božje.To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.

²⁹זה חלק אדם רשע מאלהים ונחלת אמרו מאל׃

²⁹To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.