1ויען איוב ויאמר׃
1In Job odgovori in reče:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2O da bi se stehtala nevolja moja in da bi na tehtnico položili nesrečo mojo vso!
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3Kajti sedaj je težja nego morski pesek. Zato so bile nepremišljene besede moje.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4Zakaj pšice Vsemogočnega tiče v meni, katerih strup mora piti duh moj, Božje strahote so postavljene v boj zoper mene.
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5Ali divji osel riga, kadar ima dosti trave, ali muka vol pri svoji krmi?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6Ali se more jesti neslastno in neslano? ali je okus v jajčjem beljaku?
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7Česar se ni hotelo moji duši dotekniti, to mi je kakor gnusna jed sedaj.
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8O da bi se zgodila prošnja moja, in da bi mi dal Bog, česar želim:
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9da me Bog izvoli streti, da oprosti roko svojo in me odreže!
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10Tako bi mi še ostala tolažba, in radoval bi se v bolečini, ki mi ne prizanaša, da nisem zatajil besede Svetega.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11Kaj je moja moč, da naj stanovitno čakam, in kaj konec moj, da naj ostanem potrpežljiv?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12Trdna li kot kamen je moja moč in meso moje je li iz brona?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13Ni li pač tako, da nimam pomoči v sebi nobene, in vsaka pospešitev rešenja je daleč od mene?
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14Prijatelj mora kazati usmiljenje obupujočemu, sicer se odreče strahu Vsegamogočnega.
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15Bratje moji so varali kakor hudournik, kakor struga hudournikov, ki se gubé,
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16ki se kalé od ledu, v katere se zateka sneg.
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17Ob času, ko solnce vanje pripeka, presihajo, in ko je vroče, izginejo s svojega kraja.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18Vijejo se semtertja poti njih toka, gredo v puščavo in se razgube.
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
19Gledale so tja karavane iz Teme, potne družbe iz Sabe so upale vanje:
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
20osramočene so bile, ker so se zanašale nanje, prišle so do tja, in rdečica jih je oblila.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
21Res, tako ste mi postali v nič; strahoto ste zazrli in se preplašili.
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
22Ali sem morda rekel: Dajte mi, ali: Žrtvujte zame darilo od svojega blaga,
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
23ali: Oprostite me iz pesti zatiralčeve, ali: Odkupite me iz roke silovitnikove?
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
24Poučite me, in molčal bom, in v čem sem se motil, razodenite mi!
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
25Kako krepke so poštene besede! A kaj dokazuje karanje vaše?
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
26Mislite li grajati besede moje? Saj v veter gredo govori obupujočega!
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
27Še za siroto bi vi vrgli kocko in prodali prijatelja svojega!
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
28In sedaj se blagovolite ozreti vmé, kajti v lice vam vendar ne bom lagal.
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
29Povrnite se, ne zgodi naj se krivica, da, povrnite se, pravda moja je pravična!Je li nepravičnost na jeziku mojem? ali ne more okus moj razpoznati, kaj je pogubljivo?
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
30Je li nepravičnost na jeziku mojem? ali ne more okus moj razpoznati, kaj je pogubljivo?