Hebrew: Modern

Turkish

Job

29

1ויסף איוב שאת משלו ויאמר׃
1Eyüp yine anlatmaya başladı:
2מי יתנני כירחי קדם כימי אלוה ישמרני׃
2‹‹Keşke geçen aylar geri gelseydi,Tanrının beni kolladığı,
3בהלו נרו עלי ראשי לאורו אלך חשך׃
3Kandilinin başımın üstünde parladığı,Işığıyla karanlıkta yürüdüğüm günler,
4כאשר הייתי בימי חרפי בסוד אלוה עלי אהלי׃
4Keşke olgunluk günlerim geri gelseydi,Tanrının çadırımı dostça koruduğu,
5בעוד שדי עמדי סביבותי נערי׃
5Her Şeye Gücü Yetenin henüz benimle olduğu,Çocuklarımın çevremde bulunduğu,
6ברחץ הליכי בחמה וצור יצוק עמדי פלגי שמן׃
6Yollarımın sütle yıkandığı,Yanımdaki kayanın zeytinyağı akıttığı günler!
7בצאתי שער עלי קרת ברחוב אכין מושבי׃
7‹‹Kent kapısına gidipKürsümü meydana koyduğumda,
8ראוני נערים ונחבאו וישישים קמו עמדו׃
8Gençler beni görüp gizlenir,Yaşlılar kalkıp ayakta dururlardı;
9שרים עצרו במלים וכף ישימו לפיהם׃
9Önderler konuşmaktan çekinir,Elleriyle ağızlarını kaparlardı;
10קול נגידים נחבאו ולשונם לחכם דבקה׃
10Soyluların sesi kesilir,Dilleri damaklarına yapışırdı.
11כי אזן שמעה ותאשרני ועין ראתה ותעידני׃
11Beni duyan kutlar,Beni gören överdi;
12כי אמלט עני משוע ויתום ולא עזר לו׃
12Çünkü yardım isteyen yoksulu,Desteği olmayan öksüzü kurtarırdım.
13ברכת אבד עלי תבא ולב אלמנה ארנן׃
13Ölmekte olanın hayır duasını alır,Dul kadının yüreğini sevinçten coştururdum.
14צדק לבשתי וילבשני כמעיל וצניף משפטי׃
14Doğruluğu giysi gibi giyindim,Adalet kaftanım ve sarığımdı sanki.
15עינים הייתי לעור ורגלים לפסח אני׃
15Körlere göz,Topallara ayaktım.
16אב אנכי לאביונים ורב לא ידעתי אחקרהו׃
16Yoksullara babalık eder,Garibin davasını üstlenirdim.
17ואשברה מתלעות עול ומשניו אשליך טרף׃
17Haksızın çenesini kırar,Avını dişlerinin arasından kapardım.
18ואמר עם קני אגוע וכחול ארבה ימים׃
18‹‹ ‹Son soluğumu yuvamda vereceğim› diye düşünüyordum,‹Günlerim kum taneleri kadar çok.
19שרשי פתוח אלי מים וטל ילין בקצירי׃
19Köküm sulara erişecek,Çiy geceyi dallarımda geçirecek.
20כבודי חדש עמדי וקשתי בידי תחליף׃
20Aldığım övgüler tazelenecek,Elimdeki yay yenilenecek.›
21לי שמעו ויחלו וידמו למו עצתי׃
21‹‹İnsanlar beni saygıyla dinler,Öğüdümü sessizce beklerlerdi.
22אחרי דברי לא ישנו ועלימו תטף מלתי׃
22Ben konuştuktan sonra onlar konuşmazdı,Sözlerim üzerlerine damlardı.
23ויחלו כמטר לי ופיהם פערו למלקוש׃
23Yağmuru beklercesine beni bekler,Son yağmurları içercesine sözlerimi içerlerdi.
24אשחק אלהם לא יאמינו ואור פני לא יפילון׃
24Kendilerine gülümsediğimde gözlerine inanmazlardı,Güler yüzlülüğüm onlara cesaret verirdi.
25אבחר דרכם ואשב ראש ואשכון כמלך בגדוד כאשר אבלים ינחם׃
25Onların yolunu ben seçer, başlarında dururdum,Askerlerinin ortasında kral gibi otururdum,Yaslıları avutan biri gibiydim.