¹הללויה הודו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃

¹Övgüler sunun, RABbe!RABbe şükredin, çünkü O iyidir,Sevgisi sonsuzdur.

²מי ימלל גבורות יהוה ישמיע כל תהלתו׃

²RABbin büyük işlerini kim anlatabilir,Kim Ona yeterince övgü sunabilir?

³אשרי שמרי משפט עשה צדקה בכל עת׃

³Ne mutlu adalete uyanlara,Sürekli doğru olanı yapanlara!

⁴זכרני יהוה ברצון עמך פקדני בישועתך׃

⁴Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni,Onları kurtardığında ilgilen benimle.

⁵לראות בטובת בחיריך לשמח בשמחת גויך להתהלל עם נחלתך׃

⁵Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim,Ulusunun sevincini,Kendi halkının kıvancını paylaşayım.

⁶חטאנו עם אבותינו העוינו הרשענו׃

⁶Atalarımız gibi biz de günah işledik,Suç işledik, kötülük ettik.

⁷אבותינו במצרים לא השכילו נפלאותיך לא זכרו את רב חסדיך וימרו על ים בים סוף׃

⁷Atalarımız MısırdaykenYaptığın harikaları anlamadı,Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı,Denizde, Kızıldenizde başkaldırdılar.

⁸ויושיעם למען שמו להודיע את גבורתו׃

⁸Buna karşın RAB gücünü göstermek için,Adı uğruna kurtardı onları.

⁹ויגער בים סוף ויחרב ויוליכם בתהמות כמדבר׃

⁹Kızıldenizi azarladı, kurudu deniz,Yürüdüler enginde Onun öncülüğünde,Çölde yürür gibi.

¹⁰ויושיעם מיד שונא ויגאלם מיד אויב׃

¹⁰Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları,Düşmanlarının pençesinden kurtardı.

¹¹ויכסו מים צריהם אחד מהם לא נותר׃

¹¹Sular yuttu hasımlarını,Hiçbiri kurtulmadı.

¹²ויאמינו בדבריו ישירו תהלתו׃

¹²O zaman atalarımız Onun sözlerine inandılar,Ezgiler söyleyerek Onu övdüler.

¹³מהרו שכחו מעשיו לא חכו לעצתו׃

¹³Ne var ki, RABbin yaptıklarını çabucak unuttular,Öğüt vermesini beklemediler.

¹⁴ויתאוו תאוה במדבר וינסו אל בישימון׃

¹⁴Özlemle kıvrandılar çölde,Tanrıyı denediler ıssız yerlerde.

¹⁵ויתן להם שאלתם וישלח רזון בנפשם׃

¹⁵Tanrı onlara istediklerini verdi,Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi.

¹⁶ויקנאו למשה במחנה לאהרן קדוש יהוה׃

¹⁶Onlar ordugahlarında Musayı,RABbin kutsal kulu Harunu kıskanınca,

¹⁷תפתח ארץ ותבלע דתן ותכס על עדת אבירם׃

¹⁷Yer yarıldı ve Datanı yuttu,Aviramla yandaşlarının üzerine kapandı.

¹⁸ותבער אש בעדתם להבה תלהט רשעים׃

¹⁸Ateş kavurdu onları izleyenleri,Alev yaktı kötüleri.

¹⁹יעשו עגל בחרב וישתחוו למסכה׃

¹⁹Bir buzağı heykeli yaptılar Horevde,Dökme bir puta tapındılar.

²⁰וימירו את כבודם בתבנית שור אכל עשב׃

²⁰Tanrının yüceliğini,Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler.

²¹שכחו אל מושיעם עשה גדלות במצרים׃

²¹Unuttular kendilerini kurtaran Tanrıyı,Mısırda yaptığı büyük işleri,

²²נפלאות בארץ חם נוראות על ים סוף׃

²²Ham ülkesinde yarattığı harikaları,Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri.

²³ויאמר להשמידם לולי משה בחירו עמד בפרץ לפניו להשיב חמתו מהשחית׃

²³Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı,Ama seçkin kulu Musa Onun önündeki gedikte durarak,Yok edici öfkesinden vazgeçirdi Onu.

²⁴וימאסו בארץ חמדה לא האמינו לדברו׃

²⁴Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi,Tanrının verdiği söze inanmadılar.

²⁵וירגנו באהליהם לא שמעו בקול יהוה׃

²⁵Çadırlarında söylendiler,Dinlemediler RABbin sesini.

²⁶וישא ידו להם להפיל אותם במדבר׃

²⁶Bu yüzden RAB elini kaldırdıVe çölde onları yere sereceğine,Soylarını ulusların arasına saçacağına,Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti.

²⁷ולהפיל זרעם בגוים ולזרותם בארצות׃

²⁸Sonra Baal-Peora bel bağladılar,Ölülere sunulan kurbanları yediler.

²⁸ויצמדו לבעל פעור ויאכלו זבחי מתים׃

²⁹Öfkelendirdiler RABbi yaptıklarıyla,Salgın hastalık çıktı aralarında.

²⁹ויכעיסו במעלליהם ותפרץ בם מגפה׃

³⁰Ama Pinehas kalkıp araya girdi,Felaketi önledi.

³⁰ויעמד פינחס ויפלל ותעצר המגפה׃

³¹Bu doğruluk sayıldı ona,Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.

³¹ותחשב לו לצדקה לדר ודר עד עולם׃

³²Yine RABbi öfkelendirdiler Meriva suları yanında,Musanın başına dert açıldı onlar yüzünden;

³²ויקציפו על מי מריבה וירע למשה בעבורם׃

³³Çünkü onu sinirlendirdiler,O da düşünmeden konuştu.

³³כי המרו את רוחו ויבטא בשפתיו׃

³⁴RABbin onlara buyurduğu gibiYok etmediler halkları,

³⁴לא השמידו את העמים אשר אמר יהוה להם׃

³⁵Tersine öteki uluslara karıştılar,Onların törelerini öğrendiler.

³⁵ויתערבו בגוים וילמדו מעשיהם׃

³⁶Putlarına taptılar,Bu da onlara tuzak oldu.

³⁶ויעבדו את עצביהם ויהיו להם למוקש׃

³⁷Oğullarını, kızlarınıCinlere kurban ettiler.

³⁷ויזבחו את בניהם ואת בנותיהם לשדים׃

³⁸Kenan putlarına kurban olsun diyeOğullarının, kızlarının kanını,Suçsuzların kanını döktüler;Ülke onların kanıyla kirlendi.

³⁸וישפכו דם נקי דם בניהם ובנותיהם אשר זבחו לעצבי כנען ותחנף הארץ בדמים׃

³⁹Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar,Vefasız duruma düştüler töreleriyle.

³⁹ויטמאו במעשיהם ויזנו במעלליהם׃

⁴⁰RABbin öfkesi parladı halkına karşı,Tiksindi kendi halkından.

⁴⁰ויחר אף יהוה בעמו ויתעב את נחלתו׃

⁴¹Onları ulusların eline teslim etti.Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.

⁴¹ויתנם ביד גוים וימשלו בהם שנאיהם׃

⁴²Düşmanları onları ezdi,Boyun eğdirdi hepsine.

⁴²וילחצום אויביהם ויכנעו תחת ידם׃

⁴³RAB onları birçok kez kurtardı,Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydıVe alçaltıldılar suçları yüzünden.

⁴³פעמים רבות יצילם והמה ימרו בעצתם וימכו בעונם׃

⁴⁴RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıylaYakarışlarını duyunca.

⁴⁴וירא בצר להם בשמעו את רנתם׃

⁴⁵Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna,Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından.

⁴⁵ויזכר להם בריתו וינחם כרב חסדו׃

⁴⁶Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine.

⁴⁶ויתן אותם לרחמים לפני כל שוביהם׃

⁴⁷Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB,Topla bizi ulusların arasından.Kutsal adına şükredelim,Yüceliğinle övünelim.

⁴⁷הושיענו יהוה אלהינו וקבצנו מן הגוים להדות לשם קדשך להשתבח בתהלתך׃

⁴⁸Öncesizlikten sonsuza dek,İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun!Bütün halk, ‹‹Amin!›› desin.RAB'be övgüler olsun!

⁴⁸ברוך יהוה אלהי ישראל מן העולם ועד העולם ואמר כל העם אמן הללו יה׃