1Tetapi Ayub menjawab, "Mengapa aku terus kamu kecam, dan kamu siksa dengan perkataan?
1Þá svaraði Job og sagði:
2(19:1)
2Hversu lengi ætlið þér að angra sál mína og mylja mig sundur með orðum?
3Berkali-kali kamu menghina aku, dan kamu aniaya aku tanpa rasa malu.
3Þér hafið þegar smánað mig tíu sinnum, þér skammist yðar ekki fyrir að misþyrma mér.
4Seandainya salah perbuatanku, itu tidak merugikan kamu.
4Og hafi mér í raun og veru orðið á, þá varðar það mig einan.
5Kamu pikir dirimu lebih baik daripadaku; susahku kamu anggap bukti kesalahanku.
5Ef þér í raun og veru ætlið að hrokast upp yfir mig, þá sannið mér svívirðing mína.
6Ketahuilah bahwa aku sedang disiksa Allah, dan ditangkap dalam perangkap-Nya.
6Kannist þó við, að Guð hafi hallað rétti mínum og umkringt mig með neti sínu.
7Aku meronta karena kekejaman-Nya itu, tetapi tidak seorang pun yang memperhatikan aku. "Di mana keadilan," teriakku, tetapi tak ada yang mendengar aku.
7Sjá, ég kalla: Ofbeldi! og fæ ekkert svar, ég kalla á hjálp, en engan rétt er að fá.
8Allah menutup jalanku, aku tak dapat lewat, lorong-lorongku dibuat-Nya gelap pekat.
8Guð hefir girt fyrir veg minn, svo að ég kemst ekki áfram, og stigu mína hylur hann myrkri.
9Ia merampas hartaku semua, dan nama baikku dirusakkan-Nya.
9Heiðri mínum hefir hann afklætt mig og tekið kórónuna af höfði mér.
10Ia menghantam aku dari segala jurusan, seperti orang mencabut akar dari tanaman, lalu membiarkannya merana dan layu, begitulah direnggut-Nya segala harapanku.
10Hann brýtur mig niður á allar hliðar, svo að ég fari burt, og slítur upp von mína eins og tré.
11Murka Allah kepadaku menyala-nyala; aku dianggap-Nya sebagai musuh-Nya.
11Hann lætur reiði sína bálast gegn mér og telur mig óvin sinn.
12Pasukan-Nya menyerbu tanpa dapat dibendung; jalanku dihalangi, dan kemahku dikepung.
12Skarar hans koma allir saman og leggja braut sína gegn mér og setja herbúðir sínar kringum tjald mitt.
13Sanak saudaraku dijauhkan-Nya daripadaku; aku menjadi orang asing bagi semua kenalanku.
13Bræður mína hefir hann gjört mér fráhverfa, og vinir mínir vilja eigi framar við mér líta.
14Kaum kerabatku semua menjauhkan diri; teman-temanku tak ingat kepadaku lagi.
14Skyldmenni mín láta ekki sjá sig, og kunningjar mínir hafa gleymt mér.
15Hamba perempuanku lupa siapa aku, tuan mereka; dianggapnya aku orang yang belum dikenalnya.
15Skjólstæðingar húss míns og þernur mínar álíta mig aðkomumann, og ég er orðinn útlendingur í augum þeirra.
16Kupanggil hambaku, tapi ia tak menyahut, meskipun kubujuk dia dengan lembut.
16Kalli ég á þjón minn, svarar hann ekki, ég verð að sárbæna hann með munni mínum.
17Istriku muak mencium bau napasku, saudara kandungku tak sudi mendekatiku.
17Andi minn er konu minni framandlegur, og bræður mínir forðast mig.
18Aku dihina oleh anak-anak di jalan; jika aku berdiri, aku ditertawakan.
18Jafnvel börnin fyrirlíta mig, standi ég upp, spotta þau mig.
19Melihat aku, teman karibku merasa ngeri; aku ditinggalkan mereka yang kukasihi.
19Alla mína alúðarvini stuggar við mér, og þeir sem ég elskaði, hafa snúist á móti mér.
20Tubuhku tinggal kulit pembalut tulang; hampir saja aku mati dan nyawaku melayang.
20Bein mín límast við hörund mitt og hold, og ég hefi sloppið með tannholdið eitt.
21Hai kawan-kawanku, kasihanilah aku, sebab tangan Allah memukul aku.
21Aumkið mig, aumkið mig, vinir mínir, því að hönd Guðs hefir lostið mig.
22Allah terus menekan aku; mengapa kamu tiru Dia? Belum puaskah kamu menyiksa?
22Hví ofsækið þér mig eins og Guð og verðið eigi saddir á holdi mínu?
23Ah, kiranya kata-kataku dicatat, sehingga akan selalu diingat;
23Ó að orð mín væru skrifuð upp, ó að þau væru skráð í bók
24kiranya dengan besi dipahat pada batu, supaya bertahan sepanjang waktu.
24með járnstíl og blýi, að eilífu höggvin í klett!
25Aku tahu bahwa di surga ada Pembelaku; akhirnya Ia akan datang menolong aku.
25Ég veit, að lausnari minn lifir, og hann mun síðastur ganga fram á foldu.
26Meskipun kulitku luka-luka dan pecah, tapi selama aku bertubuh, akan kupandang Allah.
26Og eftir að þessi húð mín er sundurtætt og allt hold er af mér, mun ég líta Guð.
27Dengan mataku sendiri Dia akan kulihat, dan bagiku Dia menjadi sahabat. Hatiku hancur sebab kamu berkata,
27Ég mun líta hann mér til góðs, já, augu mín sjá hann, og það eigi sem andstæðing, _ hjartað brennur af þrá í brjósti mér!
28'Bagaimana caranya kita mendakwanya?' Kamu mencari alasan untuk membuat perkara.
28Þegar þér segið: ,,Vér skulum ofsækja hann, rót ógæfunnar er hjá honum sjálfum að finna!``þá hræðist ógn sverðsins, því að sverðið er refsing syndar. Þá munuð þér komast að raun um, að til er dómur.
29Tetapi, kini takutlah kepada pedang! Sebab Allah murka dan menghukum orang berdosa; maka tahulah kamu, bahwa ada Allah yang mengadili manusia."
29þá hræðist ógn sverðsins, því að sverðið er refsing syndar. Þá munuð þér komast að raun um, að til er dómur.