1Lalu berbicaralah Elifas, katanya: "Ayub, kesalkah engkau bila aku bicara? Tak sanggup aku berdiam diri lebih lama.
1Þá svaraði Elífas frá Teman og mælti:
2(4:1)
2Munt þú taka því illa, þótt maður dirfist að yrða á þig? Og þó, hver fær orða bundist?
3Banyak orang telah kauberi pelajaran, dan mereka yang lemah telah kaukuatkan.
3Sjá, þú hefir áminnt marga, og magnþrota hendur hefir þú styrkt.
4Kata-katamu yang memberi semangat, membangunkan orang yang tersandung, lemas dan penat.
4Þann sem hrasaði, reistu orð þín á fætur, og hnígandi hnén gjörðir þú stöðug.
5Tetapi kini engkau sendiri ditimpa duka; kau terkejut, dan menjadi putus asa.
5En nú, þegar það kemur yfir þig, gefst þú upp, þegar það nær þér sjálfum, missir þú móðinn.
6Bukankah engkau setia kepada Allah; bukankah hidupmu tiada cela? Jika begitu, sepantasnyalah engkau yakin dan tak putus asa.
6Er ekki guðhræðsla þín athvarf þitt og þitt grandvara líferni von þín?
7Pikirlah, pernahkah orang yang tak bersalah ditimpa celaka dan musibah?
7Hugsaðu þig um: Hver er sá, er farist hafi saklaus, og hvar hefir hinum réttvísu verið tortímt?
8Aku tahu dari pengamatan bahwa orang yang membajak ladang kejahatan, dan menabur benih bencana bagai biji tanaman, akan menuai celaka dan kesusahan!
8Að því, er ég hefi séð: Þeir sem plægðu rangindi og sáðu óhamingju, þeir einir hafa uppskorið það.
9Bagai badai, begitulah murka Allah membinasakan mereka hingga punah!
9Fyrir andgusti Guðs fórust þeir, fyrir reiðiblæstri hans urðu þeir að engu.
10Orang jahat mengaum dan meraung, bagaikan singa mereka menggerung. Tetapi Allah membungkam mereka serta mematahkan gigi-giginya.
10Öskur ljónsins og rödd óargadýrsins, _ tennur ljónshvolpanna eru brotnar sundur.
11Mereka mati seperti singa kekurangan makanan, sehingga anak-anaknya bercerai-berai tak keruan.
11Ljónið ferst, af því að það vantar bráð, og hvolpar ljónynjunnar tvístrast.
12Pernah suatu wahyu sampai kepadaku, bagaikan bisikan halus dalam telingaku.
12En til mín laumaðist orð, og eyra mitt nam óminn af því _
13Tidurku terganggu dan terusik olehnya, seperti mendapat mimpi yang buruk di malam buta.
13í heilabrotunum, sem nætursýnirnar valda, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina.
14Aku pun terkejut dan menggigil gentar; seluruh tubuhku bergundang, gemetar.
14Ótti kom yfir mig og hræðsla, svo að öll bein mín nötruðu.
15Angin sepoi menyentuh wajahku, maka tegaklah bulu romaku.
15Og vindgustur straukst fram hjá andliti mínu, hárin risu á líkama mínum.
16Suatu sosok berdiri di hadapanku; kutatap, tetapi ia asing bagiku. Lalu kudengar bunyi suara memecah heningnya suasana,
16Þarna stóð það _ útlitið þekkti ég ekki _, einhver mynd fyrir augum mínum, ég heyrði ymjandi rödd:
17'Mungkinkah manusia tanpa salah di hadapan Allah? Mungkinkah ia tidak bercela di mata Penciptanya?
17,,Er maðurinn réttlátur fyrir Guði, nokkur mannkind hrein fyrir skapara sínum?
18Bahkan hamba-hamba Allah di surga, tak dapat dipercayai oleh-Nya. Bahkan pada malaikat-malaikat-Nya didapati-Nya kesalahan dan cela.
18Sjá, þjónum sínum treystir hann ekki, og hjá englum sínum finnur hann galla,
19Apalagi makhluk dari tanah liat makhluk debu yang dapat dipencet seperti ngengat!
19hvað þá hjá þeim, sem búa í leirhúsum, þeim sem eiga rót sína að rekja til moldarinnar, sem marðir eru sundur sem mölur væri.
20Makhluk itu hidup di waktu pagi, lalu mati terlantar di senja hari, dan untuk selamanya ia tak diingat lagi.
20Milli morguns og kvelds eru þeir molaðir sundur, án þess að menn gefi því gaum, tortímast þeir gjörsamlega.Tjaldstaginu er kippt upp, þeir deyja, og það í vanhyggju sinni.``
21Maka hilanglah segala yang dimiliki; ia pun mati tanpa beroleh akal budi.'
21Tjaldstaginu er kippt upp, þeir deyja, og það í vanhyggju sinni.``