1Ayub melanjutkan uraiannya, katanya,
1Jobi e rifilloi ligjëratën e tij dhe tha:
2"Kiranya hidupku dapat lagi seperti dahulu, waktu Allah melindungi aku.
2"Ah, sikur të isha si në muajt e së kaluarës, si në ditët kur Perëndia më mbronte,
3Aku selalu diberi-Nya pertolongan, diterangi-Nya waktu berjalan dalam kegelapan.
3kur llamba e tij shkëlqente mbi kokën time dhe me dritën e saj ecja në mes të errësirës;
4Itulah hari-hari kejayaanku, ketika keakraban Allah menaungi rumahku.
4siç isha në ditët e pjekurisë sime, kur mendja e fshehtë e Perëndisë kujdesej për çadrën time,
5Waktu itu, Yang Mahakuasa masih mendampingi aku, dan anak-anakku ada di sekelilingku.
5kur i Plotfuqishmi ishte akoma me mua dhe bijtë e mi më rrinin përqark;
6Ternakku menghasilkan banyak sekali susu. Banyak minyak dihasilkan oleh pohon-pohon zaitunku, meskipun ditanam di tanah berbatu.
6kur laja këmbët e mia në gjalpë dhe shkëmbi derdhte për mua rrëke vaji.
7Jika para tua-tua kota duduk bersama, dan kuambil tempatku di antara mereka,
7Kur dilja ne drejtim të portës së qytetit dhe ngrija fronin tim në shesh,
8minggirlah orang-orang muda, segera setelah aku dilihat mereka. Juga orang-orang tua bangkit dengan khidmat; untuk memberi hormat.
8të rinjtë, duke më parë, hiqeshin mënjanë, pleqtë ngriheshin dhe qëndronin më këmbë;
9Bahkan para pembesar berhenti berkata-kata,
9princat ndërprisnin bisedat dhe vinin dorën mbi gojë;
10dan orang penting pun tidak berbicara.
10zëri i krerëve bëhej më i dobët dhe gjuha e tyre ngjitej te qiellza.
11Siapa pun kagum jika mendengar tentang aku; siapa yang melihat aku, memuji jasaku.
11veshi që më dëgjonte, më shpallte të lumtur, dhe syri që më shihte, dëshmonte për mua,
12Sebab, kutolong orang miskin yang minta bantuan; kusokong yatim piatu yang tak punya penunjang.
12sepse çliroja të varfrin që klithte për ndihmë, dhe jetimin që nuk kishte njeri që ta ndihmonte.
13Aku dipuji oleh orang yang sangat kesusahan, kutolong para janda sehingga mereka tentram.
13Bekimi i atij që ishte duke vdekur zbriste mbi mua dhe unë e gëzoja zemrën e gruas së ve.
14Tindakanku jujur tanpa cela; kutegakkan keadilan senantiasa.
14Isha i veshur me drejtësi dhe ajo më mbulonte; drejtësia ime më shërbente si mantel dhe si çallmë.
15Bagi orang buta, aku menjadi mata; bagi orang lumpuh, aku adalah kakinya.
15Isha sy për të verbërin dhe këmbë për çalamanin;
16Bagi orang miskin, aku menjadi ayah; bagi orang asing, aku menjadi pembela.
16isha një baba për të varfrit dhe hetoja rastin që nuk njihja.
17Tapi kuasa orang kejam, kupatahkan, dan kurban mereka kuselamatkan.
17I thyeja nofullat njeriut të keq dhe rrëmbeja gjahun nga dhëmbët e tij.
18Harapanku ialah mencapai umur yang tinggi, dan mati dengan tenang di rumahku sendiri.
18Dhe mendoja: "Kam për të vdekur në folenë time dhe do të shumëzoj ditët e mia si rëra;
19Aku seperti pohon yang subur tumbuhnya, akarnya cukup air dan embun membasahi dahannya.
19rrënjët e mia do të zgjaten në drejtim të ujërave, vesa do të qëndrojë tërë natën në degën time;
20Aku selalu dipuji semua orang, dan tak pernah kekuatanku berkurang.
20lavdia ime do të jetë gjithnjë e re tek unë dhe harku im do të fitojë forcë të re në dorën time".
21Orang-orang diam, jika aku memberi nasihat; segala perkataanku mereka dengarkan dengan cermat.
21Të pranishmit më dëgjonin duke pritur dhe heshtnin për të dëgjuar këshillën time.
22Sehabis aku bicara, tak ada lagi yang perlu ditambahkan; perkataan meresap seperti tetesan air hujan.
22Mbas fjalës sime ata nuk përgjigjeshin, dhe fjalët e mia binin mbi ta si pika vese.
23Semua orang menyambut kata-kataku dengan gembira, seperti petani menyambut hujan di musim bunga.
23Më prisnin ashtu si pritet shiu dhe hapnin gojën e tyre si për shiun e fundit.
24Kutersenyum kepada mereka ketika mereka putus asa; air mukaku yang bahagia menambah semangat mereka.
24Unë u buzëqeshja kur kishin humbur besimin, dhe nuk mund ta pakësonin dritën e fytyrës sime.
25Akulah yang memegang pimpinan, dan mengambil segala keputusan. Kupimpin mereka seperti raja di tengah pasukannya, dan kuhibur mereka dalam kesedihannya.
25Kur shkoja tek ata, ulesha si kryetar dhe rrija si një mbret midis trupave të tij, si një që ngushëllon të dëshpëruarit.