1Ég hafði gjört sáttmála við augu mín; hvernig hefði ég þá átt að líta til yngismeyjar?
1Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.
2Og hvert væri þá hlutskiptið frá Guði hér að ofan og arfleifðin frá hinum Almáttka af hæðum?
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
3Er það ekki glötun fyrir glæpamanninn og ógæfa fyrir þá, er illt fremja?
3CXu ne malfelicxon al malpiulo, Kaj forpusxon de malbonagantoj?
4Sér hann ekki vegu mína, og telur hann ekki öll mín spor?
4CXu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas cxiujn miajn pasxojn?
5Hafi ég gengið með lyginni og fótur minn hraðað sér til svika _
5CXu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?
6vegi Guð mig á rétta vog, til þess að hann viðurkenni sakleysi mitt! _
6Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkigxos pri mia senkulpeco.
7hafi spor mín vikið af leið, hjarta mitt farið eftir fýsn augna minna og flekkur loðað við hendur mínar,
7Se mia pasxo forklinigxis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluigxis makulo:
8þá eti annar það, sem ég sái, og frjóangar mínir verði rifnir upp með rótum.
8Tiam mi semu kaj alia mangxu, Kaj mia idaro elradikigxu.
9Hafi hjarta mitt látið ginnast vegna einhverrar konu, og hafi ég staðið á hleri við dyr náunga míns,
9Se mia koro forlogigxis al virino, Kaj mi kasxe atendis cxe la pordo de mia amiko:
10þá mali kona mín fyrir annan, og aðrir menn leggist með henni.
10Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj klinigxu super sxi.
11Því að slíkt væri óhæfa og glæpur, sem dómurum ber að hegna fyrir,
11CXar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni jugxistoj.
12því að það væri eldur, sem eyðir ofan í undirdjúpin og hlyti að uppræta allar eigur mínar.
12Tio estas fajro, kiu ekstermas gxis la abismo, Kaj mian tutan akiritajxon gxi elradikigus.
13Hafi ég lítilsvirt rétt þjóns míns eða þernu minnar, þá er þau áttu í deilu við mig,
13CXu mi malsxatis la rajton de mia servisto aux de mia servistino, Kiam ili havis jugxan aferon kun mi?
14hvað ætti ég þá að gjöra, þegar Guð risi upp, og hverju svara honum, þegar hann rannsakaði?
14Tiam kion mi farus, kiam Dio levigxus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?
15Hefir eigi sá er mig skóp, skapað þjón minn í móðurlífi, og hefir ekki hinn sami myndað okkur í móðurkviði?
15Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaux lin.
16Hafi ég synjað fátækum bónar og látið augu ekkjunnar daprast,
16CXu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aux cxu mi turmentis la okulojn de vidvino?
17hafi ég etið bitann minn einn; og munaðarleysinginn ekkert fengið af honum _
17CXu mian panpecon mi mangxis sola? CXu ne mangxis de gxi ankaux orfo?
18nei, frá barnæsku minni hefir hann vaxið upp hjá mér sem hjá föður og frá móðurlífi hefi ég leitt hann _
18CXar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.
19hafi ég séð aumingja klæðlausan og snauðan mann ábreiðulausan,
19Kiam mi vidis malfelicxulon sen vesto Kaj malricxulon sen kovro,
20hafi lendar hans ekki blessað mig og hafi honum ekki hitnað við ullina af sauðum mínum;
20CXu tiam ne benis min liaj lumboj, CXu li ne estis varmigata per la lano de miaj sxafoj?
21hafi ég reitt hnefann að munaðarleysingjanum, af því að ég sá mér liðsvon í borgarhliðinu,
21Se mi levis mian manon kontraux orfon, CXar mi vidis en la pordego helpon al mi,
22þá detti axlir mínar frá herðunum og handleggur minn brotni úr axlarliðnum.
22En tia okazo mia sxultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompigxu de kano.
23Því að glötunin frá Guði var mér skelfileg, og gegn hátign hans megna ég ekkert.
23CXar mi timas la punon de Dio, Kaj gxian pezon mi ne povus elteni.
24Hafi ég gjört gullið að athvarfi mínu og nefnt skíragullið fulltrúa minn,
24CXu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
25hafi ég glaðst yfir því, að auður minn var mikill og að hönd mín aflaði svo ríkulega,
25CXu mi gxojis, ke mia ricxeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?
26hafi ég horft á sólina, hversu hún skein, og á tunglið, hversu dýrlega það óð áfram,
26Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,
27og hafi hjarta mitt þá látið tælast í leynum, svo að ég bæri hönd að munni og kyssti hana,
27CXu tiam sekrete forlogigxis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?
28það hefði líka verið hegningarverð synd, því að þá hefði ég afneitað Guði á hæðum.
28Ankaux tio estus krimo jugxinda, CXar mi forneus per tio Dion en la alto.
29Hafi ég glaðst yfir óförum fjandmanns míns og hlakkað yfir því, að ógæfa kom yfir hann _
29CXu mi gxojis pri malfelicxo de mia malamiko? Aux cxu mi estis ravita, se lin trafis malbono?
30nei, aldrei hefi ég leyft munni mínum svo að syndga að ég með formælingum óskaði dauða hans.
30Mi ne permesis al mia gorgxo peki Per eldiro de malbeno kontraux lia animo.
31Hafa ekki heimilismenn mínir sagt: ,,Hvenær hefir nokkur farið ósaddur frá borði hans?``
31CXu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satigxus de lia karno!
32ég lét ekki aðkomumann nátta á bersvæði, heldur opnaði ég dyr mínar fyrir ferðamanninum.
32Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.
33Hafi ég hulið yfirsjónir mínar, eins og menn gjöra, og falið misgjörð mína í brjósti mínu,
33CXu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kasxi en mia brusto miajn pekojn?
34af því að ég hræddist mannfjöldann, og af því að fyrirlitning ættanna fældi mig, svo að ég hafði hægt um mig og fór ekki út fyrir dyr,
34En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.
35Ó að ég hefði þann, er hlusta vildi á mig! Hér er undirskrift mín _ hinn Almáttki svari mér! Sá sem mig ákærir, skrifi sitt ákæruskjal!
35Ho, se iu auxskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,
36Vissulega skyldi ég bera það á öxlinni, binda það sem höfuðsveig um ennið,
36Mi portus gxin sur mia sxultro, Mi metus gxin sur min kiel kronon,
37ég skyldi segja Guði frá hverju spori mínu og ganga sem höfðingi fram fyrir hann! Hér enda ræður Jobs.
37Mi raportus al li pri la nombro de miaj pasxoj; Mi alproksimigxus al li kiel al princo.
38hafi akurland mitt hrópað undan mér og öll plógför þess grátið,
38Se mia lando kriis kontraux mi, Kaj gxiaj sulkoj ploris,
39hafi ég etið gróður þess endurgjaldslaust og slökkt líf eiganda þess,þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.
39Se gxiajn fruktojn mi mangxis senpage, Kaj mi afliktis la animon de gxiaj mastroj:
40þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.
40Tiam anstataux tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataux hordeo dornoj. Finigxis la paroloj de Ijob.