¹Davíðssálmur. Lofa þú Drottin, sála mín, og allt sem í mér er, hans heilaga nafn,

¹De David. Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj mia tuta internajxo Lian sanktan nomon.

²lofa þú Drottin, sála mín, og gleym eigi neinum velgjörðum hans.

²Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj ne forgesu cxiujn Liajn bonfarojn.

³Hann fyrirgefur allar misgjörðir þínar, læknar öll þín mein,

³Li pardonas cxiujn viajn pekojn, Li sanigas cxiujn viajn malsanojn;

⁴leysir líf þitt frá gröfinni, krýnir þig náð og miskunn.

⁴Li savas de la tombo vian vivon, Li kronas vin per boneco kaj favorkoreco;

⁵Hann mettar þig gæðum, þú yngist upp sem örninn.

⁵Li satigas per bonajxoj vian maljunan agxon, Ke via juneco renovigxas kiel cxe aglo.

⁶Drottinn fremur réttlæti og veitir rétt öllum kúguðum.

⁶La Eternulo faras justecon kaj jugxon al cxiuj prematoj.

⁷Hann gjörði Móse vegu sína kunna og Ísraelsbörnum stórvirki sín.

⁷Li sciigis Siajn vojojn al Moseo, Siajn farojn al la Izraelidoj.

⁸Náðugur og miskunnsamur er Drottinn, þolinmóður og mjög gæskuríkur.

⁸Favorkora kaj kompatema estas la Eternulo, Longetolerema kaj tre bona.

⁹Hann þreytir eigi deilur um aldur og er eigi eilíflega reiður.

⁹Ne eterne Li indignas, Kaj ne por cxiam Li koleras.

¹⁰Hann hefir eigi breytt við oss eftir syndum vorum og eigi goldið oss eftir misgjörðum vorum,

¹⁰Ne laux niaj pekoj Li agis kun ni, Kaj ne laux niaj krimoj Li redonis al ni.

¹¹heldur svo hár sem himinninn er yfir jörðunni, svo voldug er miskunn hans við þá er óttast hann.

¹¹CXar kiel alte estas la cxielo super la tero, Tiel granda estas Lia boneco por tiuj, kiuj Lin timas.

¹²Svo langt sem austrið er frá vestrinu, svo langt hefir hann fjarlægt afbrot vor frá oss.

¹²Kiel malproksime estas la oriento de la okcidento, Tiel Li malproksimigis de ni niajn pekojn.

¹³Eins og faðir sýnir miskunn börnum sínum, eins hefir Drottinn sýnt miskunn þeim er óttast hann.

¹³Kiel patro korfavoras filojn, Tiel la Eternulo korfavoras tiujn, kiuj Lin timas.

¹⁴Því að hann þekkir eðli vort, minnist þess að vér erum mold.

¹⁴CXar Li scias nian esencon; Li memoras, ke ni estas polvo.

¹⁵Dagar mannsins eru sem grasið, hann blómgast sem blómið á mörkinni,

¹⁵La tagoj de homo estas kiel herbo; Kiel floro de kampo, tiel li floras.

¹⁶þegar vindur blæs á hann er hann horfinn, og staður hans þekkir hann ekki framar.

¹⁶Pasas super gxi vento, kaj gxi jam ne ekzistas; Kaj gxia loko gxin jam ne rekonas.

¹⁷En miskunn Drottins við þá er óttast hann varir frá eilífð til eilífðar, og réttlæti hans nær til barnabarnanna,

¹⁷Sed la boneco de la Eternulo dauxras eterne al tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Lia bonfaremeco iras gxis la pranepoj,

¹⁸þeirra er varðveita sáttmála hans og muna að breyta eftir boðum hans.

¹⁸Kiuj observas Lian interligon Kaj memoras Liajn ordonojn por ilin plenumi.

¹⁹Drottinn hefir reist hásæti sitt á himnum, og konungdómur hans drottnar yfir alheimi.

¹⁹La Eternulo starigis en la cxielo Sian tronon; Kaj Lia regxeco regas cxion.

²⁰Lofið Drottin, þér englar hans, þér voldugu hetjur, er framkvæmið boð hans, er þér heyrið hljóminn af orði hans.

²⁰Benu la Eternulon Liaj angxeloj, potencaj per sia forto, Kiuj plenumas Lian vorton, Por ke oni obeu la vocxon de Lia vorto.

²¹Lofið Drottin, allar hersveitir hans, þjónar hans, er framkvæmið vilja hans.Lofið Drottin, öll verk hans, á hverjum stað í ríki hans. Lofa þú Drottin, sála mín.

²¹Benu la Eternulon cxiuj Liaj cxirkauxantoj, Liaj servantoj, kiuj plenumas Lian volon.

²²Lofið Drottin, öll verk hans, á hverjum stað í ríki hans. Lofa þú Drottin, sála mín.

²²Benu la Eternulon cxiuj Liaj kreitajxoj, En cxiuj lokoj de Lia regado. Benu, ho mia animo, la Eternulon.