1Ég ákalla Drottin í nauðum mínum, og hann bænheyrir mig.
1Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li auxskultis min.
2Drottinn, frelsa sál mína frá ljúgandi vörum, frá tælandi tungu.
2Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.
3Hversu mun fara fyrir þér nú og síðar, þú tælandi tunga?
3Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?
4Örvar harðstjórans eru hvesstar með glóandi viðarkolum.
4Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.
5Vei mér, að ég dvel hjá Mesek, bý hjá tjöldum Kedars.
5Ve al mi, ke mi gastas en Mesxehx, Ke mi logxas inter la tendoj de Kedar!
6Nógu lengi hefir sál mín búið hjá þeim er friðinn hata.Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.
6Tro longe logxis mia animo Inter malamantoj de paco.
7Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.
7Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.