¹Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:

¹Elihu riprese a parlare e disse:

²Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.

²"O voi savi, ascoltate le mie parole! Voi che siete intelligenti, prestatemi orecchio!

³Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.

³Poiché l’orecchio giudica dei discorsi, come il palato assapora le vivande.

⁴Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.

⁴Scegliamo quello ch’è giusto, riconosciamo fra noi quello ch’è buono.

⁵Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.

⁵Giobbe ha detto: "Sono giusto, ma Dio mi nega giustizia;

⁶Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``

⁶ho ragione, e passo da bugiardo; la mia ferita è incurabile, e sono senza peccato".

⁷Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn

⁷Dov’è l’uomo che al par di Giobbe tracanni gli empi scherni come l’acqua,

⁸og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?

⁸cammini in compagnia de’ malfattori, e vada assieme con gli scellerati?

⁹Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``

⁹Poiché ha detto: "Non giova nulla all’uomo l’avere il suo diletto in Dio".

¹⁰Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.

¹⁰Ascoltatemi dunque, o uomini di senno! Lungi da Dio il male, lungi dall’Onnipotente l’iniquità!

¹¹Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.

¹¹Poich’egli rende all’uomo secondo le sue opere, e fa trovare a ognuno il salario della sua condotta.

¹²Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.

¹²No, di certo Iddio non commette ingiustizie! l’Onnipotente non perverte il diritto.

¹³Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?

¹³Chi gli ha dato il governo della terra? Chi ha affidato l’universo alla sua cura?

¹⁴Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,

¹⁴S’ei non ponesse mente che a sé stesso, se ritirasse a sé il suo spirito e il suo soffio,

¹⁵þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.

¹⁵ogni carne perirebbe d’un tratto, l’uomo ritornerebbe in polvere.

¹⁶Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.

¹⁶Se tu se’ intelligente, ascolta questo, porgi orecchio alla voce delle mie parole.

¹⁷Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?

¹⁷Uno che odiasse la giustizia potrebbe governare? E osi tu condannare il Giusto, il Potente,

¹⁸þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``

¹⁸che chiama i re "uomini da nulla" e i principi: "scellerati"?

¹⁹sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.

¹⁹che non porta rispetto all’apparenza de’ grandi, che non considera il ricco più del povero, perché son tutti opera delle sue mani?

²⁰Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.

²⁰In un attimo, essi muoiono; nel cuor della notte, la gente del popolo è scossa e scompare, i potenti son portati via, senza man d’uomo.

²¹Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.

²¹Perché Iddio tien gli occhi aperti sulle vie de’ mortali, e vede tutti i lor passi.

²²Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.

²²Non vi son tenebre, non v’è ombra di morte, ove possa nascondersi chi opera iniquamente.

²³Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.

²³Dio non ha bisogno d’osservare a lungo un uomo per trarlo davanti a lui in giudizio.

²⁴Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.

²⁴Egli fiacca i potenti, senza inchiesta; e ne stabilisce altri al loro posto;

²⁵Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.

²⁵poich’egli conosce le loro azioni; li abbatte nella notte, e son fiaccati;

²⁶Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,

²⁶li colpisce come dei malvagi, in presenza di tutti,

²⁷vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans

²⁷perché si sono sviati da lui e non hanno posto mente ad alcuna delle sue vie;

²⁸og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.

²⁸han fatto salire a lui il gemito del povero, ed egli ha dato ascolto al gemito degli infelici.

²⁹Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,

²⁹Quando Iddio dà requie chi lo condannerà? Chi potrà contemplarlo quando nasconde il suo volto a una nazione ovvero a un individuo,

³⁰til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.

³⁰per impedire all’empio di regnare, per allontanar dal popolo le insidie?

³¹Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.

³¹Quell’empio ha egli detto a Dio: "Io porto la mia pena, non farò più il male,

³²Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?

³²mostrami tu quel che non so vedere; se ho agito perversamente, non lo farò più"?

³³Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!

³³Dovrà forse Iddio render la giustizia a modo tuo, che tu lo critichi? Ti dirà forse: "Scegli tu, non io, quello che sai, dillo"?

³⁴Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:

³⁴La gente assennata e ogni uomo savio che m’ascolta, mi diranno:

³⁵,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``

³⁵"Giobbe parla senza giudizio, le sue parole sono senza intendimento".

³⁶Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁶Ebbene, sia Giobbe provato sino alla fine! poiché le sue risposte son quelle degli iniqui,

³⁷Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁷poiché aggiunge al peccato suo la ribellione, batte le mani in mezzo a noi, e moltiplica le sue parole contro Dio".