¹Spekin hefir reist sér hús, höggvið til sjö stólpa sína.

¹La sapienza ha fabbricato la sua casa, ha lavorato le sue colonne, in numero di sette;

²Hún hefir slátrað sláturfé sínu, byrlað vín sitt, já, hún hefir þegar búið borð sitt.

²ha ammazzato i suoi animali, ha drogato il suo vino, ed ha anche apparecchiato la sua mensa.

³Hún hefir sent út þernur sínar, hún kallar á háum stöðum í borginni:

³Ha mandato fuori le sue ancelle, dall’alto dei luoghi elevati della città ella grida:

⁴,,Hver, sem óreyndur er, komi hingað!`` Við þann, sem óvitur er, segir hún:

⁴"Chi è sciocco venga qua!" A quelli che son privi di senno dice:

⁵,,Komið, etið mat minn og drekkið vínið, sem ég hefi byrlað.

⁵"Venite, mangiate del mio pane e bevete del vino che ho drogato!

⁶Látið af heimskunni, þá munuð þér lifa, og fetið veg hyggindanna.``

⁶Lasciate, o sciocchi, la stoltezza e vivrete, e camminate per la via dell’intelligenza!"

⁷Sá sem áminnir spottara, bakar sér smán, og þeim sem ávítar óguðlegan, verður það til vansa.

⁷Chi corregge il beffardo s’attira vituperio, e chi riprende l’empio riceve affronto.

⁸Ávíta eigi spottarann, svo að hann hati þig eigi, ávíta hinn vitra, og hann mun elska þig.

⁸Non riprendere il beffardo, per tema che t’odi; riprendi il savio, e t’amerà.

⁹Gef hinum vitra, þá verður hann að vitrari, fræð hinn réttláta, og hann mun auka lærdóm sinn.

⁹Istruisci il savio e diventerai più savio che mai; ammaestra il giusto e accrescerà il suo sapere.

¹⁰Ótti Drottins er upphaf viskunnar og að þekkja Hinn heilaga eru hyggindi.

¹⁰Il principio della sapienza è il timor dell’Eterno, e conoscere il Santo è l’intelligenza.

¹¹Því að fyrir mitt fulltingi munu dagar þínir verða margir og ár lífs þíns aukast.

¹¹Poiché per mio mezzo ti saran moltiplicati i giorni, e ti saranno aumentati anni di vita.

¹²Sért þú vitur, þá ert þú vitur þér til góðs, en sért þú spottari, þá mun það bitna á þér einum.

¹²Se sei savio, sei savio per te stesso; se sei beffardo, tu solo ne porterai la pena.

¹³Frú Heimska er óhemja, einföld og veit ekkert.

¹³La follia è una donna turbolenta, sciocca, che non sa nulla, nulla.

¹⁴Hún situr úti fyrir húsdyrum sínum, á stól uppi á háu stöðunum í borginni

¹⁴Siede alla porta di casa, sopra una sedia, ne’ luoghi elevati della città,

¹⁵til þess að kalla á þá, sem um veginn fara, þá er ganga beint áfram leið sína:

¹⁵per gridare a quelli che passan per la via, che van diritti per la loro strada:

¹⁶,,Hver sem óreyndur er, komi hingað!`` og við þann sem óvitur er, segir hún:

¹⁶"Chi è sciocco venga qua!" E a chi è privo di senno dice:

¹⁷,,Stolið vatn er sætt, og lostætt er launetið brauð.``Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.

¹⁷"Le acque rubate son dolci, e il pane mangiato di nascosto è soave".

¹⁸Og hann veit ekki, að þar eru hinir framliðnu, að þeir sem hún hefir boðið heim, eru í djúpum Heljar.

¹⁸Ma egli non sa che quivi sono i defunti, che i suoi convitati son nel fondo del soggiorno de’ morti.