¹Þá svaraði Sófar frá Naama og sagði:

¹そこでナアマびとゾパルは答えて言った、

²Á ekki að svara orðagjálfrinu, og á málskrafsmaðurinn að hafa rétt fyrir sér?

²「言葉が多ければ、答なしにすまされるだろうか。口の達者な人は義とされるだろうか。

³Ættu stóryrði þín að koma mönnum til að þegja, og ættir þú að spotta og enginn sneypa þig,

³あなたのむなしい言葉は人を沈黙させるだろうか。あなたがあざけるとき、人はあなたを恥じさせないだろうか。

⁴þar sem þú segir: ,,Kenning mín er rétt, og ég er hreinn í augum Guðs``?

⁴あなたは言う、『わたしの教は正しい、わたしは神の目に潔い』と。

⁵En _ ó að Guð vildi tala og ljúka upp vörum sínum í móti þér

⁵どうぞ神が言葉を出し、あなたにむかってくちびるを開き、

⁶og kunngjöra þér leyndardóma spekinnar, að í þeim felast margföld hyggindi, þá mundir þú kannast við, að Guð hegnir ekki til fulls misgjörð þinni.

⁶知恵の秘密をあなたに示されるように。神はさまざまの知識をもたれるからである。それであなたは知るがよい、神はあなたの罪よりも軽くあなたを罰せられることを。

⁷Getur þú náð til botns í Guði eða komist til ystu takmarka hins Almáttka?

⁷あなたは神の深い事を窮めることができるか。全能者の限界を窮めることができるか。

⁸Himinhá er speki hans _ hvað fær þú gjört? dýpri en undirheimar _ hvað fær þú vitað?

⁸それは天よりも高い、あなたは何をなしうるか。それは陰府よりも深い、あなたは何を知りうるか。

⁹Hún er lengri en jörðin að víðáttu og breiðari en hafið.

⁹その量は地よりも長く、海よりも広い。

¹⁰Ef hann ryðst fram og hneppir í varðhald og stefnir dómþing _ hver aftrar honum?

¹⁰彼がもし行きめぐって人を捕え、さばきに召し集められるとき、だれが彼をはばむことができよう。

¹¹Því að hann þekkir varmennin og sér ranglætið, þótt hann sé ekki að veita því athygli.

¹¹彼は卑しい人間を知っておられるからだ。彼は不義を見る時、これに心をとめられぬであろうか。

¹²Verður óvitur maður hygginn? og fæðist skógarösnu-folald sem maður?

¹²しかし野ろばの子が人として生れるとき、愚かな者も悟りを得るであろう。

¹³Ef þú undirbýr hjarta þitt og breiðir út lófa þína til hans,

¹³もしあなたが心を正しくするならば、神に向かって手を伸べるであろう。

¹⁴_ ef misgjörð er í hendi þinni, þá fjarlæg hana, og lát eigi órétt búa í tjöldum þínum _

¹⁴もしあなたの手に不義があるなら、それを遠く去れ、あなたの天幕に悪を住まわせてはならない。

¹⁵já, þá munt þú flekklaus hefja höfuð þitt, munt standa fastur og eigi þurfa að óttast.

¹⁵そうすれば、あなたは恥じることなく顔をあげることができ、堅く立って、恐れることはない。

¹⁶Já, þá munt þú gleyma mæðu þinni, þú munt minnast hennar sem vatns, er runnið er fram hjá.

¹⁶あなたは苦しみを忘れ、あなたのこれを覚えることは、流れ去った水のようになる。

¹⁷Og lífið mun renna upp bjartara en hádegið, þótt dimmi, þá mun það verða sem morgunn.

¹⁷そしてあなたの命は真昼よりも光り輝き、たとい暗くても朝のようになる。

¹⁸Og þú munt vera öruggur, því að enn er von, og skyggnist þú um, getur þú lagst óhultur til hvíldar.

¹⁸あなたは望みがあるゆえに安んじ、保護されて安らかにいこうことができる。

¹⁹Og þú hvílist, og enginn hræðir þig, og margir munu reyna að koma sér í mjúkinn hjá þér.En augu hinna óguðlegu daprast, fyrir þá er fokið í öll skjól, og þeirra eina von er að gefa upp andann.

¹⁹あなたは伏してやすみ、あなたを恐れさせるものはない。多くの者はあなたの好意を求めるであろう。しかし悪しき者の目は衰える。彼らは逃げ場を失い、その望みは息の絶えるにひとしい」。

²⁰En augu hinna óguðlegu daprast, fyrir þá er fokið í öll skjól, og þeirra eina von er að gefa upp andann.

²⁰しかし悪しき者の目は衰える。彼らは逃げ場を失い、その望みは息の絶えるにひとしい」。