¹Maðurinn, af konu fæddur, lifir stutta stund og mettast órósemi.

¹女から生れる人は日が短く、悩みに満ちている。

²Hann rennur upp og fölnar eins og blóm, flýr burt eins og skuggi og hefir ekkert viðnám.

²彼は花のように咲き出て枯れ、影のように飛び去って、とどまらない。

³Og yfir slíkum heldur þú opnum augum þínum og dregur mig fyrir dóm hjá þér!

³あなたはこのような者にさえ目を開き、あなたの前に引き出して、さばかれるであろうか。

⁴Hvernig ætti hreinn að koma af óhreinum? Ekki einn!

⁴だれが汚れたもののうちから清いものを出すことができようか、ひとりもない。

⁵Ef dagar hans eru ákvarðaðir, tala mánaða hans tiltekin hjá þér, hafir þú ákveðið takmark hans, er hann fær eigi yfir komist,

⁵その日は定められ、その月の数もあなたと共にあり、あなたがその限りを定めて、越えることのできないようにされたのだから、

⁶þá lít þú af honum, til þess að hann fái hvíld, svo að hann megi fagna yfir degi sínum eins og daglaunamaður.

⁶彼から目をはなし、手をひいてください。そうすれば彼は雇人のように、その日を楽しむことができるでしょう。

⁷Því að tréð hefir von, sé það höggvið, þá skýtur það nýjum frjóöngum, og teinungurinn kemur áreiðanlega upp.

⁷木には望みがある。たとい切られてもまた芽をだし、その若枝は絶えることがない。

⁸Jafnvel þótt rót þess eldist í jörðinni, og stofn þess deyi í moldinni,

⁸たといその根が地の中に老い、その幹が土の中に枯れても、

⁹þá brumar það við ilminn af vatninu, og á það koma greinar eins og unga hríslu.

⁹なお水の潤いにあえば芽をふき、若木のように枝を出す。

¹⁰En deyi maðurinn, þá liggur hann flatur, og gefi manneskjan upp andann _ hvar er hún þá?

¹⁰しかし人は死ねば消えうせる。息が絶えれば、どこにおるか。

¹¹Eins og vatnið hverfur úr stöðuvatninu og fljótið grynnist og þornar upp,

¹¹水が湖から消え、川がかれて、かわくように、

¹²þannig leggst maðurinn til hvíldar og rís eigi aftur á fætur. Hann rumskar ekki, meðan himnarnir standa og vaknar ekki af svefninum.

¹²人は伏して寝、また起きず、天のつきるまで、目ざめず、その眠りからさまされない。

¹³Ó að þú vildir geyma mig í dánarheimum, fela mig, uns reiði þinni linnir, setja mér tímatakmark og síðan minnast mín!

¹³どうぞ、わたしを陰府にかくし、あなたの怒りのやむまで、潜ませ、わたしのために時を定めて、わたしを覚えてください。

¹⁴Þegar maðurinn deyr, lifnar hann þá aftur? þá skyldi ég þreyja alla daga herþjónustu minnar, þar til er lausnartíð mín kæmi.

¹⁴人がもし死ねば、また生きるでしょうか。わたしはわが服役の諸日の間、わが解放の来るまで待つでしょう。

¹⁵Þú mundir kalla, og ég _ ég mundi svara þér, þú mundir þrá verk handa þinna.

¹⁵あなたがお呼びになるとき、わたしは答えるでしょう。あなたはみ手のわざを顧みられるでしょう。

¹⁶Því að þá mundir þú telja spor mín, eigi vaka yfir synd minni.

¹⁶その時あなたはわたしの歩みを数え、わたしの罪を見のがされるでしょう。

¹⁷Afbrot mín lægju innsigluð í böggli, og á misgjörð mína drægir þú hvítan lit.

¹⁷わたしのとがは袋の中に封じられ、あなたはわたしの罪を塗りかくされるでしょう。

¹⁸En eins og fjallið molnar sundur, er það hrynur, og kletturinn færist úr stað sínum,

¹⁸しかし山は倒れてくずれ、岩もその所から移される。

¹⁹eins og vatnið holar steinana og vatnsflóðin skola burt jarðarleirnum, svo hefir þú gjört von mannsins að engu.

¹⁹水は石をうがち、大水は地のちりを洗い去る。このようにあなたは人の望みを断たれる。

²⁰Þú ber hann ofurliði að eilífu, og hann fer burt, þú afmyndar ásjónu hans og rekur hann á brott.

²⁰あなたはながく彼に勝って、彼を去り行かせ、彼の顔かたちを変らせて追いやられる。

²¹Komist börn hans til virðingar, þá veit hann það ekki, séu þau lítilsvirt, verður hann þess ekki var.Aðeins kennir líkami hans eigin sársauka, og sál hans hryggist yfir sjálfum honum.

²¹彼の子らは尊くなっても、彼はそれを知らない、卑しくなっても、それを悟らない。ただおのが身に痛みを覚え、おのれのために嘆くのみである」。

²²Aðeins kennir líkami hans eigin sársauka, og sál hans hryggist yfir sjálfum honum.

²²ただおのが身に痛みを覚え、おのれのために嘆くのみである」。