1Andi minn er bugaður, dagar mínir þrotnir, gröfin bíður mín.
1わが霊は破れ、わが日は尽き、墓はわたしを待っている。
2Vissulega eru þeir enn að gjöra gys að mér! Auga mitt verður að horfa upp á móðganir þeirra!
2まことにあざける者どもはわたしのまわりにあり、わが目は常に彼らの侮りを見る。
3Set veð, gakk í ábyrgð fyrir mig hjá þér, Guð, hver mun annars taka í hönd mér?
3どうか、あなた自ら保証となられるように。ほかにだれがわたしのために保証となってくれる者があろうか。
4Því að hjörtum þeirra hefir þú varnað vits, fyrir því munt þú ekki láta þá sigri hrósa.
4あなたは彼らの心を閉じて、悟ることのないようにされた。それゆえ、彼らに勝利を得させられるはずはない。
5Hver sem með svikum framselur vini sína að herfangi, _ augu barna hans munu daprast.
5分け前を得るために友を訴えるものは、その子らの目がつぶれるであろう。
6Hann hefir gjört mig að orðskviði meðal manna, og ég verð að láta hrækja í andlit mitt.
6彼はわたしを民の笑い草とされた。わたしは顔につばきされる者となる。
7Fyrir því dapraðist auga mitt af harmi, og limir mínir eru allir orðnir sem skuggi.
7わが目は憂いによってかすみ、わがからだはすべて影のようだ。
8Réttvísir menn skelfast yfir því, og hinn saklausi fárast yfir hinum óguðlega.
8正しい者はこれに驚き、罪なき者は神を信ぜぬ者に対して憤る。
9En hinn réttláti heldur fast við sína leið, og sá sem hefir hreinar hendur, verður enn styrkari.
9それでもなお正しい者はその道を堅く保ち、潔い手をもつ者はますます力を得る。
10En komið þér allir hingað aftur, og ég mun ekki finna neinn vitran mann meðal yðar.
10しかし、あなたがたは皆再び来るがよい、わたしはあなたがたのうちに賢い者を見ないのだ。
11Dagar mínir eru liðnir, fyrirætlanir mínar sundurtættar, _ hin dýrasta eign hjarta míns.
11わが日は過ぎ去り、わが計りごとは敗れ、わが心の願いも敗れた。
12Nóttina gjöra þeir að degi, ljósið á að vera nær mér en myrkrið.
12彼らは夜を昼に変える。彼らは言う、『光が暗やみに近づいている』と。
13Þegar ég vonast eftir að dánarheimar verði híbýli mitt, bý mér hvílu í myrkrinu,
13わたしがもし陰府をわたしの家として望み、暗やみに寝床をのべ、
14þegar ég kalla gröfina ,,föður minn``, ormana ,,móður mína og systur`` _
14穴に向かって『あなたはわたしの父である』と言い、うじに向かって『あなたはわたしの母、わたしの姉妹である』と言うならば、
15hvar er þá von mín, já, von mín _ hver eygir hana?Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.
15わたしの望みはどこにあるか、だれがわたしの望みを見ることができようか。これは下って陰府の関門にいたり、われわれは共にちりに下るであろうか」。
16Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.
16これは下って陰府の関門にいたり、われわれは共にちりに下るであろうか」。