¹Þá svaraði Sófar frá Naama og sagði:

¹そこでナアマびとゾパルは答えて言った、

²Fyrir því veita hugsanir mínar mér andsvör og af því að það sýður í mér:

²「これによって、わたしは答えようとの思いを起し、これがために心中しきりに騒ぎ立つ。

³Ég verð að hlusta á háðulegar ávítur, en andi minn gefur mér skilning að svara.

³わたしはわたしをはずかしめる非難を聞く、しかし、わたしの悟りの霊がわたしに答えさせる。

⁴Veist þú, að svo hefir það verið frá eilífð, frá því er menn voru settir á jörðina,

⁴あなたはこの事を知らないのか、昔から地の上に人の置かれてよりこのかた、

⁵að fögnuður óguðlegra er skammær og að gleði hins guðlausa varir örskotsstund?

⁵悪しき人の勝ち誇はしばらくであって、神を信じない者の楽しみはただつかのまであることを。

⁶Þó að sjálfbirgingskapur hans nemi við himin og höfuð hans nái upp í skýin,

⁶たといその高さが天に達し、その頭が雲におよんでも、

⁷þá verður hann þó eilíflega að engu eins og hans eigin saur, þeir, sem sáu hann, segja: Hvar er hann?

⁷彼はおのれの糞のように、とこしえに滅び、彼を見た者は言うであろう、『彼はどこにおるか』と。

⁸Hann líður burt eins og draumur, svo að hann finnst ekki, og hverfur eins og nætursýn.

⁸彼は夢のように飛び去って、再び見ることはない。彼は夜の幻のように追い払われるであろう。

⁹Augað, sem á hann horfði, sér hann eigi aftur, og bústaður hans lítur hann aldrei framar.

⁹彼を見た目はかさねて彼を見ることがなく、彼のいた所も再び彼を見ることがなかろう。

¹⁰Börn hans sníkja á snauða menn, og hendur þeirra skila aftur eigum hans.

¹⁰その子らは貧しい者に恵みを求め、その手は彼の貨財を償うであろう。

¹¹Þótt bein hans séu full af æskuþrótti, leggjast þau samt með honum í moldu.

¹¹その骨には若い力が満ちている、しかしそれは彼と共にちりに伏すであろう。

¹²Þótt hið illa sé honum sætt í munni, þótt hann feli það undir tungu sinni,

¹²たとい悪は彼の口に甘く、これを舌の裏にかくし、

¹³þótt hann treini sér það og vilji ekki sleppa því og haldi því eftir í miðjum gómnum,

¹³これを惜しんで捨てることなく、口の中に含んでいても、

¹⁴þá breytist þó fæðan í innýflum hans, _ í nöðrugall í kviði honum.

¹⁴その食物は彼の腹の中で変り、彼の内で毒蛇の毒となる。

¹⁵Auð gleypti hann _ hann verður að æla honum aftur, Guð keyrir hann úr kviði hans.

¹⁵彼は貨財をのんでも、またそれを吐き出す、神がそれを彼の腹から押し出されるからだ。

¹⁶Nöðrueitur saug hann, tunga eiturormsins deyðir hann.

¹⁶彼は毒蛇の毒を吸い、まむしの舌は彼を殺すであろう。

¹⁷Hann má ekki gleðjast yfir lækjum, yfir rennandi ám hunangs og rjóma.

¹⁷彼は蜜と凝乳の流れる川々を見ることができない。

¹⁸Hann lætur af hendi aflaféð og gleypir það eigi, auðurinn sem hann græddi, veitir honum eigi eftirvænta gleði.

¹⁸彼はほねおって獲たものを返して、それを食うことができない。その商いによって得た利益をもって楽しむことができない。

¹⁹Því að hann kúgaði snauða og lét þá eftir hjálparlausa, sölsaði undir sig hús, en byggði ekki.

¹⁹彼が貧しい者をしえたげ、これを捨てたからだ。彼は家を奪い取っても、それを建てることができない。

²⁰Því að hann þekkti enga ró í maga sínum, þó fær hann eigi forðað því, sem honum er dýrmætast.

²⁰彼の欲張りは足ることを知らぬゆえ、その楽しむ何物をも救うことができないであろう。

²¹Ekkert komst undan græðgi hans, fyrir því er velsæld hans eigi varanleg.

²¹彼が残して食べなかった物とては一つもない。それゆえ、その繁栄はながく続かないであろう。

²²Þótt hann hafi allsnægtir, kemst hann í nauðir, allt magn mæðunnar kemur yfir hann.

²²その力の満ちている時、彼は窮境に陥り、悩みの手がことごとく彼の上に臨むであろう。

²³Þá verður það: Til þess að fylla kvið hans sendir Guð í hann sína brennandi reiði og lætur mat sínum rigna yfir hann.

²³彼がその腹を満たそうとすれば、神はその激しい怒りを送って、それを彼の上に降り注ぎ、彼の食物とされる。

²⁴Flýi hann fyrir járnvopnunum, þá borar eirboginn hann í gegn.

²⁴彼は鉄の武器を免れても、青銅の矢は彼を射通すであろう。

²⁵Hann dregur örina út, þá kemur hún út um bakið, og hinn blikandi oddur kemur út úr galli hans _ skelfing grípur hann.

²⁵彼がこれをその身から引き抜けば、きらめく矢じりがその肝から出てきて、恐れが彼の上に臨む。

²⁶Allur ófarnaður er geymdur auðæfum hans, eldur, sem enginn blæs að, eyðir honum, hann etur það, sem eftir er í tjaldi hans.

²⁶もろもろの暗黒が彼の宝物のためにたくわえられ、人が吹き起したものでない火が彼を焼きつくし、その天幕に残っている者を滅ぼすであろう。

²⁷Himinninn afhjúpar misgjörð hans, og jörðin gjörir uppreisn í móti honum.

²⁷天は彼の罪をあらわし、地は起って彼を攻めるであろう。

²⁸Gróði húss hans fer í útlegð, rennur burt í allar áttir á degi reiðinnar.Þetta er óguðlegs manns hlutskipti frá Guði og arfleifð sú, sem honum er úthlutuð af hinum Almáttka.

²⁸その家の財産は奪い去られ、神の怒りの日に消えうせるであろう。これが悪しき人の神から受ける分、神によって定められた嗣業である」。

²⁹Þetta er óguðlegs manns hlutskipti frá Guði og arfleifð sú, sem honum er úthlutuð af hinum Almáttka.

²⁹これが悪しき人の神から受ける分、神によって定められた嗣業である」。