1Þá svaraði Job og sagði:
1そこでヨブは答えて言った、
2En hvað þú hefir hjálpað hinum þróttlausa, stutt hinn máttvana armlegg!
2「あなたは力のない者をどれほど助けたかしれない。気力のない腕をどれほど救ったかしれない。
3En hvað þú hefir ráðið hinum óvitra og kunngjört mikla speki!
3知恵のない者をどれほど教えたかしれない。悟りをどれほど多く示したかしれない。
4Fyrir hverjum hefir þú flutt ræðu þína, og hvers andi var það, sem gekk fram úr þér?
4あなたはだれの助けによって言葉をだしたのか。あなたから出たのはだれの霊なのか。
5Andar hinna framliðnu í undirdjúpunum skelfast ásamt vötnunum og íbúum þeirra.
5亡霊は水およびその中に住むものの下に震う。
6Naktir liggja undirheimar fyrir Guði og undirdjúpin skýlulaus.
6神の前では陰府も裸である。滅びの穴もおおい隠すものはない。
7Hann þenur norðrið út yfir auðninni og lætur jörðina svífa í tómum geimnum,
7彼は北の天を空間に張り、地を何もない所に掛けられる。
8hann bindur vatnið saman í skýjum sínum, og þó brestur skýflókinn ekki undir því,
8彼は水を濃い雲の中に包まれるが、その下の雲は裂けない。
9hann byrgir fyrir ásjónu hásætis síns með því að breiða ský sitt yfir hana.
9彼は月のおもてをおおい隠して、雲をその上にのべ、
10Marklínu hefir hann dregið hringinn í kring á haffletinum, þar sem mætast ljós og myrkur.
10水のおもてに円を描いて、光とやみとの境とされた。
11Stoðir himinsins nötra og hræðast ógnun hans.
11彼が戒めると、天の柱は震い、かつ驚く。
12Með mætti sínum æsir hann hafið, og með hyggindum sínum sundurmolar hann hafdrekann.
12彼はその力をもって海を静め、その知恵をもってラハブを打ち砕き、
13Fyrir andgusti hans verður himinninn heiður, hönd hans leggur í gegn hinn flughraða dreka.Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?
13その息をもって天を晴れわたらせ、その手をもって逃げるへびを突き通される。見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。
14Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?
14見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。