¹Þá svaraði Job og sagði:

¹そこでヨブは答えて言った、

²En hvað þú hefir hjálpað hinum þróttlausa, stutt hinn máttvana armlegg!

²「あなたは力のない者をどれほど助けたかしれない。気力のない腕をどれほど救ったかしれない。

³En hvað þú hefir ráðið hinum óvitra og kunngjört mikla speki!

³知恵のない者をどれほど教えたかしれない。悟りをどれほど多く示したかしれない。

⁴Fyrir hverjum hefir þú flutt ræðu þína, og hvers andi var það, sem gekk fram úr þér?

⁴あなたはだれの助けによって言葉をだしたのか。あなたから出たのはだれの霊なのか。

⁵Andar hinna framliðnu í undirdjúpunum skelfast ásamt vötnunum og íbúum þeirra.

⁵亡霊は水およびその中に住むものの下に震う。

⁶Naktir liggja undirheimar fyrir Guði og undirdjúpin skýlulaus.

⁶神の前では陰府も裸である。滅びの穴もおおい隠すものはない。

⁷Hann þenur norðrið út yfir auðninni og lætur jörðina svífa í tómum geimnum,

⁷彼は北の天を空間に張り、地を何もない所に掛けられる。

⁸hann bindur vatnið saman í skýjum sínum, og þó brestur skýflókinn ekki undir því,

⁸彼は水を濃い雲の中に包まれるが、その下の雲は裂けない。

⁹hann byrgir fyrir ásjónu hásætis síns með því að breiða ský sitt yfir hana.

⁹彼は月のおもてをおおい隠して、雲をその上にのべ、

¹⁰Marklínu hefir hann dregið hringinn í kring á haffletinum, þar sem mætast ljós og myrkur.

¹⁰水のおもてに円を描いて、光とやみとの境とされた。

¹¹Stoðir himinsins nötra og hræðast ógnun hans.

¹¹彼が戒めると、天の柱は震い、かつ驚く。

¹²Með mætti sínum æsir hann hafið, og með hyggindum sínum sundurmolar hann hafdrekann.

¹²彼はその力をもって海を静め、その知恵をもってラハブを打ち砕き、

¹³Fyrir andgusti hans verður himinninn heiður, hönd hans leggur í gegn hinn flughraða dreka.Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?

¹³その息をもって天を晴れわたらせ、その手をもって逃げるへびを突き通される。見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。

¹⁴Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?

¹⁴見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。