¹Og Job hélt áfram að flytja ræðu sína og mælti:

¹ヨブはまた言葉をついで言った、

²Svo sannarlega sem Guð lifir, sá er svipt hefir mig rétti mínum, og hinn Almáttki, er hryggt hefir sálu mína:

²「神は生きておられる。彼はわたしの義を奪い去られた。全能者はわたしの魂を悩まされた。

³meðan lífsönd er í mér og andi Guðs í nösum mínum,

³わたしの息がわたしのうちにあり、神の息がわたしの鼻にある間、

⁴skulu varir mínar ekki tala ranglæti og tunga mín ekki mæla svik.

⁴わたしのくちびるは不義を言わない、わたしの舌は偽りを語らない。

⁵Fjarri sé mér að játa, að þér hafið rétt að mæla. Þar til er ég gef upp andann, læt ég ekki taka frá mér sakleysi mitt.

⁵わたしは断じて、あなたがたを正しいとは認めない。わたしは死ぬまで、潔白を主張してやめない。

⁶Ég held fast í réttlæti mitt og sleppi því ekki, hjarta mitt átelur mig ekki fyrir neinn daga minna.

⁶わたしは堅くわが義を保って捨てない。わたしは今まで一日も心に責められた事がない。

⁷Fyrir óvini mínum fari eins og hinum óguðlega og fyrir mótstöðumanni mínum eins og hinum rangláta.

⁷どうか、わたしの敵は悪人のようになり、わたしに逆らう者は不義なる者のようになるように。

⁸Því að hvaða von hefir guðlaus maður, þegar skorið er á þráðinn, þá er Guð hrífur burt líf hans?

⁸神が彼を断ち、その魂を抜きとられるとき、神を信じない者になんの望みがあろう。

⁹Ætli Guð heyri óp hans, þá er neyð kemur yfir hann?

⁹災が彼に臨むとき、神はその叫びを聞かれるであろうか。

¹⁰Eða getur hann haft yndi af hinum Almáttka, hrópað til Guðs, hvenær sem vera skal?

¹⁰彼は全能者を喜ぶであろうか、常に神を呼ぶであろうか。

¹¹Ég vil fræða yður um hönd Guðs, eigi leyna því, er hinn Almáttki hefir í hyggju.

¹¹わたしは神のみ手についてあなたがたに教え、全能者と共にあるものを隠すことをしない。

¹²Sjá, þér hafið allir séð það sjálfir, hví farið þér þá með slíka heimsku?

¹²見よ、あなたがたは皆みずからこれを見た、それなのに、どうしてむなしい者となったのか。

¹³Þetta er hlutskipti óguðlegs manns hjá Guði, arfleifð ofbeldismanns, sú er hann fær frá hinum Almáttka:

¹³これは悪人の神から受ける分、圧制者の全能者から受ける嗣業である。

¹⁴Eignist hann mörg börn, þá er það handa sverðinu, og afkvæmi hans mettast eigi af brauði.

¹⁴その子らがふえればつるぎに渡され、その子孫は食物に飽きることがない。

¹⁵Þeir af fólki hans er af komast, verða jarðaðir af drepsóttinni, og ekkjur þeirra halda engan harmagrát.

¹⁵その生き残った者は疫病で死んで埋められ、そのやもめらは泣き悲しむことをしない。

¹⁶Þegar hann hrúgar saman silfri eins og sandi og hleður saman klæðum sem leir,

¹⁶たとい彼は銀をちりのように積み、衣服を土のように備えても、

¹⁷þá hleður hann þeim saman, en hinn réttláti klæðist þeim, og silfrinu deilir hinn saklausi.

¹⁷その備えるものは正しい人がこれを着、その銀は罪なき者が分かち取るであろう。

¹⁸Hann hefir byggt hús sitt eins og köngulló og svo sem skála, er varðmaður reisir sér.

¹⁸彼の建てる家は、くもの巣のようであり、番人の造る小屋のようである。

¹⁹Ríkur leggst hann til hvíldar _ hann gjörir það eigi oftar, hann lýkur upp augunum, og þá er allt farið.

¹⁹彼は富める身で寝ても、再び富むことがなく、目を開けばその富はない。

²⁰Skelfingar ná honum eins og vatnaflaumur, um nótt hrífur stormurinn hann burt.

²⁰恐ろしい事が大水のように彼を襲い、夜はつむじ風が彼を奪い去る。

²¹Austanvindurinn hefur hann á loft, svo að hann þýtur áfram, og feykir honum burt af stað hans.

²¹東風が彼を揚げると、彼は去り、彼をその所から吹き払う。

²²Vægðarlaust sendir hann skeyti sín á hann, fyrir hendi hans flýr hann í skyndi _þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²²それは彼を投げつけて、あわれむことなく、彼はその力からのがれようと、もがく。それは彼に向かって手を鳴らし、あざけり笑って、その所から出て行かせる。

²³þá skella menn saman lófum yfir honum og blístra hann burt frá bústað hans.

²³それは彼に向かって手を鳴らし、あざけり笑って、その所から出て行かせる。