¹Og Drottinn mælti til Jobs og sagði:

¹主はまたヨブに答えて言われた、

²Vill ámælismaðurinn þrátta við hinn Almáttka? Sá er sakir ber á Guð, svari hann þessu!

²「非難する者が全能者と争おうとするのか、神と論ずる者はこれに答えよ」。

³Þá svaraði Job Drottni og sagði:

³そこで、ヨブは主に答えて言った、

⁴Sjá, ég er of lítilmótlegur, hverju á ég að svara þér? Ég legg hönd mína á munninn.

⁴「見よ、わたしはまことに卑しい者です、なんとあなたに答えましょうか。ただ手を口に当てるのみです。

⁵Einu sinni hefi ég talað, og endurtek það eigi, _ tvisvar, og gjöri það ekki oftar.

⁵わたしはすでに一度言いました、また言いません、すでに二度言いました、重ねて申しません」。

⁶Þá svaraði Drottinn Job úr stormviðrinu og sagði:

⁶主はまたつむじ風の中からヨブに答えられた、

⁷Gyrð lendar þínar eins og maður. Ég mun spyrja þig, og þú skalt fræða mig.

⁷「あなたは腰に帯して、男らしくせよ。わたしはあなたに尋ねる、わたしに答えよ。

⁸Ætlar þú jafnvel að gjöra rétt minn að engu, dæma mig sekan, til þess að þú standir réttlættur?

⁸あなたはなお、わたしに責任を負わそうとするのか。あなたはわたしを非とし、自分を是としようとするのか。

⁹Hefir þú þá armlegg eins og Guð, og getur þú þrumað með slíkri rödd sem hann?

⁹あなたは神のような腕を持っているのか、神のような声でとどろきわたることができるか。

¹⁰Skrýð þig vegsemd og tign, íklæð þig dýrð og ljóma!

¹⁰あなたは威光と尊厳とをもってその身を飾り、栄光と華麗とをもってその身を装ってみよ。

¹¹Lát úthellast strauma reiði þinnar og varpa til jarðar með einu tilliti sérhverjum dramblátum.

¹¹あなたのあふるる怒りを漏らし、すべての高ぶる者を見て、これを低くせよ。

¹²Auðmýk þú sérhvern dramblátan með einu tilliti, og troð þú hina óguðlegu niður þar sem þeir standa.

¹²すべての高ぶる者を見て、これをかがませ、また悪人をその所で踏みつけ、

¹³Byrg þú þá í moldu alla saman, loka andlit þeirra inni í myrkri,

¹³彼らをともにちりの中にうずめ、その顔を隠れた所に閉じこめよ。

¹⁴þá skal ég líka lofa þig, fyrir það að hægri hönd þín veitir þér fulltingi.

¹⁴そうすれば、わたしもまた、あなたをほめて、あなたの右の手はあなたを救うことができるとしよう。

¹⁵Sjá, nykurinn sem ég hefi skapað eins og þig, hann etur gras eins og naut.

¹⁵河馬を見よ、これはあなたと同様にわたしが造ったもので、牛のように草を食う。

¹⁶Sjá, kraftur hans er í lendum hans og afl hans í kviðvöðvunum.

¹⁶見よ、その力は腰にあり、その勢いは腹の筋にある。

¹⁷Hann sperrir upp stertinn eins og sedrustré, lærsinar hans eru ofnar saman.

¹⁷これはその尾を香柏のように動かし、そのももの筋は互にからみ合う。

¹⁸Leggir hans eru eirpípur, beinin eins og járnstafur.

¹⁸その骨は青銅の管のようで、その肋骨は鉄の棒のようだ。

¹⁹Hann er frumgróði Guðs verka, sá er skóp hann, gaf honum sverð hans.

¹⁹これは神のわざの第一のものであって、これを造った者がこれにつるぎを授けた。

²⁰Fjöllin láta honum grasbeit í té, og þar leika sér dýr merkurinnar.

²⁰山もこれがために食物をいだし、もろもろの野の獣もそこに遊ぶ。

²¹Hann liggur undir lótusrunnum í skjóli við reyr og sef.

²¹これは酸棗の木の下に伏し、葦の茂み、または沼に隠れている。

²²Lótusrunnarnir breiða skugga yfir hann, lækjarpílviðirnir lykja um hann.

²²酸棗の木はその陰でこれをおおい、川の柳はこれをめぐり囲む。

²³Sjá, þegar vöxtur kemur í ána, skelfist hann ekki, hann er óhultur, þótt fljót belji á skolti hans.Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?

²³見よ、たとい川が荒れても、これは驚かない。ヨルダンがその口に注ぎかかっても、これはあわてない。だれが、かぎでこれを捕えることができるか。だれが、わなでその鼻を貫くことができるか。

²⁴Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?

²⁴だれが、かぎでこれを捕えることができるか。だれが、わなでその鼻を貫くことができるか。