1Halelúja. Sæll er sá maður, sem óttast Drottin og hefir mikla unun af boðum hans.
1Halleluja! Salig er den mann som frykter Herren, som har sin store lyst i hans bud.
2Niðjar hans verða voldugir á jörðunni, ætt réttvísra mun blessun hljóta.
2Hans avkom skal være mektig på jorden; de opriktiges slekt skal velsignes.
3Nægtir og auðæfi eru í húsi hans, og réttlæti hans stendur stöðugt að eilífu.
3Det er velstand og rikdom i hans hus, og hans rettferdighet står fast evindelig.
4Hann upprennur réttvísum sem ljós í myrkrinu, mildur og meðaumkunarsamur og réttlátur.
4Det går op et lys i mørket for de opriktige, for den som er nådig og barmhjertig og rettferdig.
5Vel farnast þeim manni, sem er mildur og fús að lána, sem framkvæmir málefni sín með réttvísi,
5Lykkelig er den mann som forbarmer sig og låner ut; han hevder all sin sak i dommen.
6því að hann mun eigi haggast að eilífu, hins réttláta mun minnst um eilífð.
6For han skal ikke rokkes evindelig; den rettferdige skal være i evig minne.
7Hann óttast eigi ill tíðindi, hjarta hans er stöðugt og treystir Drottni.
7Han skal ikke frykte for nogen ond tidende; hans hjerte er fast, det setter sin lit til Herren.
8Hjarta hans er öruggt, hann óttast eigi, og loks fær hann að horfa á fjendur sína auðmýkta.
8Hans hjerte er trygt; han frykter ikke, inntil han ser med lyst på sine fiender.
9Hann hefir miðlað mildilega, gefið fátækum, réttlæti hans stendur stöðugt að eilífu, horn hans gnæfir hátt í vegsemd.Hinn óguðlegi sér það, og honum gremst, nístir tönnum og tortímist. Ósk óguðlegra verður að engu.
9Han har strødd ut, han har gitt de fattige; hans rettferdighet står fast evindelig, hans horn skal ophøies med ære.
10Hinn óguðlegi sér það, og honum gremst, nístir tönnum og tortímist. Ósk óguðlegra verður að engu.
10Den ugudelige skal se det og harmes, han skal skjære tenner og optæres; de ugudeliges attrå blir til intet.