1Sálmur Davíðs, þá er hann gjörði sér upp vitfirringu frammi fyrir Abímelek, svo að Abímelek rak hann í burt, og hann fór burt.
1Av David, da han tedde sig som vanvittig for Abimelek, og denne jog ham fra sig, og han gikk bort.
2Ég vil vegsama Drottin alla tíma, ætíð sé lof hans mér í munni.
2Jeg vil love Herren til enhver tid, hans pris skal alltid være i min munn.
3Sál mín hrósar sér af Drottni, hinir hógværu skulu heyra það og fagna.
3Min sjel skal rose sig av Herren; de saktmodige skal høre det og glede sig.
4Miklið Drottin ásamt mér, tignum í sameiningu nafn hans.
4Pris Herrens storhet med mig, og la oss sammen ophøie hans navn!
5Ég leitaði Drottins, og hann svaraði mér, frelsaði mig frá öllu því er ég hræddist.
5Jeg søkte Herren, og han svarte mig, og han fridde mig fra alt det som forferdet mig.
6Lítið til hans og gleðjist, og andlit yðar skulu eigi blygðast.
6De så op til ham og strålte av glede, og deres åsyn rødmet aldri av skam.
7Hér er volaður maður sem hrópaði, og Drottinn heyrði hann og hjálpaði honum úr öllum nauðum hans.
7Denne elendige ropte, og Herren hørte, og han frelste ham av alle hans trengsler.
8Engill Drottins setur vörð kringum þá er óttast hann, og frelsar þá.
8Herrens engel leirer sig rundt omkring dem som frykter ham, og han utfrir dem.
9Finnið og sjáið, að Drottinn er góður, sæll er sá maður er leitar hælis hjá honum.
9Smak og se at Herren er god! Salig er den mann som tar sin tilflukt til ham.
10Óttist Drottin, þér hans heilögu, því að þeir er óttast hann líða engan skort.
10Frykt Herren, I hans hellige! For intet fattes dem som frykter ham.
11Ung ljón eiga við skort að búa og svelta, en þeir er leita Drottins fara einskis góðs á mis.
11De unge løver lider nød og hungrer, men dem som søker Herren, fattes ikke noget godt.
12Komið, börn, hlýðið á mig, ég vil kenna yður ótta Drottins.
12Kom, barn, hør mig! Jeg vil lære eder Herrens frykt.
13Ef einhver óskar lífs, þráir lífdaga til þess að njóta hamingjunnar,
13Hvem er den mann som har lyst til liv, som ønsker sig dager til å se lykke?
14þá varðveit tungu þína frá illu og varir þínar frá svikatali,
14Hold din tunge fra ondt og dine leber fra å tale svik!
15forðast illt og gjörðu gott, leita friðar og legg stund á hann.
15Vik fra ondt og gjør godt, søk fred og jag efter den!
16Augu Drottins hvíla á réttlátum, og eyru hans gefa gaum að hrópi þeirra.
16Herrens øine er vendt til de rettferdige, og hans ører til deres rop.
17Auglit Drottins horfir á þá er illa breyta, til þess að afmá minningu þeirra af jörðunni.
17Herrens åsyn er imot dem som gjør ondt, for å utrydde deres ihukommelse av jorden.
18Ef réttlátir hrópa, þá heyrir Drottinn, úr öllum nauðum þeirra frelsar hann þá.
18Hine roper, og Herren hører, og av alle deres trengsler utfrir han dem.
19Drottinn er nálægur þeim er hafa sundurmarið hjarta, þeim er hafa sundurkraminn anda, hjálpar hann.
19Herren er nær hos dem som har et sønderbrutt hjerte, og han frelser dem som har en sønderknust ånd.
20Margar eru raunir réttláts manns, en Drottinn frelsar hann úr þeim öllum.
20Mange er den rettferdiges ulykker, men Herren utfrir ham av dem alle.
21Hann gætir allra beina hans, ekki eitt af þeim skal brotið.Ógæfa drepur óguðlegan mann, þeir er hata hinn réttláta, skulu sekir dæmdir. [ (Psalms 34:23) Drottinn frelsar líf þjóna sinna, enginn sá er leitar hælis hjá honum, mun sekur dæmdur. ]
21Han tar vare på alle hans ben, ikke ett av dem blir sønderbrutt.
22Ógæfa drepur óguðlegan mann, þeir er hata hinn réttláta, skulu sekir dæmdir. [ (Psalms 34:23) Drottinn frelsar líf þjóna sinna, enginn sá er leitar hælis hjá honum, mun sekur dæmdur. ]
22Ulykke dreper den ugudelige, og de som hater den rettferdige, dømmes skyldige.
23Herren forløser sine tjeneres sjel, og ingen av dem som tar sin tilflukt til ham, dømmes skyldig.