¹Asafs-sálmur. Drottinn er alvaldur Guð, hann talar og kallar á jörðina frá upprás sólar til niðurgöngu hennar.

¹En salme av Asaf. Den Allmektige, Gud Herren, taler og kaller på jorden fra solens opgang til dens nedgang.

²Frá Síon, ímynd fegurðarinnar, birtist Guð í geisladýrð.

²Fra Sion, skjønnhetens krone, stråler Gud frem.

³Guð vor kemur og þegir ekki. Eyðandi eldur fer fyrir honum, og í kringum hann geisar stormurinn.

³Vår Gud kommer og skal ikke tie; ild fortærer for hans åsyn, og omkring ham stormer det sterkt.

⁴Hann kallar á himininn uppi og á jörðina, til þess að dæma lýð sinn:

⁴Han kaller på himmelen der oppe og på jorden for å dømme sitt folk:

⁵,,Safnið saman dýrkendum mínum, þeim er gjört hafa sáttmála við mig með fórnum.``

⁵Samle til mig mine fromme, som har inngått pakt med mig om offer!

⁶Þá kunngjörðu himnarnir réttlæti hans, því að Guð er sá sem dæmir. [Sela]

⁶Og himmelen kunngjør hans rettferdighet; for Gud er den som skal dømme. Sela.

⁷,,Heyr, þjóð mín, og lát mig tala, Ísrael, og lát mig áminna þig, ég er Drottinn, Guð þinn!

⁷Hør, mitt folk, jeg vil tale, Israel, jeg vil vidne for dig: Gud, din Gud, er jeg.

⁸Eigi er það vegna fórna þinna, að ég ávíta þig, brennifórnir þínar eru stöðuglega frammi fyrir mér.

⁸Ikke for dine offers skyld vil jeg straffe dig; dine brennoffer er alltid for mig.

⁹Ég þarf ekki að taka uxa úr húsi þínu né geithafra úr stíu þinni,

⁹Jeg vil ikke ta okser fra ditt hus eller bukker fra dine hegn.

¹⁰því að mín eru öll skógardýrin og skepnurnar á fjöllum þúsundanna.

¹⁰For mig hører alle dyr i skogen til, dyrene på fjellene i tusentall.

¹¹Ég þekki alla fugla á fjöllunum, og mér er kunnugt um allt það sem hrærist á mörkinni.

¹¹Jeg kjenner alle fjellenes fugler, og det som rører sig på marken, står for mig.

¹²Væri ég hungraður, mundi ég ekki segja þér frá því, því að jörðin er mín og allt sem á henni er.

¹²Om jeg hungret, vilde jeg ikke si det til dig; for mig hører jorderike til og alt det som fyller det.

¹³Et ég nauta kjöt, eða drekk ég hafra blóð?

¹³Mon jeg skulde ete oksers kjøtt og drikke bukkers blod?

¹⁴Fær Guði þakkargjörð að fórn og gjald Hinum hæsta þannig heit þín.

¹⁴Ofre Gud takksigelse og gi den Høieste det du har lovt,

¹⁵Ákalla mig á degi neyðarinnar, og ég mun frelsa þig, og þú skalt vegsama mig.``

¹⁵og kall på mig på nødens dag, så vil jeg utfri dig, og du skal prise mig.

¹⁶En við hinn óguðlega segir Guð: ,,Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín og taka sáttmála minn þér í munn,

¹⁶Men til den ugudelige sier Gud: Hvad har du med å fortelle om mine lover og føre min pakt i din munn?

¹⁷þar sem þú þó hatar aga og varpar orðum mínum að baki þér?

¹⁷Du hater jo tukt og kaster mine ord bak dig.

¹⁸Sjáir þú þjóf, leggur þú lag þitt við hann, og við hórkarla hefir þú samfélag.

¹⁸Når du ser en tyv, er du gjerne med ham, og med horkarler gjør du felles sak.

¹⁹Þú hleypir munni þínum út í illsku, og tunga þín bruggar svik.

¹⁹Din munn slipper du løs med ondt, og din tunge spinner sammen svik.

²⁰Þú situr og bakmælir bróður þínum og ófrægir son móður þinnar.

²⁰Du sitter og taler imot din bror, du baktaler din mors sønn.

²¹Slíkt hefir þú gjört, og ég ætti að þegja? Þú heldur, að ég sé líkur þér! Ég mun hegna þér og endurgjalda þér augljóslega.

²¹Dette har du gjort, og jeg har tidd; du tenkte jeg var som du; men jeg vil straffe dig og stille det frem for dine øine.

²²Hyggið að þessu, þér sem gleymið Guði, til þess að ég sundurrífi ekki og enginn fái bjargað.Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``

²²Legg merke til dette, I som glemmer Gud, forat jeg ikke skal sønderrive, og det er ingen som redder!

²³Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``

²³Den som ofrer takksigelse, ærer mig, og den som går den rette vei, ham vil jeg la skue Guds frelse.