1Komið, fögnum fyrir Drottni, látum gleðióp gjalla fyrir kletti hjálpræðis vors.
1Kom, la oss juble for Herren, la oss rope med fryd for vår frelses klippe!
2Komum með lofsöng fyrir auglit hans, syngjum gleðiljóð fyrir honum.
2La oss trede frem for hans åsyn med pris, la oss juble for ham med salmer!
3Því að Drottinn er mikill Guð og mikill konungur yfir öllum guðum.
3For Herren er en stor Gud og en stor konge over alle guder,
4Í hans hendi eru jarðardjúpin, og fjallatindarnir heyra honum til.
4han som har jordens dyp i sin hånd og fjellenes høider i eie,
5Hans er hafið, hann hefir skapað það, og hendur hans mynduðu þurrlendið.
5han som eier havet, for han har skapt det, og hans hender har gjort det tørre land.
6Komið, föllum fram og krjúpum niður, beygjum kné vor fyrir Drottni, skapara vorum,
6Kom, la oss kaste oss ned og bøie kne, la oss knele for Herrens, vår skapers åsyn!
7því að hann er vor Guð, og vér erum gæslulýður hans og hjörð sú, er hann leiðir. Ó að þér í dag vilduð heyra raust hans!
7For han er vår Gud, og vi er det folk han før, og den hjord hans hånd leder. Vilde I dog idag høre hans røst!
8Herðið eigi hjörtu yðar eins og hjá Meríba, eins og daginn við Massa í eyðimörkinni,
8Forherd ikke eders hjerte, likesom ved Meriba, likesom på Massadagen i ørkenen,
9þegar feður yðar freistuðu mín, reyndu mig, þótt þeir sæju verk mín.
9hvor eders fedre fristet mig! De satte mig på prøve, de som dog hadde sett min gjerning.
10Í fjörutíu ár hafði ég viðbjóð á þessari kynslóð, og ég sagði: ,,Þeir eru andlega villtur lýður og þekkja ekki vegu mína.``Þess vegna sór ég í reiði minni: ,,Þeir skulu eigi ganga inn til hvíldar minnar.``
10Firti år vemmedes jeg ved den slekt, og jeg sa: De er et folk med forvillet hjerte, og de kjenner ikke mine veier.
11Þess vegna sór ég í reiði minni: ,,Þeir skulu eigi ganga inn til hvíldar minnar.``
11Så svor jeg i min vrede: Sannelig, de skal ikke komme inn til min hvile.