¹Þá svaraði Bildad frá Súa og sagði:

¹A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:

²Hversu lengi ætlið þér að halda áfram þessu orðaskaki? Látið yður segjast, og því næst skulum vér talast við.

²Dokądże nie uczynicie koóca mowom? pomyślcie pierwej, a potem mówić będziemy.

³Hvers vegna erum vér metnir sem skepnur, orðnir heimskir í yðar augum?

³Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.

⁴Þú, sem tætir sjálfan þig sundur í reiði þinni, _ á jörðin þín vegna að fara í auðn og bjargið að færast úr stað sínum?

⁴Ty, który duszę twoję tracisz w zapalczywości twojej, azaż dla ciebie będzie opuszczona ziemia, a będą przeniesione skały z miejsca swego?

⁵Ljós hins óguðlega slokknar, og logi elds hans skín ekki.

⁵Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.

⁶Ljósið myrkvast í tjaldi hans, og það slokknar á lampanum yfir honum.

⁶Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

⁷Hans öflugu skref verða stutt, og ráðagjörð sjálfs hans steypir honum,

⁷Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

⁸því að hann rekst í netið með fætur sína, og hann gengur í möskvunum.

⁸Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

⁹Möskvi festist um hæl hans, lykkjan herðist að honum.

⁹Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.

¹⁰Snaran liggur falin á jörðinni, og gildran liggur fyrir honum á stígnum.

¹⁰Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

¹¹Skelfingar hræða hann allt um kring og hrekja hann áfram, hvar sem hann gengur.

¹¹Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

¹²Ógæfu hans tekur að svengja, og glötunin bíður búin eftir falli hans.

¹²Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

¹³Hún tærir húð hans, og frumburður dauðans etur limu hans.

¹³Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

¹⁴Hann er hrifinn burt úr tjaldi sínu, er hann treysti á, og það lætur hann ganga til konungs skelfinganna.

¹⁴Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

¹⁵Í tjaldi hans býr það, sem eigi er hans, brennisteini er stráð yfir bústað hans.

¹⁵Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.

¹⁶Að neðan þorna rætur hans, að ofan visna greinar hans.

¹⁶Ze spodku korzeó jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta GałąË™ jego.

¹⁷Minning hans hverfur af jörðunni, og nafn hans er ekki nefnt á völlunum.

¹⁷Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

¹⁸Menn hrinda honum frá ljósinu út í myrkrið og reka hann burt af jarðríki.

¹⁸Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

¹⁹Hann mun hvorki eiga börn né buru meðal þjóðar sinnar, og enginn, sem undan hefir komist, er í híbýlum hans.

¹⁹Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

²⁰Yfir skapadægri hans skelfast eftirkomendurnir, og hrylling grípur þá, er fyrr voru uppi.Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.

²⁰Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

²¹Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.

²¹Takoweć są mieszkania niezbożnego, i do tego przychodzi temu, który nie zna Boga.