1Þá svaraði Job og sagði:
1A Ijob odpowiadając rzekł:
2En hvað þú hefir hjálpað hinum þróttlausa, stutt hinn máttvana armlegg!
2Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?
3En hvað þú hefir ráðið hinum óvitra og kunngjört mikla speki!
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
4Fyrir hverjum hefir þú flutt ræðu þína, og hvers andi var það, sem gekk fram úr þér?
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
5Andar hinna framliðnu í undirdjúpunum skelfast ásamt vötnunum og íbúum þeirra.
5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
6Naktir liggja undirheimar fyrir Guði og undirdjúpin skýlulaus.
6Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.
7Hann þenur norðrið út yfir auðninni og lætur jörðina svífa í tómum geimnum,
7Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.
8hann bindur vatnið saman í skýjum sínum, og þó brestur skýflókinn ekki undir því,
8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
9hann byrgir fyrir ásjónu hásætis síns með því að breiða ský sitt yfir hana.
9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
10Marklínu hefir hann dregið hringinn í kring á haffletinum, þar sem mætast ljós og myrkur.
10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
11Stoðir himinsins nötra og hræðast ógnun hans.
11Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.
12Með mætti sínum æsir hann hafið, og með hyggindum sínum sundurmolar hann hafdrekann.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
13Fyrir andgusti hans verður himinninn heiður, hönd hans leggur í gegn hinn flughraða dreka.Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?
13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
14Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?
14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?