¹Að sönnu á silfrið upptökustað og gullið, sem menn hreinsa, fundarstað.

¹Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.

²Járn er tekið úr jörðu, og steinn er bræddur að eiri.

²Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

³Maðurinn hefir gjört enda á myrkrinu, og til ystu takmarka rannsakar hann steinana, sem faldir eru í kolniðamyrkri.

³Celu ciemnościom ułożonego i koóca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

⁴Hann brýtur námugöng fjarri þeim, sem í dagsbirtunni búa, gleymdur mannafótum, fjarlægur mönnum hangir hann, svífur hann.

⁴Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

⁵Upp úr jörðinni sprettur brauð, en niðri í henni er öllu umturnað eins og af eldi.

⁵Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.

⁶Safírinn finnst í grjóti jarðarinnar, og gullkorn fær sá er grefur.

⁶W niektórych miejscach jest kamieó Safir, i piasek złoty;

⁷Örninn þekkir eigi veginn þangað, og valsaugað sér hann ekki,

⁷A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

⁸hin drembnu rándýr ganga hann eigi, ekkert ljón fer hann.

⁸Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.

⁹Á tinnusteinana leggur maðurinn hönd sína, umturnar fjöllunum frá rótum.

⁹Na krzemieó ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

¹⁰Hann heggur göng í björgin, og auga hans sér alls konar dýrindi.

¹⁰Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

¹¹Hann bindur fyrir vatnsæðarnar, til þess að þær tárist ekki, og leiðir leynda hluti fram í dagsbirtuna.

¹¹Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

¹²En spekin, hvar er hana að finna, og hvar á viskan heima?

¹²Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

¹³Enginn maður þekkir veginn til hennar, og hana er ekki að finna á landi lifenda.

¹³Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

¹⁴Undirdjúpið segir: ,,Í mér er hún ekki!`` og hafið segir: ,,Ekki er hún hjá mér!``

¹⁴Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

¹⁵Hún fæst ekki fyrir skíragull, og ekki verður silfur reitt sem andvirði hennar.

¹⁵Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.

¹⁶Eigi verður hún Ófírgulli goldin né dýrum sjóam- og safírsteinum.

¹⁶Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.

¹⁷Gull og gler kemst ekki til jafns við hana, og hún fæst ekki í skiptum fyrir ker af skíragulli.

¹⁷Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.

¹⁸Kóralla og krystalla er ekki að nefna, og að eiga spekina er meira um vert en perlur.

¹⁸Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.

¹⁹Tópasar Blálands komast ekki til jafns við hana, hún verður ekki goldin með hreinasta gulli.

¹⁹Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.

²⁰Já spekin, hvaðan kemur hún, og hvar á viskan heima?

²⁰Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?

²¹Hún er falin augum allra þeirra er lifa, og fuglum loftsins er hún hulin.

²¹Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.

²²Undirdjúpin og dauðinn segja: ,,Með eyrum vorum höfum vér heyrt hennar getið.``

²²Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.

²³Guð veit veginn til hennar, og hann þekkir heimkynni hennar.

²³Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.

²⁴Því að hann sér til endimarka jarðar, lítur allt, sem undir himninum er.

²⁴Bo on na koóczyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.

²⁵Þá er hann ákvað þunga vindarins og ákvarðaði takmörk vatnsins,

²⁵Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

²⁶þá er hann setti regninu lög og veg eldingunum,

²⁶On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

²⁷þá sá hann hana og kunngjörði hana, fékk henni stað og rannsakaði hana einnig.Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``

²⁷W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

²⁸Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``

²⁸Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźó Paóska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.