¹Þá svaraði Drottinn Job úr stormviðrinu og sagði:

¹Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

²Hver er sá, sem myrkvar ráðsályktun Guðs með óskynsamlegum orðum?

²Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

³Gyrð lendar þínar eins og maður, þá mun ég spyrja þig, og þú skalt fræða mig.

³Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.

⁴Hvar varst þú, þegar ég grundvallaði jörðina? Seg fram, ef þú hefir þekkingu til.

⁴Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.

⁵Hver ákvað mál hennar _ þú veist það! _ eða hver þandi mælivaðinn yfir hana?

⁵Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?

⁶Á hvað var stólpum hennar hleypt niður, eða hver lagði hornstein hennar,

⁶Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamieó jej węgielny?

⁷þá er morgunstjörnurnar sungu gleðisöng allar saman og allir guðssynir fögnuðu?

⁷Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.

⁸Og hver byrgði hafið inni með hurðum, þá er það braust fram, gekk út af móðurkviði,

⁸Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

⁹þá er ég fékk því skýin að klæðnaði og svartaþykknið að reifum?

⁹Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

¹⁰þá er ég braut því takmörk og setti slagbranda fyrir og hurðir

¹⁰Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

¹¹og mælti: ,,Hingað skaltu komast og ekki lengra, hér skulu þínar hreyknu hrannir brotna!``

¹¹I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

¹²Hefir þú nokkurn tíma á ævi þinni boðið út morgninum, vísað morgunroðanum á stað hans,

¹²Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

¹³til þess að hann gripi í jaðar jarðarinnar og hinir óguðlegu yrðu hristir af henni?

¹³Aby ogarnęła koóczyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

¹⁴Hún breytist eins og leir undir signeti, og allt kemur fram eins og á klæði.

¹⁴Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

¹⁵Og hinir óguðlegu verða sviptir ljósinu og hinn upplyfti armleggur sundur brotinn.

¹⁵I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

¹⁶Hefir þú komið að uppsprettum hafsins og gengið á botni undirdjúpsins?

¹⁶Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

¹⁷Hafa hlið dauðans opnast fyrir þér og hefir þú séð hlið svartamyrkursins?

¹⁷Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?

¹⁸Hefir þú litið yfir breidd jarðarinnar? Seg fram, fyrst þú veist það allt saman.

¹⁸Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?

¹⁹Hvar er vegurinn þangað sem ljósið býr, og myrkrið _ hvar á það heima,

¹⁹Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

²⁰svo að þú gætir flutt það heim í landareign þess og þekktir göturnar heim að húsi þess?

²⁰Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

²¹Þú veist það, því að þá fæddist þú, og tala daga þinna er há!

²¹Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?

²²Hefir þú komið til forðabúrs snjávarins og séð forðabúr haglsins,

²²Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

²³sem ég hefi geymt til tíma neyðarinnar, til orustu- og ófriðardagsins?

²³Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzieó bitwy i wojny.

²⁴Hvar er vegurinn þangað sem ljósið skiptist og austanvindurinn dreifist yfir jörðina?

²⁴Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

²⁵Hver hefir búið til rennu fyrir steypiregnið og veg fyrir eldingarnar

²⁵Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

²⁶til þess að láta rigna yfir mannautt land, yfir eyðimörkina, þar sem enginn býr,

²⁶Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

²⁷til þess að metta auðnir og eyðilönd og láta grængresi spretta?

²⁷Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.

²⁸Á regnið föður eða hver hefir getið daggardropana?

²⁸Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

²⁹Af kviði hverrar er ísinn útgenginn, og hrím himinsins _ hver fæddi það?

²⁹Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

³⁰Vötnin þéttast eins og steinn, og yfirborð fljótsins verður samfrosta.

³⁰Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

³¹Getur þú þrengt sjöstirnis-böndin eða fær þú leyst fjötra Óríons?

³¹Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?

³²Lætur þú stjörnumerki dýrahringsins koma fram á sínum tíma og leiðir þú Birnuna með húnum hennar?

³²Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz?

³³Þekkir þú lög himinsins eða ákveður þú yfirráð hans yfir jörðunni?

³³I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?

³⁴Getur þú lyft raust þinni upp til skýsins, svo að vatnaflaumurinn hylji þig?

³⁴Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

³⁵Getur þú sent eldingarnar, svo að þær fari og segi við þig: ,,Hér erum vér!``

³⁵Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

³⁶Hver hefir lagt vísdóm í hin dimmu ský eða hver hefir gefið loftsjónunum vit?

³⁶Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?

³⁷Hver telur skýin með visku, og vatnsbelgir himinsins _ hver hellir úr þeim,

³⁷Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

³⁸þegar moldin rennur saman í kökk og hnausarnir loða hver við annan?

³⁸Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

³⁹Veiðir þú bráðina fyrir ljónynjuna, og seður þú græðgi ungljónanna,

³⁹Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?

⁴⁰þá er þau kúra í bæli sínu og vaka yfir veiði í þéttum runni?Hver býr hrafninum fæðu hans, þá er ungar hans hrópa til Guðs, flögra til og frá ætislausir?

⁴⁰Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

⁴¹Hver býr hrafninum fæðu hans, þá er ungar hans hrópa til Guðs, flögra til og frá ætislausir?

⁴¹Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?