¹Veist þú tímann, nær steingeiturnar bera? Gefur þú gaum að fæðingarhríðum hindanna?

¹Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?

²Telur þú mánuðina, sem þær ganga með, og veist þú tímann, nær þær bera?

²Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?

³Þær leggjast á knén, fæða kálfa sína, þær losna fljótt við kvalir sínar.

³Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;

⁴Kálfar þeirra verða sterkir, vaxa í haganum, fara burt og koma ekki aftur til þeirra.

⁴Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.

⁵Hver hefir látið skógarasnann ganga lausan og hver hefir leyst fjötra villiasnans,

⁵Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

⁶sem ég hefi gefið eyðivelli að bústað og saltsléttu að heimkynni?

⁶Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.

⁷Hann hlær að hávaða borgarinnar, hann heyrir ekki köll rekstrarmannsins.

⁷On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

⁸Það sem hann leitar uppi á fjöllunum, er haglendi hans, og öllu því sem grænt er, sækist hann eftir.

⁸Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

⁹Mun vísundurinn vera fús til að þjóna þér eða mun hann standa um nætur við stall þinn?

⁹Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?

¹⁰Getur þú bundið vísundinn með bandinu við plógfarið eða mun hann herfa dalgrundirnar á eftir þér?

¹⁰Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?

¹¹Reiðir þú þig á hann, af því að kraftur hans er mikill, og trúir þú honum fyrir arði þínum?

¹¹Izali się spuścisz naó, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?

¹²Treystir þú honum til að flytja sáð þitt heim og til að safna því á þreskivöll þinn?

¹²Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

¹³Strúthænan baðar glaðlega vængjunum, en er nokkurt ástríki í þeim vængjum og flugfjöðrum?

¹³Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

¹⁴Nei, hún fær jörðinni egg sín og lætur þau hitna í moldinni

¹⁴Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.

¹⁵og gleymir, að fótur getur brotið þau og dýr merkurinnar troðið þau sundur.

¹⁵A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.

¹⁶Hún er hörð við unga sína, eins og hún ætti þá ekki, þótt fyrirhöfn hennar sé árangurslaus, þá er hún laus við ótta,

¹⁶Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

¹⁷því að Guð synjaði henni um visku og veitti henni enga hlutdeild í hyggindum.

¹⁷Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

¹⁸En þegar hún sveiflar sér í loft upp, þá hlær hún að hestinum og þeim sem á honum situr.

¹⁸Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

¹⁹Gefur þú hestinum styrkleika, klæðir þú makka hans flaksandi faxi?

¹⁹Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

²⁰Lætur þú hann stökkva eins og engisprettu? Fagurlega frýsar hann, en hræðilega!

²⁰Izali go ustraszysz jako szaraóczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

²¹Hann krafsar upp grundina og kætist af styrkleikanum, hann fer út á móti hertygjunum.

²¹Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

²²Hann hlær að hræðslunni og skelfist ekki og hopar ekki fyrir sverðinu.

²²Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

²³Á baki hans glamrar í örvamælinum, spjót og lensa leiftra.

²³Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

²⁴Með hávaða og harki hendist hann yfir jörðina og eigi verður honum haldið, þá er lúðurinn gellur.

²⁴Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.

²⁵Í hvert sinn er lúðurinn gellur, hvíar hann, og langar leiðir nasar hann bardagann, þrumurödd fyrirliðanna og herópið.

²⁵Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

²⁶Er það fyrir þín hyggindi að haukurinn lyftir flugfjöðrunum, breiðir út vængi sína í suðurátt?

²⁶Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?

²⁷Er það eftir þinni skipun að örninn flýgur svo hátt og byggir hreiður sitt hátt uppi?

²⁷Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?

²⁸Á klettunum á hann sér býli og ból, á klettasnösum og fjallatindum.

²⁸Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.

²⁹Þaðan skyggnist hann að æti, augu hans sjá langar leiðir.Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.

²⁹Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.

³⁰Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.

³⁰Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.