¹Kalla þú bara! Ætli nokkur svari þér? og til hvers af hinum heilögu viltu snúa þér?

¹Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?

²Því að gremjan drepur heimskingjann, og öfundin deyðir einfeldninginn.

²Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.

³Ég hefi að vísu séð heimskingjann festa djúpar rætur, en varð þó skyndilega að formæla bústað hans.

³Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.

⁴Börn hans eru fjarlæg hjálpinni, þau eru troðin niður í hliðinu, og enginn bjargar.

⁴Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.

⁵Uppskeru hans etur hinn hungraði, já, jafnvel inn í þyrna sækir hann hana, og hinir þyrstu þrá eigur hans.

⁵Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.

⁶Því að óhamingjan vex ekki upp úr moldinni, og mæðan sprettur ekki upp úr jarðveginum.

⁶Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.

⁷Nei, maðurinn fæðist til mæðu, eins og neistarnir fljúga upp í loftið.

⁷Ale człowiek na kłopot się rodzi jako iskry z węgla latają w górę.

⁸En ég mundi snúa mér til hins Almáttka og bera málefni mitt upp fyrir Guði,

⁸Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;

⁹honum, sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega, dásemdarverk, sem eigi verða talin,

⁹Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;

¹⁰sem gefur regn á jörðina og sendir vatn yfir vellina

¹⁰Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

¹¹til þess að hefja hina lítilmótlegu hátt upp, og til þess að hinir sorgbitnu öðlist mikla sælu;

¹¹Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;

¹²honum, sem gjörir að engu áform hinna lævísu, svo að hendur þeirra koma engu varanlegu til leiðar,

¹²Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;

¹³sem veiðir vitringana í slægð þeirra, svo að ráð hinna slungnu kollsteypast.

¹³Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.

¹⁴Á daginn reka þeir sig á myrkur, og sem um nótt þreifa þeir fyrir sér um hádegið.

¹⁴We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

¹⁵Þannig frelsar hann munaðarleysingjann úr gini þeirra og fátæklinginn undan valdi hins sterka.

¹⁵Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.

¹⁶Þannig er von fyrir hinn vesala, og illskan lokar munni sínum.

¹⁶Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.

¹⁷Sjá, sæll er sá maður, er Guð hirtir, lítilsvirð því eigi ögun hins Almáttka.

¹⁷Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

¹⁸Því að hann særir, en bindur og um, hann slær, og hendur hans græða.

¹⁸Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.

¹⁹Úr sex nauðum frelsar hann þig, og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt.

¹⁹Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.

²⁰Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og í orustunni undan valdi sverðsins.

²⁰W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.

²¹Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast, er eyðingin kemur.

²¹Przed biczem języka ukryty będziesz, a nie ulękniesz się w spustoszeniu, gdy przyjdzie.

²²Að eyðing og hungri getur þú hlegið, og villidýrin þarft þú ekki að óttast.

²²W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.

²³Því að þú ert í bandalagi við steina akurlendisins, og dýr merkurinnar eru í sátt við þig.

²³Bo z kamieniem polnym będzie przymierze twoje, a okrutny zwierz polny spokojnym ci się stawi.

²⁴Og þú munt komast að raun um, að tjald þitt er heilt, þú kannar bústað þinn og saknar einskis.

²⁴I poznasz, że jest spokojny przybytek twój, i nawiedzisz mieszkanie twoje, a nie zgrzeszysz.

²⁵Og þú munt komast að raun um, að niðjar þínir eru margir og afsprengi þitt sem gras á jörðu.

²⁵Doznasz też, iż rozmnożone będzie nasienie twoje, a potomstwo twoje będzie jako ziele ziemi.

²⁶Í hárri elli munt þú ganga inn í gröfina, eins og kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma.Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!

²⁶Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.

²⁷Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!

²⁷Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.