¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Hlustið gaumgæfilega á mál mitt, og látið það vera huggun af yðar hendi.

²Oid atentamente mi palabra, Y sea esto vuestros consuelos.

³Unnið mér þess, að ég tali, og þegar ég hefi talað út, þá mátt þú hæða.

³Soportadme, y yo hablaré; Y después que hubiere hablado, escarneced.

⁴Er ég þá að kvarta yfir mönnum? eða hví skyldi ég ekki vera óþolinmóður?

⁴¿Hablo yo á algún hombre? Y ¿por qué no se ha de angustiar mi espíritu?

⁵Lítið til mín og undrist og leggið hönd á munn!

⁵Miradme, y espantaos, Y poned la mano sobre la boca.

⁶Já, þegar ég hugsa um það, skelfist ég, og hryllingur fer um mig allan.

⁶Aun yo mismo, cuando me acuerdo, me asombro, Y toma temblor mi carne.

⁷Hvers vegna lifa hinir óguðlegu, verða gamlir, já, magnast að krafti?

⁷¿Por qué viven los impíos, Y se envejecen, y aun crecen en riquezas?

⁸Niðjar þeirra dafna fyrir augliti þeirra hjá þeim og afsprengi þeirra fyrir augum þeirra.

⁸Su simiente con ellos, compuesta delante de ellos; Y sus renuevos delante de sus ojos.

⁹Hús þeirra eru óhult og óttalaus, og hirtingarvöndur Guðs kemur ekki niður á þeim.

⁹Sus casas seguras de temor, Ni hay azote de Dios sobre ellos.

¹⁰Boli þeirra kelfir og kemur að gagni, kýr þeirra ber og lætur ekki kálfi.

¹⁰Sus vacas conciben, no abortan; Paren sus vacas, y no malogran su cría.

¹¹Þeir hleypa út börnum sínum eins og lambahjörð, og smásveinar þeirra hoppa og leika sér.

¹¹Salen sus chiquitos como manada, Y sus hijos andan saltando.

¹²Þeir syngja hátt undir með bumbum og gígjum og gleðjast við hljóm hjarðpípunnar.

¹²Al son de tamboril y cítara saltan, Y se huelgan al son del órgano.

¹³Þeir eyða dögum sínum í velgengni og fara til Heljar í friði,

¹³Gastan sus días en bien, Y en un momento descienden á la sepultura.

¹⁴og þó sögðu þeir við Guð: ,,Vík frá oss _ að þekkja þína vegu girnumst vér eigi.

¹⁴Dicen pues á Dios: Apártate de nosotros, Que no queremos el conocimiento de tus caminos.

¹⁵Hvað er hinn Almáttki, að vér skyldum dýrka hann, og hvað skyldi það stoða oss að leita hans í bæn?``

¹⁵¿Quién es el Todopoderoso, para que le sirvamos? ¿Y de qué nos aprovechará que oremos á él?

¹⁶Sjá, gæfa þeirra er ekki á þeirra valdi, _ ráðlag óguðlegra er fjarri mér.

¹⁶He aquí que su bien no está en manos de ellos: El consejo de los impíos lejos esté de mí.

¹⁷Hversu oft slokknar þá á lampa hinna óguðlegu, og hversu oft kemur ógæfa þeirra yfir þá? Hversu oft deilir Guð þeim hlutskiptum í reiði sinni?

¹⁷Oh cuántas veces la lámpara de los impíos es apagada, Y viene sobre ellos su quebranto, Y Dios en su ira les reparte dolores!

¹⁸Hversu oft verða þeir sem strá fyrir vindi og sem sáðir, er stormurinn feykir burt?

¹⁸Serán como la paja delante del viento, Y como el tamo que arrebata el torbellino.

¹⁹,,Guð geymir börnum hans óhamingju hans.`` Endurgjaldi hann honum sjálfum, svo að hann fái að kenna á því!

¹⁹Dios guardará para sus hijos su violencia; Y le dará su pago, para que conozca.

²⁰Sjái augu sjálfs hans glötun hans, og drekki hann sjálfur af reiði hins Almáttka!

²⁰Verán sus ojos su quebranto, Y beberá de la ira del Todopoderoso.

²¹Því að hvað hirðir hann um hús sitt eftir dauðann, þegar tala mánaða hans er fullnuð?

²¹Porque ¿qué deleite tendrá él de su casa después de sí, Siendo cortado el número de sus meses?

²²Ætla menn að kenna Guði visku eða dæma hinn hæsta?

²²¿Enseñará alguien á Dios sabiduría, Juzgando él á los que están elevados?

²³Einn deyr í mestu velgengni, fullkomlega áhyggjulaus og ánægður,

²³Este morirá en el vigor de su hermosura, todo quieto y pacífico.

²⁴trog hans eru full af mjólk, og mergurinn í beinum hans er safamikill.

²⁴Sus colodras están llenas de leche, Y sus huesos serán regados de tuétano.

²⁵Og annar deyr með beiskju í huga og hefir aldrei notið hamingjunnar.

²⁵Y estotro morirá en amargura de ánimo, Y no habiendo comido jamás con gusto.

²⁶Þeir hvíla báðir í duftinu, og maðkarnir hylja þá.

²⁶Igualmente yacerán ellos en el polvo, Y gusanos los cubrirán.

²⁷Sjá, ég þekki hugsanir yðar og fyrirætlanir, að beita mig ofbeldi.

²⁷He aquí, yo conozco vuestros pensamientos, Y las imaginaciones que contra mí forjáis.

²⁸Þegar þér segið: ,,Hvar er hús harðstjórans og hvar er tjaldið, sem hinir óguðlegu bjuggu í?``

²⁸Porque decís: ¿Qué es de la casa del príncipe, Y qué de la tienda de las moradas de los impíos?

²⁹hafið þér þá ekki spurt vegfarendur, _ og sönnunum þeirra munuð þér ekki hafna _

²⁹¿No habéis preguntado á los que pasan por los caminos, Por cuyas señas no negaréis,

³⁰að á degi glötunarinnar er hinum vonda þyrmt, á reiðinnar degi er þeim skotið undan.

³⁰Que el malo es reservado para el día de la destrucción? Presentados serán en el día de las iras.

³¹Hver setur honum breytni hans fyrir sjónir? Og þegar hann gjörir eitthvað, hver endurgeldur honum?

³¹¿Quién le denunciará en su cara su camino? Y de lo que él hizo, ¿quién le dará el pago?

³²Og til grafar er hann borinn og vakað er yfir legstaðnum.

³²Porque llevado será él á los sepulcros, Y en el montón permanecerá.

³³Moldarhnausar dalsins liggja mjúklega ofan á honum, og eftir honum flykkjast allir menn, eins og óteljandi eru á undan honum farnir.Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!

³³Los terrones del valle le serán dulces; Y tras de él será llevado todo hombre, Y antes de él han ido innumerables.

³⁴Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!

³⁴¿Cómo pues me consoláis en vano, Viniendo á parar vuestras respuestas en falacia?