¹Já, yfir þessu titrar hjarta mitt og hrökkur upp úr stað sínum.

¹A ESTO también se espanta mi corazón, Y salta de su lugar.

²Heyrið, heyrið drunur raddar hans og hvininn, sem út fer af munni hans.

²Oid atentamente su voz terrible, y el sonido que sale de su boca.

³Undir öllum himninum lætur hann eldinguna þjóta og leiftur sitt út á jaðra jarðarinnar.

³Debajo de todos los cielos lo dirige, Y su luz hasta los fines de la tierra.

⁴Á eftir því kemur öskrandi skrugga, hann þrumar með sinni tignarlegu raust og heldur eldingunum ekki aftur, þá er raust hans lætur til sín heyra.

⁴Después de ella bramará el sonido, Tronará él con la voz de su magnificencia; Y aunque sea oída su voz, no los detiene.

⁵Guð þrumar undursamlega með raust sinni, hann sem gjörir mikla hluti, er vér eigi skiljum.

⁵Tronará Dios maravillosamente con su voz; El hace grandes cosas, que nosotros no entendemos.

⁶Því að hann segir við snjóinn: ,,Fall þú á jörðina,`` og eins við hellirigninguna og hennar dynjandi helliskúrir.

⁶Porque á la nieve dice: Desciende á la tierra; También á la llovizna, Y á los aguaceros de su fortaleza.

⁷Hann innsiglar hönd sérhvers manns, til þess að allir menn viðurkenni verk hans.

⁷Así hace retirarse á todo hombre, Para que los hombres todos reconozcan su obra.

⁸Þá fara villidýrin í fylgsni sín og hvílast í bælum sínum.

⁸La bestia se entrará en su escondrijo, Y estaráse en sus moradas.

⁹Stormurinn kemur úr forðabúrinu og kuldinn af norðanvindunum.

⁹Del mediodía viene el torbellino, Y el frío de los vientos del norte.

¹⁰Fyrir andgust Guðs verður ísinn til, og víð vötnin eru lögð í læðing.

¹⁰Por el soplo de Dios se da el hielo, Y las anchas aguas son constreñidas.

¹¹Hann hleður skýin vætu, tvístrar leifturskýi sínu víðsvegar.

¹¹Regando también llega á disipar la densa nube, Y con su luz esparce la niebla.

¹²En það snýst í allar áttir, eftir því sem hann leiðir það, til þess að það framkvæmi allt það er hann býður því, á yfirborði allrar jarðarinnar.

¹²Asimismo por sus designios se revuelven las nubes en derredor, Para hacer sobre la haz del mundo, En la tierra, lo que él les mandara.

¹³Hann lætur því ljósta niður, hvort sem það er til hirtingar eða til að vökva jörðina eða til að blessa hana.

¹³Unas veces por azote, otras pos causa de su tierra, Otras por misericordia las hará parecer.

¹⁴Hlýð þú á þetta, Job, stattu kyrr og gef gaum að dásemdum Guðs.

¹⁴Escucha esto, Job; Repósate, y considera las maravillas de Dios.

¹⁵Skilur þú, hvernig Guð felur þeim hlutverk þeirra og lætur leiftur skýja sinna skína?

¹⁵¿Supiste tú cuándo Dios las ponía en concierto, Y hacía levantar la luz de su nube?

¹⁶Skilur þú, hvernig skýin svífa, dásemdir hans, sem fullkominn er að vísdómi,

¹⁶¿Has tú conocido las diferencias de las nubes, Las maravillas del Perfecto en sabiduría?

¹⁷þú, sem fötin hitna á, þá er jörðin mókir í sunnanmollu?

¹⁷¿Por qué están calientes tus vestidos Cuando se fija el viento del mediodía sobre la tierra?

¹⁸Þenur þú út með honum heiðhimininn, sem fastur er eins og steyptur spegill?

¹⁸¿Extendiste tú con él los cielos, Firmes como un espejo sólido?

¹⁹Kenn oss, hvað vér eigum að segja við hann! Vér megnum ekkert fram að færa fyrir myrkri.

¹⁹Muéstranos qué le hemos de decir; Porque nosotros no podemos componer las ideas á causa de las tinieblas.

²⁰Á að segja honum, að ég ætli að tala? Eða hefir nokkur sagt, að hann óski að verða gjöreyddur?

²⁰¿Será preciso contarle cuando yo hablaré? Por más que el hombre razone, quedará como abismado.

²¹Og nú sjá menn að sönnu ekki ljósið, sem skín skært að skýjabaki, en vindurinn þýtur áfram og sópar skýjunum burt.

²¹He aquí aún: no se puede mirar la luz esplendente en los cielos, Luego que pasa el viento y los limpia,

²²Gullið kemur úr norðri, um Guð lykur ógurlegur ljómi.

²²Viniendo de la parte del norte la dorada claridad. En Dios hay una majestad terrible.

²³Vér náum eigi til hins Almáttka, til hans, sem er mikill að mætti. En réttinn og hið fulla réttlæti vanrækir hann ekki.Fyrir því óttast mennirnir hann, en hann lítur ekki við neinum sjálfbirgingum.

²³El es Todopoderoso, al cual no alcanzamos, grande en potencia; Y en juicio y en multitud de justicia no afligirá.

²⁴Fyrir því óttast mennirnir hann, en hann lítur ekki við neinum sjálfbirgingum.

²⁴Temerlo han por tanto los hombres: El no mira á los sabios de corazón.