Icelandic

Spanish: Reina Valera (1909)

Proverbs

11

1Svikavog er Drottni andstyggð, en full vog yndi hans.
1EL peso falso abominación es á Jehová: Mas la pesa cabal le agrada.
2Komi hroki, kemur smán, en hjá lítillátum er viska.
2Cuando viene la soberbia, viene también la deshonra: Mas con los humildes es la sabiduría.
3Ráðvendni hreinskilinna leiðir þá, en undirferli svikulla tortímir þeim.
3La integridad de los rectos los encaminará: Mas destruirá á los pecadores la perversidad de ellos.
4Auðæfi stoða ekki á degi reiðinnar, en réttlæti frelsar frá dauða.
4No aprovecharán las riquezas en el día de la ira: Mas la justicia librará de muerte.
5Réttlæti hins ráðvanda gjörir veg hans sléttan, en hinn óguðlegi fellur um guðleysi sitt.
5La justicia del perfecto enderezará su camino: mas el impío por su impiedad caerá.
6Réttlæti hinna hreinskilnu frelsar þá, en hinir svikulu ánetjast í eigin græðgi.
6La justicia de los rectos los librará: Mas los pecadores en su pecado serán presos.
7Þegar óguðlegur maður deyr, verður von hans að engu, og eftirvænting glæpamannanna er að engu orðin.
7Cuando muere el hombre impío, perece su esperanza; Y la espectativa de los malos perecerá.
8Hinn réttláti frelsast úr nauðum, og hinn óguðlegi kemur í hans stað.
8El justo es librado de la tribulación: Mas el impío viene en lugar suyo.
9Með munninum steypir hinn guðlausi náunga sínum í glötun, en hinir réttlátu frelsast fyrir þekkingu.
9El hipócrita con la boca daña á su prójimo: Mas los justos son librados con la sabiduría.
10Borgin fagnar yfir gæfu réttlátra, og þegar óguðlegir farast, gjalla gleðiópin.
10En el bien de los justos la ciudad se alegra: Mas cuando los impíos perecen, hay fiestas.
11Borgin hefst fyrir blessun hreinskilinna, en fyrir munn óguðlegra steypist hún.
11Por la bendición de los rectos la ciudad será engrandecida: Mas por la boca de los impíos ella será trastornada.
12Óvitur maður sýnir náunga sínum fyrirlitningu, en hygginn maður þegir.
12El que carece de entendimiento, menosprecia á su prójimo: Mas el hombre prudente calla.
13Sá er gengur um sem rógberi, lýstur upp leyndarmálum, en sá sem er staðfastur í lund, leynir sökinni.
13El que anda en chismes, descubre el secreto: Mas el de espíritu fiel encubre la cosa.
14Þar sem engin stjórn er, þar fellur þjóðin, en þar sem margir ráðgjafar eru, fer allt vel.
14Cuando faltaren las industrias, caerá el pueblo: Mas en la multitud de consejeros hay salud.
15Hrapallega fer fyrir þeim, er gengur í ábyrgð fyrir annan mann, en sá sem hatar handsöl, er óhultur.
15Con ansiedad será afligido el que fiare al extraño: Mas el que aborreciere las fianzas vivirá confiado.
16Yndisleg kona hlýtur sæmd, og hinir sterku hljóta auðæfi.
16La mujer graciosa tendrá honra: Y los fuertes tendrán riquezas.
17Kærleiksríkur maður gjörir sálu sinni gott, en hinn grimmi kvelur sitt eigið hold.
17A su alma hace bien el hombre misericordioso: Mas el cruel atormenta su carne.
18Hinn óguðlegi aflar sér svikuls ávinnings, en sá er réttlæti sáir, sannra launa.
18El impío hace obra falsa: Mas el que sembrare justicia, tendrá galardón firme.
19Iðki einhver réttlæti, þá leiðir það til lífs, en ef hann eltir hið illa, leiðir það hann til dauða.
19Como la justicia es para vida, Así el que sigue el mal es para su muerte.
20Andstyggð fyrir Drottni eru þeir, sem hafa rangsnúið hjarta, en yndi hans þeir, er breyta ráðvandlega.
20Abominación son á Jehová los perversos de corazón: Mas los perfectos de camino le son agradables.
21Hér er höndin upp á það: Hinn vondi sleppur ekki óhegndur! en niðjar réttlátra komast undan.
21Aunque llegue la mano á la mano, el malo no quedará sin castigo: Mas la simiente de los justos escapará.
22Eins og gullhringur í svínstrýni, svo er fríð kona, sem enga siðprýði kann.
22Zarcillo de oro en la nariz del puerco, Es la mujer hermosa y apartada de razón.
23Óskir hinna réttlátu leiða aðeins til góðs, en vonir óguðlegra leiða yfir sig reiðidóm.
23El deseo de los justos es solamente bien: Mas la esperanza de los impíos es enojo.
24Sumir miðla öðrum mildilega, og eignast æ meira, aðrir halda í meira en rétt er, og verða þó fátækari.
24Hay quienes reparten, y les es añadido más: Y hay quienes son escasos más de lo que es justo, mas vienen á pobreza.
25Velgjörðasöm sál mettast ríkulega, og sá sem gefur öðrum að drekka, mun og sjálfur drykk hljóta.
25El alma liberal será engordada: Y el que saciare, él también será saciado.
26Fólkið formælir þeim, sem heldur í kornið, en blessun kemur yfir höfuð þess, er selur það.
26Al que retiene el grano, el pueblo lo maldecirá: Mas bendición será sobre la cabeza del que vende.
27Sá sem leitar góðs, stundar það, sem velþóknanlegt er, en sá sem sækist eftir illu, verður fyrir því.
27El que madruga al bien, buscará favor: Mas el que busca el mal, vendrále.
28Sá sem treystir á auð sinn, hann fellur, en hinir réttlátu munu grænka eins og laufið.
28El que confía en sus riquezas, caerá: Mas los justos reverdecerán como ramos.
29Sá sem kemur ólagi á heimilishag sinn, erfir vind, og afglapinn verður þjónn hins vitra.
29El que turba su casa heredará viento; Y el necio será siervo del sabio de corazón.
30Ávöxtur hins réttláta er lífstré, og hinn vitri hyllir að sér hjörtun.Sjá, hinn réttláti fær endurgjald hér á jörðu, hvað þá hinn óguðlegi og syndarinn?
30El fruto del justo es árbol de vida: Y el que prende almas, es sabio.
31Sjá, hinn réttláti fær endurgjald hér á jörðu, hvað þá hinn óguðlegi og syndarinn?
31Ciertamente el justo será pagado en la tierra: ­Cuánto más el impío y el pecador!