Icelandic

Spanish: Reina Valera (1909)

Proverbs

13

1Vitur sonur hlýðir umvöndun föður síns, en spottarinn sinnir engum átölum.
1EL hijo sabio toma el consejo del padre: Mas el burlador no escucha las reprensiones.
2Maðurinn nýtur góðs af ávexti munnsins, en svikarana þyrstir í ofbeldi.
2Del fruto de su boca el hombre comerá bien: Mas el alma de los prevaricadores hallará mal.
3Sá sem gætir munns síns, varðveitir líf sitt, en glötun er búin þeim, er ginið glennir.
3El que guarda su boca guarda su alma: Mas el que mucho abre sus labios tendrá calamidad.
4Sál letingjans girnist og fær ekki, en sál hinna iðnu mettast ríkulega.
4Desea, y nada alcanza el alma del perezoso: Mas el alma de los diligentes será engordada.
5Réttlátur maður hatar fals, en hinn óguðlegi fremur skömm og svívirðu.
5El justo aborrece la palabra de mentira: Mas el impío se hace odioso é infame.
6Réttlætið verndar grandvara breytni, en guðleysið steypir syndaranum.
6La justicia guarda al de perfecto camino: Mas la impiedad trastornará al pecador.
7Einn þykist ríkur, en á þó ekkert, annar læst vera fátækur, en á þó mikinn auð.
7Hay quienes se hacen ricos, y no tienen nada: Y hay quienes se hacen pobres, y tienen muchas riquezas.
8Auðæfi mannsins eru lausnargjald fyrir líf hans, en hinn fátæki hlýðir ekki á neinar ávítur.
8La redención de la vida del hombre son sus riquezas: Pero el pobre no oye censuras.
9Ljós réttlátra logar skært, en á lampa óguðlegra slokknar.
9La luz de los justos se alegrará: Mas apagaráse la lámpara de los impíos.
10Með hroka vekja menn aðeins þrætur, en hjá ráðþægnum mönnum er viska.
10Ciertamente la soberbia parirá contienda: Mas con los avisados es la sabiduría.
11Skjótfenginn auður minnkar, en sá sem safnar smátt og smátt, verður ríkur.
11Disminuiránse las riquezas de vanidad: Empero multiplicará el que allega con su mano.
12Langdregin eftirvænting gjörir hjartað sjúkt, en uppfyllt ósk er lífstré.
12La esperanza que se prolonga, es tormento del corazón: Mas árbol de vida es el deseo cumplido.
13Sá sem fyrirlítur áminningarorð, býr sér glötun, en sá sem óttast boðorðið, hlýtur umbun.
13El que menosprecia la palabra, perecerá por ello: Mas el que teme el mandamiento, será recompensado.
14Kenning hins vitra er lífslind til þess að forðast snöru dauðans.
14la ley del sabio es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.
15Góðir vitsmunir veita hylli, en vegur svikaranna leiðir í glötun.
15El buen entendimiento conciliará gracia: Mas el camino de los prevaricadores es duro.
16Kænn maður gjörir allt með skynsemd, en heimskinginn breiðir út vitleysu.
16Todo hombre cuerdo obra con sabiduría: Mas el necio manifestará necedad.
17Óguðlegur sendiboði steypir í ógæfu, en trúr sendimaður er meinabót.
17El mal mensajero caerá en mal: Mas el mensajero fiel es medicina.
18Fátækt og smán hlýtur sá, er lætur áminning sem vind um eyrun þjóta, en sá sem tekur umvöndun, verður heiðraður.
18Pobreza y vergüenza tendrá el que menosprecia el consejo: Mas el que guarda la corrección, será honrado.
19Uppfyllt ósk er sálunni sæt, en að forðast illt er heimskingjunum andstyggð.
19El deseo cumplido deleita el alma: Pero apartarse del mal es abominación á los necios.
20Haf umgengni við vitra menn, þá verður þú vitur, en illa fer þeim, sem leggur lag sitt við heimskingja.
20El que anda con los sabios, sabio será; Mas el que se allega á los necios, será quebrantado.
21Óhamingjan eltir syndarana, en gæfan nær hinum réttlátu.
21Mal perseguirá á los pecadores: Mas á los justos les será bien retribuído.
22Góður maður lætur eftir sig arf handa barnabörnunum, en eigur syndarans eru geymdar hinum réttláta.
22El bueno dejará herederos á los hijos de los hijos; Y el haber del pecador, para el justo está guardado.
23Nýbrotið land fátæklinganna gefur mikla fæðu, en mörgum er burtu kippt fyrir ranglæti sitt.
23En el barbecho de los pobres hay mucho pan: Mas piérdese por falta de juicio.
24Sá sem sparar vöndinn, hatar son sinn, en sá sem elskar hann, agar hann snemma.Hinn réttláti etur nægju sína, en kviður óguðlegra líður skort.
24El que detiene el castigo, á su hijo aborrece: Mas el que lo ama, madruga á castigarlo.
25Hinn réttláti etur nægju sína, en kviður óguðlegra líður skort.
25El justo come hasta saciar su alma: Mas el vientre de los impíos tendrá necesidad.